Categorieën
LAIS, 449 dizains lyriek

bloedarmoede

Ik open het deksel want de nacht is toe.
Mijn doel is deze kist, een sarcofaag
waarin de zijde laag op zachte laag
te rotten staat,  het sterven & mij moe.
Ik leefde slecht vannacht & het was slechts
als u mij in gedachten had dat ik de warmte
had, & waar u mij vergat, daar brak ik, liep
er vocht uit mij tot ik verkruimelde, schiep
er een doodsengel mij tot louter vallen om:
dit suizen van de lucht om mij, dit niets.

Geef een reactie