Categorieën
lyriek

1992+

ANNETTE

Annette, mooi & lief,  dochter
van haar nette stad, liep stiekem
op het strand die nacht & stouter

nog, ze liep in zee & zag
dat aan haar tere voetjes zomaar
voor het grijpen lag: de maan!

ze bukte zich & schepte in haar hand
haar stukje van die zee van mij. ze hield
het hoog & bracht het dichter, dichter

naar haar rechtse oog. ze hield haar
adem in & niets aan haar bewoog.

zo keep ze dieper, dieper
in mijn zee. ojee, ojee:
toen kwam het water in haar oog

& nam de maan haar wenend mee.

annette

dv, kessel-lo, 1992/2009

Geef een reactie