Categorieën
lyriek

woef

Ik heb jouw droom, mijn wereld, waargemaakt
Jij staat er naast alsof er daar nog  bodem is.
Het licht valt in mijn glas, bekent een traan.
In het diepe is er daartoe ook die schittering
Het kleffe einde, & je wil er danig in.
Ik heb helaas ook daar mijzelf gezien,
Een bel, een bol, de cirkels van de hel.
Het tollen los van dolle argusogen
Prometheus die zichzelf aan ons verbond
& Jij die mijn vertrouwen slaafs schond

Geef een reactie