Categorieën
lyriek

doodeenvoudig engelentruukje

Het is dag : de ogen staan op ons gericht.
Ik hou mijn handen voor mijn aangezicht
&  sla mijn vleugels om je schouders heen.
Een donkerte slaat dreigend in de lucht
& uit jouw mond weerklinkt een zang als zucht.
Ik strijk je klanken aan met hoger zingen
& in de ogen breken alle dingen
want jij brengt de zon in alle mensen
&  het licht van het onhoudbaar intense.
Het was die dag dat ik in ons verdween.

Geef een reactie