Categorieën
lyriek

reflectie

Jouw ogen zijn het wederkerende
Het frêle licht van mijn  bestaan
Jouw aarzeling, dat argeloze haperen
Uw bleke schijn, haar zon, die traan.
Ik heb je als een standaard opgericht
Ik heb jou in mijn leven ingericht
Ik heb je in mijn verzen uitgeschreven
& er is niets nog, nergens, nimmer nooit
Jouw dag in mij verschijnt als licht
Ik draai mij om, de straal verdwijnt

Geef een reactie