Categorieën
LAIS, 449 dizains

de witte dame loopt weer rond in namen

Afwezig ’s nachts als  liefde die ik  haat,
Onecht, van elk vertrouwen het verraad,
Absente base die mijn zuur verhoogt,
Dodelijke muze die mijn dood beoogt:
Ik had vannacht uw lichaam nog gevangen,
Het was er rein & blank & vol verlangen
het lag er naakt & had geen namen aan
’t Sloeg in amber hoge tonen oker aan.
Toen stak de zon mijn zoete waanzin stuk,
& Zonk dat pure uur in jaren ongeluk.

Geef een reactie