Categorieën
lyriek

Epifenomeen

 Herinneringen
zijn geen herinneringen.

Hans Faverey 

Ik ben de as van de snerpende
tonen. Warrige waarheden
rondom de draaiende kern.

Winden jagen winden
tot het suizen
in het dolle dolt.

Ik zie je het kind
de borst reiken.
Het trillende lipje.

Herinnering verheldert
de stilstand van het duister.
In dat wit zat ik niet.

Geef een reactie