LAIS CLXXXIII

Het schone is het schone dat in haar
berust, en daar, aan randen van zichzelf
zichzelf herkent, ontroering brengt, gebaar
is van de liefde en vormt daarmee gewelf
waar ieder schuilen kan, en ook zijzelf.
Zij heeft in het verdriet verdriet vergaard
en pijn met pijn als harde steen verzwaard.
Het heeft zichzelf in haar bestaan herkend
en zijn bestaan is nu in haar geaard
want elke zucht van haar is hen bekend.

invoertekst (2013)

dv 2019 – asemische lezing van LAIS CLXXXIII

Geef een reactie