Categorieën
lyriek

LAIS LVII

Het wordt weer kloof, het is dan scheur, een barst
die verder ijlt door al de dingen heen,
ravijn die vurig vlakten splijt en karst
in rots en bergen achterlaat, niet één
der duurzaamheden spaart. En ook obsceen,
gebeurtenis die men vergeten wil,
een vloek, nog erger dan een pestbacil.
Is dit de exit naar de eeuwigheid?
Er volgt een siddering, haar tong wordt kil:
er gaat een breuk van echtheid door de tijd.

invoertekst (2011)

LAIS is de geschiedenis van een verwording.
het ‘ik’ van de dichter sterft af en is een ‘het’ geworden.
het ego van de auteur sterft in wansmakelijk zelfbeklag als god in ’t diepst van zijn gedachten, het schrijven zelf echter wil van geen wijken weten.
‘het’ is restant, begraven in het desolate landschap van een dode taal.
argeloze lezers wekken het sporadisch tot de hel van een onmogelijk leven.

LAIS wordt sinds 2010 rechtstreeks online geschreven op deze website en elders. het werk zal uiteindelijk uit minimaal 449 dizaines bestaan.

LAIS is dan ook in zekere zin een update van de DELIE van Maurice Scève, een complex werk gepubliceerd in 1544, waarvan alvast de strikte vorm en het aantal dizaines werden overgenomen.

het dizain van Scève is een oude Franse dichtvorm die na hem in onbruik raakte ten voordele van het sonnet.
het telt 10 regels van elk 10 lettergrepen in een vast rijmschema ababbccdcd.

dv 2019 – asemische lezing van LAIS LVII – A6

Geef een reactie

This website uses the awesome plugin.