Categorieën
Grafiek Harusmuze

Harusmuze 374

22B120

374 – als ’t hier te duur is, moet je naar elders (in de GeldRuimte)

hexagram 57 (xùn) – “Wind”

de HARUSMUZE is een eigentijds orakel, een NKdeE schrijfprogramma gebaseerd op het Boek der Veranderingen, de I Tjing. het programma heeft 520 (?) orakelspreuken als uitvoer, maar die zijn zelf nog aan verandering onderhevig.

input

https://dirkvekemans.be/2018/08/30/harusmuze-74/

commentaar

de mens is een verteller: wij kwantificeren wat wij waarnemen.
op basis van de intensiteiten van onze waarnemingen, in de vorm van complexe recursies, attribueren wij waarde aan de waarden van onze waarnemingen, aan de waardebepalingen. op die wijze stratifiëren wij het ons omringende met onze kwalitatieve functies die hun data uitwisselen: de verteller vertelt de vertellende vertellers wat zij vertellen willen. enzoverder.

aan dat vertellen van ons is geen ontkomen aan: wat ons betreft is het een natuurwet, net zoals we het ons omringende ook slechts vatten kunnen door onze verklarend becijferende natuurkunde en onze optellende mathesis: de basis van elke vertelling.
we kunnen dat ook zonder pardon (en: ‘without further ado‘ fr: ‘sans fontonten‘) stellen dat wij leven in de GeldRuimte, een kosmos bepaald door een vijf-dimensionaal coördinatenstelsel (1xtijd+3xruimte+1xwisselkoers).

alles (een fictie) heeft zijn prijs (een fictie in de vertelde fictie). dus als je iets wilt kopen dat je hier niet kan betalen, moet je naar elders in de GeldRuimte. hoe doe je dat?

  • de eenvoudigste (en dus de goedkoopste) manier om u te verplaatsen in de GeldRuimte is: wachten. aja: de tijd gaat vanzelf, het Rot Schiet Op, en alles wat nu pokkeduur is rot, door en door en verder tot het spotgoedkoop is.
  • in het algemeen geldt ook de Natuurwet: wat korter bij is, is goedkoper. dus de tweede goedkoopste manier om iets betaalbaar te maken is er naartoe gaan.

enzoverder (ik ben geen fysicus, mijn processorke is daar te traag voor).

scève

Cupido veit son traict d’or rebouché,
Et tout soubdain le vint au Dieu monstrer,
Qui jà estoit par son pere embouché
Pour luy vouloir ses fouldres accoustrer.
Adonc Vulcan pour plus noz coeurs oultrer,
En l’aiguisant par son feu l’à passé,
Feu de vengeance, & d’ire compassé,
Sans que jamais aulcune grace oultroye.
Parquoy Amour chatouilloit au passé,
Et a present ses Amantz il fouldroye.

Geef een reactie