Categorieën
lyriek

de vroegte

de straten garen wit. wie
staat er nog op vanonder
dit doodsvette dekbed?

kloek, hanig, oorlogsvaardig,
zegezeker zoals bazen die hun
knechten de oren afrukken?

een zin zeist maar zie: uit
het niets bloedt het niets
uit in niets, ongezien.

bij elke zeven rijdt er
een wagentje voorbij,
dan kan je instappen.

dat is alles: profetenessence.

3 reacties op “de vroegte”

De vroegte… ik proef ze, zeker nu, waar het ook zeer vroeg is momenteel, zeker in combinatie met je woorden. Het soort vroegte waar dit ‘telraaam’ een eetbaar deel van uit mag maken. Mja.

ja de server is gehackt, die dingen gebeuren, zoals vuilniszakken die op straat worden leeggekieperd of autospiegels die op de grond kletteren. We onderzoeken de achtergelaten sporen ( die zijn er altijd, zo slim zijn die grappige snotjongetjes niet) en herstellen de boel.

Geef een reactie