Categorieën
asemic reading asemisch gedicht van de dag Grafiek LAÏS lyriek

LAIS LXXXIV

Hier zie je nu, lezer, ’t genoemde zelf:
een soort platvis, het vint op het droge.
Sterft het van dorst? Dorst het naar zichzelf?
Zoals wij kreunden, zo ligt het verbogen.
Zoals het liegt, hebben wij gelogen:
nietsontziend, helemaal wij, u en ik,
elkaar ontkennend tot de laatste snik.
Ontzetting brengt het deze sparteldood
en smeekt het om gena: u geeft geen kik.
‘Het is maar een woord’, zegt u, en: ”t Wou dood’.

invoertekst (2012)

over het ‘Gedicht van de Dag‘- programma
over LAIS en de geaugmenteerde schrijverij
LAIS 2020.docx

dv2019 – asemische lezing van LAISLXXXIV

Geef een reactie