Categorieën
LAIS, 449 dizains

12,5

Mijn dag is rose, bloed, gemis & dichte mist
Een jurk van jou wappert in herinnering
Alsof je slaan wil, meer verwijdering.
Ik droomde van een tuin vannacht, ik wist
In welke kelk  je als de dauw verscholen lag.
Het drinken van  lippen dat ik niet meer mag.
De glinstering in ogen die ik niet  zag.
Ik zal mijzelf in klank begraven, lijk
Dat zich in ’t luiden van de klok vergist
& nu al hoort hoezeer het slijk mij mist.

Één reactie op “12,5”

Laat een reactie achter bij Adriaan Krabbendam Reactie annuleren