LAIS CCXXIII

Het is ontdaan van zijn verlangen daar:
er is bloed op de handen, er is gas
dat smeekt om een vonk, er is gebrek aan haar,
een lijf dat niet rust, kennis die is, was
als ’t geweten van een genomen pas.
Vingers verdwalen in haar zilte woud:
in gedachten maakt Het haar stil en koud.
Het roert gevoelens open die Het mist
Het breekt haar samenhang, Het voelt zich oud,
Het braakt op het klavier wat zij al wist.

(invoertekst (2013)