Categorieën
LAÏS LAIS, 449 dizains lyriek

LAIS CCCXI-CCCXVI

CCCXI

het zwart is het roet. dat waait doorheen het rijk,
dat maakt enge spinsels en demonen,
bitsig bijtende wriemels in het slijk.
in uitgerotte holtes komt het wonen
het maakt er met zijn lied de lieve zonen
en de dochters dwaas, geil en horendol.
schril, vals en krijsende tokkelt het hol
tot er een doet alsof dansen nog kon.
‘t lijf zonder ziel houdt het dansen niet vol.
het likt ’s en ‘t laait weer op tot waar ‘t begon.

CCCXII

maar de pijn in de borst, de kou daar waar
het eerst was, wie gaat het daarvan bevrijden?
het ziet de dingen te helder, te klaar
gebeuren. zwart is het waar zij rijden.
af zijn de prints, de previews van lijden.
“het is geen ding waarvoor u teder beeft,
en waarheid is het niet waarnaar u leeft.
het is dure angst die u doet rillen
en zo er iemand om geweten geeft,
is het besef met builen en gillen”.

CCCXIII

maar de pijn in de borst, de kou van git
waar vuur was, wie gaat het daarvan bevrijden?
het is dat het niet anders kan dan dit,
zich in eigen woord van ‘t gelid bevrijden.
enkel zo geeft het troost voor het lijden.
wat het ook vat, het vergaat in het vuur
en zelf voelt het niets van enige duur.
geve dat ‘t in het vage blijven kon,
zwarte  sintel in een zwart eeuwig uur.
geve dat het zich daar vergeten kon.

CCCXIV

“temper de geest matig de rede zwijg
als het pijn doet en laat het gevoel van
het vlees de val van het mes leiden. hijg
zo niet van lust en spijt bij de boel van
je eigen failliet. je snapt er niets van.
‘t is wat het is, dat heb jij zo gemaakt,
je hebt voor dat zijn je leven verhaakt
tot het lijf kleed werd, de gedachten pop,
strengen verwrongen haast die je maakt,
want niet het haken maar de wol is op.”

CCCXV

als een krabbel loopt het door de straten
in een stad waar niemand het echt kent.
zij weten niet dat het het zijn kon laten
(spijt beleeft het intens, maar ook dat went)
en ‘t zich helaas van hen had afgewend.
ja, ze kunnen het maar beter mijden
want wat het is, brengt hen erger lijden
dan wat voor hen was voorbestemd. het ik
wou dat het in waanzin af kon glijden,
maar ‘t lezen is en wil zijn laatste snik.

CCCXVI

men zegt dat het regent, en het regent.
men zegt dat het erg is, en het is erg.
het doet wat men wil en heel erg decent,
het doet niet hautain of hoog van de berg:
de reus is te reus en het is te dwerg.
’t hangt wat scheef, ’t is waar wat men zegt
maar ’t doet wat het zei nu ook in het echt:
‘t hangt er, maar hoort er gelukkig niet bij.
enkel gelezen in wat men niet zegt,
kan men LAIS nog zien dansen met mij.

  • over het ‘Gedicht van de Dag‘- programma
  • over LAIS en de geaugmenteerde schrijverij
  • LAIS 2021-UIT.docx
  • M0LAIS homepage van het ‘NKdeE mock model’ – werkende generatieve kern van de app in eerste schets
  • M0LAIS docbase waar je de gegenereerde inhoud die ik bezigde terugvindt per dizaine

over LAIS

LAIS is de geschiedenis van een verwording. het ‘ik’ van de dichter sterft af en is een ‘het’ geworden. het ego sterft als god in ’t diepst van zijn gedachten maar ergens halverwege niest het van ontzetting in de verzamelde geschriften: het kan niet zonder haar.

LAIS zal uit 449 dizaines bestaan en is een update van de DELIE van Maurice Scève van 1544. een dizain is een oude Franse dichtvorm: 10 regels van elk 10 lettergrepen in een vast rijmschema ababbccdcd.
het werk wordt sinds 2010 rechtstreeks online geschreven op deze website en elders.

M0LAIS

sinds 13/01/2022 laat ik mij hiertoe af en toe en vooralsnog geheel liefdeloos inspireren door de werking van M0LAIS: een NKdeE programmaschets die tijdens de schriftuur van LAIS wordt aangemaakt in Google’s Colaboratory met behulp van een generatief Taalmodel van de TensorFlow Hub Authors van Google (de zgn. Wiki40B Language Models1//die het momenteel laten afweten grr grr).

waarom ?

NKdeE getrouwen kennen het antwoord op die vraag: het zal u leren! voor de niet-ingewijden is de uitleg wat omstandiger, want de Bedoeling van M0LAIS is vaag en meervoudig:

  1. de ervaring opgedaan met de eigen NKdeE herschrijfprogramma’s (die meestal niet veel meer omvatten dan enkele uiterst eenvoudige routines die wel formaliseerbaar en dus programmeerbaar zijn) te versterken met potentieel krachtige, generatieve herschrijfalgoritmes
  2. de praktijk van de zieltogende Nederlandstalige schrijverij wat reanimatieprikkels geven met hedendaagse technieken
  3. verifiëren of ik nu een Cylon ben of niet
  4. heulen met de Vijand, huilen bij de roemloze ondergang van het Avondland met een sjieke werpklak en ervoor zorgen dat mijn Naakte Lijf nog een overlevingskans heeft als de ziekteverzekering het eerder begeeft dan die ultieme Begeerlijkheid.
  5. Sophia van Hanson Robotics verleiden tot een hete romance in het Eeuwige Nu
  6. hulpmiddelen ontwikkelen voor het ‘democratiseren’ van de literatuurbeoefening
  7. het be-doelen van mijn schrijven, er iets mee doen waar een ander nog wat aan kan hebben
  8. en voor jou

Noten[+]

Geef een reactie