Categorieën
lyriek

LAIS CCLXXI

In het verdroogde oord van dit bestaan
worden mensen woorden, en ze breken
hun licht aan, jaren nog van hen vandaan:
een kromme zonnestraal geeft ros-bleke
schijn van wat zo handig werd ontweken.
Starrig blijft het staan, als ware het iets
echts in een onwezenlijk verhaal. Past
die hand niet in de handschoen van het niets?
Gaat het daarom steeds weer mis? Is dit last,
jeuk die niet weg wil gaan? Is dit wel iets?

invoertekst (2014)

LAIS is de geschiedenis van een verwording.
het ‘ik’ van de dichter sterft af en is een ‘het’ geworden.
het ego van de auteur sterft in wansmakelijk zelfbeklag als god in ’t diepst van zijn gedachten, het schrijven zelf echter wil van geen wijken weten.
‘het’ is restant, begraven in het desolate landschap van een dode taal.
argeloze lezers wekken het sporadisch tot de hel van een onmogelijk leven.

LAIS wordt sinds 2010 rechtstreeks online geschreven op deze website en elders. het werk zal uiteindelijk uit minimaal 449 dizaines bestaan.

LAIS is dan ook in zekere zin een update van de DELIE van Maurice Scève, een complex werk gepubliceerd in 1544, waarvan alvast de strikte vorm en het aantal dizaines werden overgenomen.

het dizain van Scève is een oude Franse dichtvorm die na hem in onbruik raakte ten voordele van het sonnet.
het telt 10 regels van elk 10 lettergrepen in een vast rijmschema ababbccdcd.

This website uses the awesome plugin.