Categorieën
asemic reading asemisch gedicht van de dag Grafiek LAÏS lyriek

LAIS LXII

Het is terecht. Zij heeft de naam gezegd.
De zon verbleekt, de maan is weg, sterren
hebben deemoedig hun licht afgelegd
en goden druipen af naar het verre.
Zal het hen de monden opensperren?
  Er schuilt veel eenzaamheid in samenzijn,
zij kent daarvan de code, het geheim.
Er komt verlangen, kwijnend, als de dood:
’t verleden leed wil nog een laken zijn.
Het slaapt en liefde trekt zijn liefde bloot.

invoertekst (2011)

over het ‘Gedicht van de Dag‘- programma
over LAIS en de geaugmenteerde schrijverij
LAIS 2020.docx

dv 2019 – Asemische Lezing van LAIS LXII

Geef een reactie