Categorieën
lyriek

de liefde die u mij allen biedt wordt werkelijk onverdraaglijk

hope

de vader lummelt onbeholpen de lauwe restjes in een kuil

met het onvermijdelijke
van de voortgang van het rot

de kristallijnen ijsparadijsen kraken in hun stoffen gebinte
de nacht dat ik vader werd wreekt zich met enkele vertakkingen
de wreedheid van de vloeiende lak die het metaal wil bedekken
de invloed van het onbestaande in de verschrikkingen

van de kristallijnen ijsparadijsen  die blijven kraken
in hun stoffen gebinte. het plukje  rafelig stof dat zich vormt op
mijn lip de wijze waarop een blik naar u achterom zich vertaalt
in een  zwarte griezel met weerom enkele vertakkingen

hoe & waarom u de gemoedsrust bewaren kan is gezien
de alle geluiden opslorpende implosie van hemels belang.
u danst op het dansen op mijn graf. u helpt daarmee  het indrijven

van de roestige vork in mijn keel bestendigen. vordering. u
geeft om het ware, de kern in mijn verlettering: als ik de d streel
in de onmacht van uw woorden begin je zachtjes te rillen. je u.

Geef een reactie