Categorieën
lyriek

DE CONSOLATIONE

Verjaagt het aangebrachte niet –
de daagse vloed die op je strand
dezelfde slag in bloedverwante waaiers

op het onverschil van wind & tong
zo zalvend legt dat klank
van mensenkind & ouderpaar

in lussen struikelt, valt
& meegaand op je huilen kletst, –

verjaagt niet het aangebrachte,
de inbreng der zeeën
in het breekbeeld alg, zwaar

gegronde steen, de wildst
bereden stilte?

dv, 13/08/1994

Geef een reactie