Categorieën
lyriek

plas

Dit schamele, mijn bloedende handen
& Het uitvallende licht in de lamp is dood.
Dat elk bewegen moet verzanden, ooit,
Is steenslag, gruis, verfijning van de moord.
Mijn huid is ruw, ze heeft al wekenlang
Geen voeling meer, & uw lust maakt mij bang.
Ik stijg als nevel weg van u, teveel
Bent u van mij het dodelijke deel.
Ik wou dat ik een dronken fietser was
& Al mijn trappen naast mij mocht belanden

Geef een reactie