Categorieën
lyriek

tranen der heliaden

Jij had vannacht het glanzen van amber.
De wereld was mijn zee & jij het strand
Waar licht aanspoelde, brak op elkander
& Elke straal murmelde van jouw land,
Hoe jij als zon hier ooit was aanbeland.
Nu is er de dag, vol leeg verlangen
Waar alles met het niets wordt omhangen,
Maar ik zie de gronden fonkelen daar
& De poolster breekt in mijn gezangen
Jouw hooglied aan, het licht waarin ik staar.

Geef een reactie