Categorieën
asemisch Kathedraalse Leer lyriek pierlyriek Schoonschrift

FU#3 – OK’OIL en FU#4 JOAT

Hier de Fonetische Uitwerking (FU) van de Nahdadisten van de C-M’s van 18 en 19-05. Voor de explicatie en de oorsprong van de FU’s zie https://dirkvekemans.com/2018/05/17/fu-2-gla/

 

FU #3 – OK’OIL

18-05-OK-OIL

 

Uitspraak van deze FU:

(2x uitgesproken)

noot: u merkt dat de fonetische weergave in IPA slechts een benadering is, ik heb geen passend teken gevonden voor de convulsieve klik aan het begin van de FU

Voorbeelden van semantisering (verduring) in het gebruik:

  • “’t is goe, laat het zijn”
  • “’t is genoeg geweest ik bol het hier af”
  • “merci, laat maar zitten”
  • “nen andere keer misschien”
  • “laat mij ne keer gerust, truttemie/voddenvent”
  • “interessant maar uwen doemp maakt mij misselijk”

 

FU #4 – JOAT

 

19-05-JOAT

 

Uitspraak van deze FU:

(3x uitgesproken)

Voorbeelden van semantisering (verduring) in het gebruik:

  • ‘met plezier!”
  • “dat spreekt voor zich”
  • “bij u of bij mij?”
  • ’t is wel ewa warm hier è”
  • “ik dacht al dat ge’t nooit zou vragen”
Categorieën
gignogram lyriek pierlyriek

zij raakt zo raakt ook haar

 

second005

 

 

zij raakt zo raakt ook haar de schouder bloot
zij spreekt zo spreekt ook gras de voeten aan
zij lacht zo licht schiet in de vijver los
zij raakt mij aan en zo krijgt zij haar naam

van haar is nergens nog herinnering
waar zij gebeurt, gebeurt verbijstering

de haarlok geeft de schouder haar bestaan
de voeten leggen streling uit aan gras
de vijver laat de zon zijn vrijheid zien
haar naam schrijft zij alleen bij volle maan

 

writing005

Categorieën
asemisch gignogram Grafiek lyriek pierlyriek

zonderling

second_005

 

een weigering geen eind en geen begin
een aarzeling geheim er middenin
vernietiging een adem zonder zin
waarheen ik ging werd alles zonderling

in golven golft het vlakke van de zee
in vlakken tijd de zon danst met haar mee

het eind was van begin de weigering
geheim er middenin  haar aarzeling
haar adem was van zin vernietiging
en elk gebaar van haar zo zonderling

 

writing_005

Categorieën
asemisch gignogram Grafiek lyriek pierlyriek

verovering, het kansvel breekt

verovering
verovering: gignogram en pierskelet

 

verovering, het kansvel breekt: geluk
bereikbaar nu te kijk gesteld, gebrand
als god in god tot één slof kool van god
verhoogde druk die uitbreekt in geluk

o dwarreling van stof in karteling
hapsneeuw hondsolijk nat of naast gehapt

beklemming al in de herinnering
te vrezen reeds is de vernietiging
het toeslaan van de boeken van bezit
de wens die weeral zonder vader zit

 

verovering_pier
verovering: piergenese

 

verklaring: de ‘pier’ is de lyrische ritournelle, de dreun die eerst in het brein emergeert, vervolgens wordt ‘ingeprent’ en dan in asemische kribbels herhaaldelijk wordt neergeschreven.
uit die kribbels wordt de graffiti-achtige ‘worm’ of pier geabstraheerd die op haar beurt lexicaal wordt ingevuld door de dichter (in haar moedertaal). deze lexicale invulling geeft de dichter de aanzet, het thema van het te schrijven dizain

in het dizain wordt zo getrouw mogelijk binnen de (prosodische) contouren van de pier gewerkt, behalve in het middenstuk, het stretto waar de dreun wordt losgelaten (maar niet de telling van de lettergrepen, die blijft streng van toepassing ter wille van de verdichting).

de pier wordt ook uitgewerkt in een gignogram van de gedachte beweging waaronder een poging gedaan wordt om het ‘skelet’ van de dreun zo exact mogelijk te vatten (de onderliggende intensiteiten die de dreun voortstuwen als beweging).

tenslotte wordt de lexicale invulling ook nog ’s weergegeven in de aansluitingstaal.
ik experimenteer nog met een visuele ‘samenvatting’ van het resulterende dizain: daarin zou kunnen worden nagegaan hoeveel lyrische informatie effectief in deze codering kan worden behouden.

 

verovering_synops
synops van ‘verovering’

Hierboven dus zo’n visuele “synops” van het hele dizain: twee keer vier maal de pier, de tweede keer in een andere ‘toon’ met in het midden het ‘stretto‘ dat hier ook als toonwissel werkt: de beleving van de vreugde slaat om in angst om de vreugde te verliezen en kleurt zo de perceptie.

het dubbele risico is natuurlijk dat je of elke keer een soort ‘uniek schrift’ gaat uitvinden om het gebeuren te vatten of, anderzijds de schriftuur echt laat degenereren in een  code: in beide gevallen vindt ge dan het warm water uit.

nee m.i. zit het juist in het openhouden van die spanning tussen het veralgemenende en het specifiërende, een constante oscillatie tussen (asemisch) schriftgebaar en codegenese ( ‘betekenisgeving’).

Ja daar kruipt veel energie in, omdat je de schrijfgewoonte ook moet onderhouden, ik doe dat met Meditatief Schrijven waarmee je net ook weer de betekenis loskoppelt van het schriftgebaar maar toch ook weer in de buurt houdt. Zonder dat soort oefening is het hele experiment tot mislukken gedoemd denk ik, je hebt die sensibiliteit nodig anders wordt het gebakken lucht.

dit soort ‘ontdekking’ (en heel Asemia)  is natuurlijk alleen maar mogelijk omdat het schrift nu vrijwel een overbodigheid is geworden, een freezone want niet meer kapitaal belast: je schrijft geen macht of cheques meer.

de wereld redden doe je niet met theorieën maar met kattebelletjes…