Categorieën
101 Aanroepingen lyriek

Tijd is een diafragma

bloemlezing van het oofdloos verzet tijdens de moeilijke jaren 1945-1962

bloemlezing van het oofdloos verzet tijdens de moeilijke jaren 1945-1962

Besluitend


met melkvlammen de grafadem
in  zweefmonden  het tonggolven
in volle zaadstulp die bulken maar  heilzang
gaat bij sluitselpijn in de stemspleten knellen, juffrouw

het hert HMS Spanningsberger
– te jong in de sterfspijlen
– afwaarts de tranenvloed éenogig  blijft
– de dijen bekoren de dijen bekronen de dijen bekreunen de spil
– hij dóór dorst te g(r)aan (doe de molensong)

wit tonaal de kus je lip het lust

“slingering in slingerring
zo slinger ik je in”

als om krult je leegte je
leegte & hemelhels vliegt je rode

in het verwonde & verwond nog ze lacht

  • haar stembraaksel bloot
  • haar stikschuimzilver op het bruisplaatje pruttelt
  • het praatscherm het ruisen van heur haar te zingen legt
  • haar lijfjes dompelt in de pek van uit

>>>> nu je mij als een huid de lucht afstroopt

5 reacties op “Tijd is een diafragma”

losbollus’ lippendienst
(een poging voor dv)

niet van de straat maar van het land
blind de mossel rijk de koe
vanbinnen het kauwen
vanbuiten het spectrum
hades acefaal vertrekt treft
orfeus in z’n rivier bij z’n dames
en alles zingt in de zon

maar isis speurt de stromen af
stoetend dragen de dames haar na
wat haar ontbrak
ze zetten het recht op het plein
pal in het midden van de nacht

de tragische blinde onderwijl
put kracht uit het kaartenhuis
waaraan ook hij bezwijkt

in de voortrazende coupé
met de gordijnen dicht
verdwijnt de wereld in een duister oog
die een bol is maar dan averechts
en alles zingt in de zon

vandaar dat die

Ha Adriaan, bedankt voor de euh ´dropping´? Het prentje hoorde niet echt bij het besluitsel (ik wou ook wel ´s bloemlezen), maar het ploegt het schermlicht wel open blijkbaar.
Zolang het maar zingt in de zon, ook al zakt het vervolgens de zee in!

Geef een reactie