Categorieën
asemic reading asemisch gedicht van de dag Grafiek lyriek rigorisme

hoe het ooit

een parel wordt het oog
gelijk. hout raakt hout waar
vingers waren en gevoel.

de wacht strekt. elk ogenblik
reikt verder dan Andromeda.
stilte heerst, die het stille wil.

het komt. een druppel eerst,
een tweede en het water
barst doorheen de steen.

ook de zon stroomt leeg, licht
wordt schietgebed, een schijn
waarin gewettigd ligt de stem.

het wiegen in de wind was
werveling, begin. een straal
uit as omhoog is het, deze

schicht, verstrengeling.

dv 2019 – AR van ‘hoe het ooit’
inputtekst (1994)

uit de vroege geschriften (1992-93)

de teksten uit dit boekje zijn mee opgenomen in Rigorisme:

Geef een reactie