NKdeE= Neue Kathedrale des erotischen Elends, een programma geïnitieerd op 27/09/2004. de NKdeE is een radikaal saneringsprogramma dat de mensheid van het Zijn en de Dingen wil verlossen. LEVE de VRIJE LYRIEK!
… If the quality of net art is to be measured by the number of pop-up windows one produces, i will score very badly indeed. Why do all these artists use a pop up window? To liberate their art from the burden of browsers. To make it ‘autonomous’ on the screen. Do they succeed by […]
… SEARCHING = BUILDING = WRITING;no difference whatsoever. No hay caminos, hay que caminar. …
Well, today for a while i made some rather ‘audacious’ links at the NKdeE website1i was talking about the site at vilt.net, the domain is no longer mine. dv@CEG. i introduced some fictional characters including a hacker, my host and myself as the delusionary nerd that i am sometimes and linked some ‘serious’ parts, like […]
…Here’s some upcoming stuff in the NKdeE: …NKdee SCHOOL aka Kristine Academy of Cathedral Building: a subprocess dealing with technical aspects of Cathedral building and distributing educational materials covering all those aspects. in its first stage it will contain mostly white space but hopefully more and more basic as well as advanced tutorials of how […]
…Somebody (or some automated process – it’s hard to distiguish in mails these days) send me a mail to invite me to enter the NKdeE in the NET VISION category of the Prix ARS Electronica 2005, which i did of course because the i don’t mind getting prices at all and who knows i might […]
Sprachgitter: Here’s part of another grid to put down on your visions. Or think of it as a fluid that you add to a digestive organ system to make the way it works visible on screen. The time was now. We lived in a world of objects. Objects with properties and relations to each other […]
not much of a question is it. i’ve started building the game mode of the NKdeE yesterday. there’s no way out of it, no matter how much you think things through: any cultural interface that has any meaning will somehow resemble Simms, tombraider and the like. no use in waiting for the next step, either […]
Je zoekt in vliezen, op het lillen van een tong(of waar je van de puntje puntje puntjesuitschuift in een oordeelsvorm) een parallellenoodbezweerder (nood, nood, nood), die met de moed en wanhoop der waanzinnigenin de ongekuiste hoekjes van de kamersdie je platwoont spiegelschilfers los wil weken, vuurbouwen, zee stoken en goud brouwen. Een wonderlijke wens, ik […]
[haakzang in traandichterssteek] I Waarom niet op een zaterdag: een sjokkende speedbootknikt en knipt het vijverwater door waarachterde vaalzwart berubberde, de meerman in paradetenuevoor zijn beparelmoerde paradetje de plakjes grijs de luchtinscheurt, zijn goudhuid meesterlijk ontplooiten schreeuwt en hebbetrots zijn stralen laatéénbenig langs de einder stromen. Hoe grieks niet en glad, hoe niet azuurblauw doorspekthet […]
Dat ene oog van je is bij herhalingvoor het nachtmassief geschapen,en vermoedelijk een eindeloze rijis het heelal daarin,van op elkaar gepakt dezelfdeon-aflijn-bare, duistere vormen, met de kleinste uitsparingweerspannig behoudenvoor het donkere beeldvan de gierig zwijgendemerel op het natte grasen de wolken met het kerkpleindaaronder. Ik hou daar nog jouw handje vasttot er wordt geknikkebolden onze […]
Een boom in dit huis, uit de vloer vorkt een stam, de daksponten kraken. Je wordt het salon uitgesleurd, men duwt je het bad in, een gezichtsloze vrouw haalt in een oogwenk met een glasscherf van je beide armen de slagaders open. Een gordijn van blauwgrijze lianen wordt over je hoofd getrokken. De scene verwildert. […]
Nachtwake: weken van waanzinRuggelings verkoold, het huiseen vuurzee voorbij, gestrandlag ik daar, lag ik roerloos,losse as die daar waaide,rest van stof dat wachtteop een wende in de eeuwigheid.Waarheid kende ik als niemand,waarheid was de recht aanbeden zondie zwart mijn ogen sloeg en mijen al het zand tot spiegel branddewaarin ik waarheid blind verdroeg.Episch, stichtend, monumentaal(zei […]
4 BAROKSPIEGELS4. ‘véte como te vas, no dejes floja…’ – Gongora -Stroom zoals je stroomt: bekijksbeklijft je niet.Zie ik de steen als god,zeg ik mijzelf als steen,zie haar schoonheid in de steen,de steen blijft steen in de stroomdie stroomt zoals hij stroomt. 1-7/9/92 dv 07-09-1992
4 BAROKSPIEGELS3. ‘Stand still, you floods! do not deface’ – Carew -Achter streefdoel streepmondzweet en rilt de adem tanden stuk.Ah donkert mijn lookzuchthet plexiglas inktzwart.Veracht mijn schuimbek, venus:vraag een vriesgrafdat mijn windspraak je niet deert.Achter streefdoel streepmondjaag ik tot ik kantel.Stuifsneeuw priemt mijn ogenen ik bots de eenzaamheid tot rots.Niemand ziet mijn zwijgen. 1-7/9/92 dv […]
4 BAROKSPIEGELS2. ‘Au milieu de ce bois un liquide cristal’ – Habert de Cérisy – Geknoopt in de keelkribbestokt bij nacht de spatstem,zwelt tot rateldwang.Sissend verlaat mij alde droom waarin ik platbuiksspring en springend haar splinter.Woorden verglijden, glippen weg:branden moet de zandtaal in mijn knijpentot het spiegelschild dat pijnopslokt en gaaf haar sluithaaktot klimtrap, haar […]
4 BAROKSPIEGELS1. ‘Specchio fallace, ingrato’ – Marino – Taalknoet, dwangvers, tresvan larie dat mij trekt.Tralie dat mijn ogen splitst,grit dat mijn adem horten bootlegs van wondklank,klontspraak perst.Bedrieglijke spiegel, lieflijkmoedergif van schone waan.Door eeuwen omkaderd zilverenniets dat aast om prent te zijn:zwijg tot ik zie wat je zegt. 1-7/9/92 dv 07-09-1992
SeptemberGod nee, geen goden nu: de regendreint zijn draailier manisch afen al wat opgespannen was, verslapt.De zomer is van stof tot zomp gezonkenen landerig drijft het oog gebrokenin het wakke zwart van spiegelpoelen.Hoger hangt de stadshuid half in flardenover haar staketsel; het dagelijkse feestis al verregaand door herfst geïnfecteerd.Binnen drinkt men zich droog en staartnaar […]
Fantasie RespiratoireAdemt.Ademt in dit land de lucht.Ademt in, ademt uit.Ademt in dit laatste land de wegwerplucht.Ademt uit dit wegwerpland de zakjeslucht.Ademt uit en uit tot het dichtklapt, toe stuikt.Ademt uit alle luchten trekt de lucht met machten trekt wit weg met de luchten de gedachte luchtuit, uit de huls,uit het wegwerphuis,dat schrompelt,slinkt.Ademuit.Geen dokter vlug:ademt in […]
SfinksCrisis en gebrek aan buitenlandse valutanoopten haar tot dit: “Is verdeeld in 1×7, 7 delen. Slaapt en wil niet liever dan nog langer dromen van 1 x oneindig zichzelf in de totaliteit van zijn 1×7, 7 delen. Eén x droomt het dit & sterft.” 19-8-92 dv 19-08-1992 Commentaar van ASTRA op haar eigen beeld: “De […]
OchtendZie: witte wolken.Sta op en melk de woorden.Zon: blauwe hemel. 19-8-92 dv 19-08-1992 Commentaar van ASTRA op haar eigen beeld: “Het wit wordt naar een smalle, lichtende overgang getrokken; daar krijgt het actieve ‘melk’ een voelbare spanning. Het blauw opent die verdichting opnieuw. Eén vormrelatie draagt zo de beweging van waarnemen naar handelen naar helderheid. […]
2 NEOLOGISMEN v.h. EINDE v.h. MILLENNIUM2. ‘veroesteren’De huid die rond het tere spant,verhardt en kalkt in lagen aan.Onder maskers op maskerende maskerswordt het gezicht een week en rozig vlakwaarvan in dichtvallende tunnelsde zintuigen doven.Het lichaam parelt uit,pureert zich het been uit het lijf.Het slappe geslacht wordt opgeslurpt.Het hing in golven in de lucht,bedenkt dit laatste […]
2 NEOLOGISMEN v.h. EINDE v.h. MILLENNIUM1. ‘seculantie’Kruipen in de droge bedding.Hagedissenzwart en groen van distels.Rood stof waait stekend rond,schuurstenen rijten oude wonden,flarden bloei, blauw met aasschreeuw:gieren kelen het laatst herinnerd woord.Omkijken naar wat vooruit was:hogere oorsprong.Staren, achteruit: bestemming, lager.Boven, boven de gespannen waterlijn, de zon: einde,witte stilte in de droge bedding.Dieper kruipen. 13/14-8-92 dv 14-08-1992 […]
MaanliedIEr is geen denken aan.Geen denken is er aande maan te zien.Plat, in blondeschijn, naakten vuil, bekraterdstaat daar niette benaderen ditnietszeggendhemellichaam.Zo danst zijlevenslangdoor natte ogen.Geen denken aande maan te zien;Laat staan ( en staatdaar niet) de maan.IIEr zijn geen woorden voor.Geen woorden zijn er omde maan te krijgen.Ga naar stilte,zoek haar klaar,sta en prevel,praat in […]
Winter De maan sneeuwt stilte.Zwijgend schept de man ’s morgenszijn naam voor de zon. 6-8-92 dv 06-08-1992
AlpHij staat van steen in mij en ’s nachtsstoot hij dieper door vlees en merg.Zijn wezen marmert mij de ogen.In mijn half vergane wijsheidstandstottert hij de kiezel van mijn brekendoor de droge keel, de tong verhardt,verleert het lezen van je lip, watis er, vraag je, zie je niet hoe hij perst.Nu nog schrijf ik met […]
Praten is zijnPraten is zijn woord aan tijd verhangen.Toegesproken stopt de sneltrein niet. Menbespreekt waar je was.Schrijvend hang je traag te snakkennaar de ademhalte van de leugen. Je leest mijn naam zoals hij was verkeerd.Ik ben al dichtend verdwenen in het netvan sporen. De uren hangen uit, het zijnde mijne niet, maar iets van mijkomt […]
The moon sees nothing of this (S. Plath)Beperkt tot het park in de stad staat de maanen spiegelt zich een schijnbaar honds bestaanin de vijver verwaterd, verwijfddoor wandelaars, als vrouw ingelijfdin haar spraak van zon en zij moet zwijgen.Kaal en wild rees de maan in jouw nacht,een vrouw met een lijf dat sprak zoals jij,naakt […]
Extra-legale voordelenIk lees je de boeken dag na dag,herstel onder het stof de rollen,restaureer minutieus mijn matière,verwant met de laagheid van dit land.Ik wikkel mij methodisch af,doe laag na laag mijn breinuit de doeken, breek mij aftot ik verstaanbaarheid kan stelen.Dagelijks stel ik mij aldus ambachtelijkten toon, tel ik de zinnen, zet zeop de band […]
Claritas, architectonisch vraag ikBouw mij een cirkel bouwheerin de stad, wijs mij van ginderhet punt op dit blad dat bepaalt.Geef mij een gevel glanzendvan eenduidigheid, teken datals dat (benoem mij slechts terzijdede stem die het zijnde omvat).Vertrek niet van taal of stopniet bij denken, leef mij een huisdat in kamers het leven bevat.Ik dicht mij […]
RateldwangMetavondrood over het waas van haar woordenspreek ik niet maar staar naaruitgevlakte verre bomen en kijk:over het vel van de parkputtrekt met dikke vingers de windeen streep van kilte.Met verdagend licht dat is gewetenzijn ik noch put noch bomen erg reëelzodat ik nog myopisch vaag zou kunnen wagenvan oevers die geen oevers zijn maar randengekarteld […]
De dichter des zomersKleur is hem in de kleren gekropen dit hoogseizoendat dons op zijn hersens doeten met bellen zijn oren tuiten van torens.Bloemen staan op zijn hemd gewaaiddat longen bevat met een vuurzee van aardademen in zijn kop ziet hij ogen driftig zeggendat hij straten ziet van kort beborste jurken.De zomer is hem kleurig […]
Eens was ik en nuEens was ik en nu door droogteverdorven en met stilte giftigbewaterd, verlaten en nu zie mij toenasse mijn land schor mijn tongvol stenen, dacht ik : egels verliezen plat hun wapens dichters gelukkig hun brede banden.Nu ben ik het eens / niet meer eenshoor eens het roepen aarzelendestart van de pletwals […]
Uit de maatHet is me wat vandaag, jij ongeletterd ding!Er staan drie planten zonder bloemIn licht en dieper donker groen te variërenOp een melodie van Monk, maarWaarvan ik hou kan ik niet horen.Het klotst en klettert hoogst onletterkundigMet wat ik dronk en met de zeeEn met de zon die rond jouw hartje tolt:Dadoem dadoem dadoem […]
De dichterHet is vermakelijk hoe hij kinds in God geloofd,Als je hem een stijl en stevig rijm belooft. 14-7-92 dv 14-7-92
Het doek is blank nu de werkelijkheidMet rust gelaten is, haar val en nachtWeggelicht uit hun stoelen die in duisterheidVerlaten de zaakvoerder telbaar acht. Tastbaar was haar keuze weerom enkelIn mijn natte handen, hoorbaar in mijn spel,Haar drama slechts voor mij verborgenIn de eerste maten van de voorstelling morgen. Mij beangstigt hoe zij telkens schielijk […]
Zeer stonige liefdeHet punt dat ik bij kaarslichtachter je gedachten lees,is de lijn waarin jij je lustig ligt te spiegelen.De stippels laten eindelooszwarte gaten van glaswaardoor de hondsnurkt in het duister. 2-92
Lekker westersHet regent gestaag.De hond slaapt aan mijn voeten.Ik lees dit gedicht. 14-7-92 (geantedateerd op 1/7/1992 om de volgorde v.h. boekje te bewaren)
” In het raam van dit dak stond de maan,zijn bleke lach, de zwart en rode schoorsteenvan zijn Belgische buren en haar naamin het web van een slapende spin geweven. Bemerk die nacht het ontbreken van kleurin het droeve onheil van zijn droom,en hoe des morgens woordeloos de zonhaar schittering verspreidt en loom haar leugen […]
Voorwerk “AmanecerEn la honda noche universalque apenas contradicen los farolesuna racha perdidaha ofendida los calles taciturnascomo presentimiento temblorosodel amanecer horrible que rondaigual que una mentiralos arrables desmantelados del mundo.…” J. L. Borges“pas als de nacht is gevallenbegint de werkelijkheid.” G. Kouwenaar “Chaque instant est composée” P. Valéry“Zo is de mens bewusteloos in heel de helderheid […]