Categorieën
LAIS, 449 dizains

wat nu verwaait wordt waarheid ooit

 

In uw lichaam sluipt mijn leven naar de dood
In uw ogen wil ik mij ten grave dragen
In uw handen word ik niets dan welbehagen
In uw armen lig ik als een zucht verstrooid.
U draagt mij uit, uw boodschap is mijn wil
Uw lach mijn ziel die nergens wijken wil
& Daar de bonte kleuren giet in elke dag.
Ik heb u stervend met mijn vlees besmet,
& Van mijn leven was u toen al lang de wet:
Dit lied waarin ik nu de tijd heb afgezet.

Geef een reactie