Categorieën
13 Indringende Cirkelzagen gedicht van de dag lyriek

13 Indringende Cirkelzagen (4/14)

IV. ‘de maan is sonoor gereedschap’ krijst Johanna die stinkt

Zo, kaal geschoren en beschimpt, Johanna de Waarheid loopt
blind haar eindje om en om want in de ommegang kent
men zijn vrienden. Houdt die slet nu ook al aubade?
Er hoopt op verplaatsing en schuifelt verwachtingsvol

de benen. De hanen kraaien, de hennen leggen, zo
is bij renwet nu eenmaal de gang der pennen. De kont
hoog als een pin-up en de kin op de handpalmen zo
spuwt Racha haar gal over de schepping die weigert

haar God te begraven. Een goede god is een rottende god,
lacht ook het jongetje nu het vlug nog verkracht wordt,
wijl het toch al gekeeld lag te schudderen. ‘Wie ben jij

dan wel?’ breekt het nog in de oogjes en Maped de basgom
bemant nu met stierlijke gave deze volte: “Maped ben ik”
bromt hij vervaarlijk en gomt het obscene gekribbel teniet.

Zo, kaal geschoren en beschimpt, Johanna de Waarheid loopt
blind haar eindje om en om want in de ommegang kent
men zijn vrienden. Houdt die slet nu ook al aubade?
Er hoopt op verplaatsing en schuifelt verwachtingsvol
[…]

invoer (2007-2017)

deelnemersfuncties

(aan de wreedheid der zagen, in volgorde van verschrijving):

  • God, het stadslijk
  • ik, de vrezende, een struik onkruid, voorheen bekend als  zanger Izeganz, heropgeschoten ergens dicht bij het Einde
  • Racha, de moeder van God, een kwaadaardig loeder
  • het jongetje wij, dat herhaaldelijk wreedaardig wordt omgebracht
  • de plaats er, een oude, verbitterde freezone die nog stamt uit de tijdruimte, toen de wetten van de Geldruimte nog niet van kracht waren. er is een onbetrouwbare FB- attentiejunk die zich wil opwerpen als virtuele place to be
  • Maped de basgom, een zwaarlijvige nihilist met smetvrees
  • Johanna de Waarheid, een blinde kaal geschoren slet die geilt op alles wat een letter heeft
  • Joà Sè, het endemische bewustzijn, een gemaskerde Afrikaan die heel de wereld afreist op zoek naar zijn Noord-Koreaanse geliefde Solli Ě 
  • het stijgende Peil, de demon van het stijgende waterpeil van de oceanen bij de afsmelting van het Poolijs: de demon is fanatiek anti-platonist en gelooft derhalve niet in zichzelf en wil dat dan ook op alle mogelijke manieren aantonen, o.m. door het bewust saboteren van wetenschappelijk onderzoek met als enige effect dat het pakijs nog sneller smelt
  • de dood Kil, een laffe soldaat die op elk moment een manier zoekt om te kunnen deserteren…
  • de boom Einde een van de drie Bomen van de Apocalyps zoals beschreven in de apocriefe Apocalyps van Johanna de Waarheid, een tekst die pas in 2041 opduikt en die in de jaren veertig een gigantische paniekgolf veroorzaakt door de gebrekkige vertaling die dan verschijnt (na de heksenjacht op klassieke filologen eind jaren dertig is iedereen die nog echt oud-grieks kent zwaar gediscrediteerd ten voordele van hebzuchtige charlatans, veelal vodka-zuipende Russen).
    de andere bomen zijn de boom Put en de boom Kapel
  • de gestorven hond Neo (2006-2018)
  • de poes Tempel, zus van Shirley en aangetrouwde tante van Oedi
  • het verhaal Onaf heeft een zwaar gestoorde, oedipale binding met zijn auteur die overleden is voor hij het verhaal kon afmaken
  • de stortvloed Immens, een tsunami die zich van dag vergiste (maar dan niet meer terug kon)
  • de schoenzolen van het Verzet, versleten na een jaar al, waar vind je nog degelijke schoenen…?
  • de jagers (M/V/O): agenten van het Zijn die de laatste nog in leven zijnde Vrije Lyrici seksueel intimiderend benaderen om hen het zwijgen op te leggen (vooral de blondjes zijn erg, pfff!)
  • het in elkaar verankerde Veld: tijdelijke stasis in de GeldRuimte waar alles peis en vree is, er gebeurt niks, het lijkt wel de hemel maar ‘t is voorbij voordat je goed en wel beseft dat je er was…

Geef een reactie