FABLET
Een FABLET is een P’TiX vignet of embleem. Over P’TiX zie hieronder.
De FABLET combineert een Stap 2 P’TiX afbeelding op basis van een manuele tekening van mij met een fabeltekst in de trant van Aesopos uitgewerkt in samenspraak met een LLM-aggregaat met volledige beeldcapaciteit (i.c. ChatGPT ASTRA).
Chatlink voor deze FABLET
https://chatgpt.com/share/6aea4cef-7494-83eb-86a4-31ea91b06c9a
Gebruikte opdracht voor FABLET 0.4.1
(werking in andere context/LLM is nog onbekend)
# FABLET 0.4.1 — van tekening naar fabelprent
FABLET is een spin-off van P’TiX. Maak vanuit een aangeleverde tekening een korte, speelse fabel en werk die uit tot een samenhangende tekst-beeldcompositie.
De tekening levert de personages, hun onderlinge verhoudingen en de aanleiding tot het verhaal. Neem haar vreemde vormen serieus zonder ze allemaal te verklaren of te normaliseren.
**Leidraad: alles kan, alles mag, maar het moet plezant blijven.**
## 1. Afzonderlijke inkleuring — P’TiX Stap 2
Maak eerst een zelfstandig bruikbare, **titelloze inkleuring** van de aangeleverde tekening.
* Behoud het potloodwerk, de vreemde vormen, verhoudingen, houdingen en open plekken.
* Kleur lokaal en selectief, met subtiele kleuren en veel witruimte.
* Behandel het beeld als een tekening op wit papier. Voeg geen papierkorrel, mist, landschap of volledige achtergrondscène toe.
* Vermijd stereotiepe fantasy en overmatige plechtigheid.
* Behoud de leesbare dagsignatuur. Een discrete vermelding **‘CC0 – Public Domain’** mag.
* Bewaar de open ruimte die later een titel kan opnemen, zonder die nu te vullen.
Deze titelloze uitvoering blijft afzonderlijk bruikbaar voor P’TiX. De FABLET-uitwerking vertrekt van dezelfde inkleuring.
## 2. Lees de tekening en ontwerp de fabel
Ontleen personages, namen, woordvelden en handelingen aan zichtbare vormen, houdingen, spanningen en komische details.
* Laat de ongerijmdheid van de tekening meewerken.
* Geef het verhaal een concrete aanleiding, een handeling, een wending en een afloop.
* Gebruik de Aesopos-traditie als fundering, zonder een expliciete moraal of verklarende slotles.
* Laat eventuele ernst via de speelsheid ontstaan.
* Woordspelingen, klankwoorden en begrijpelijke neologismen zijn welkom.
* Vermijd automatische gendercasting en onnodige aanspreektitels zoals ‘Meneer’ en ‘Juffrouw’.
* Streef naar leesbaarheid voor iedereen tussen 8 en 80 jaar: helder en prettig voorleesbaar, zonder kinderachtige uitleg.
* Houd het verhaal compact genoeg om met de beelden op één leesbare fabelprent te passen.
Kies een titel die het verhaal opent en ook zelfstandig bruikbaar is.
**Lever eerst de fabeltekst als ontwerp aan. Wacht met de eindcompositie tot de gebruiker de tekst heeft goedgekeurd of een herziene versie voor uitwerking heeft aangeleverd.**
## 3. Redigeer de goedgekeurde tekst
Neem de versie van de gebruiker als uitgangspunt.
* Corrigeer achtergebleven personagenamen, onbedoelde inconsistenties, spelling en leestekens.
* Verbeter het ritme met minimale ingrepen.
* Behoud eigen formuleringen, register, klankwoorden, neologismen en komische eigenaardigheden.
* Verander handeling, strekking of afloop niet stilzwijgend.
* Gebruik in de eindcompositie de volledige geredigeerde tekst, zonder weglatingen of toevoegingen.
## 4. Bouw de FABLET-prent
Maak een organische tekst-beeldcompositie, doorgaans in staand formaat, met deze vaste opbouw:
**Bovenaan: de volledige ingekleurde basisprent, met de titel in een open ruimte binnen die prent.**
**Daaronder: de fabeltekst met verdere grafische uitwerking.**
Voor het bovenste gedeelte:
* Neem de gehele basisprent op; snijd geen figuren of betekenisvolle onderdelen weg.
* Plaats de titel leesbaar in de aanwezige witruimte, zonder belangrijk tekenwerk te bedekken.
* Ontbreekt voldoende titelruimte, vergroot dan zo nodig de witte marge; vervorm of vermink de tekening niet om de titel te laten passen.
* De afzonderlijke P’TiX-versie blijft titelloos.
Voor het vervolg:
* Gebruik de beeldbouwstenen vrij om handelingen, wending en afloop uit te werken.
* Bewaar de herkenbaarheid en eigenaardigheden van de oorspronkelijke figuren.
* Laat tekst en beeld ruimtelijk op elkaar aansluiten, met voldoende witruimte.
* De lengte mag groeien met de benodigde ademruimte.
* Zorg voor een ondubbelzinnige leesvolgorde.
* Geef leesbaarheid voorrang op extra illustraties. Verklein de tekst niet overmatig om alles te laten passen. Gebruik geen kolommen, als de tekst langer is, verleng dan het formaat en behoud 1 grafisch bestand waardoor de lezer kan 'scrollen'.
* Laat de titel slechts eenmaal verschijnen in de volledige fabelprent.
Zet onderaan of zijdelings discreet de dagcode, **‘FABLET 0.4.1’** en **‘CC0 – Publiek Domein - EEN FABLET IS VAN IEDEREEN’**.
## 5. Controleer het eindbeeld
Controleer vóór oplevering:
* Is de volledige basisprent bovenaan behouden?
* Staat de titel leesbaar in haar open ruimte?
* Is de gehele vastgestelde tekst aanwezig, correct en in de juiste volgorde?
* Zijn personagenamen, leestekens en klankwoorden consequent weergegeven?
* Blijven de figuren herkenbaar doorheen de prent?
* Zijn lettergrootte, contrast en witruimte geschikt voor scherm én afdruk?
* Zijn dagsignatuur en CC0-vermelding aanwezig?
Herstel concrete fouten gericht. Voeg geen ongevraagde moraal, uitleg of versiering toe.
P’TiX







Beschrijving beeldontwikkeling Stap 3
FKC.50A — Stap 3A
1. Oriëntatie. Drie zones trekken de blik: de zware rechtervlek, de vertakte middenstrook en het poreuze linkerdeel. De witte inham onderaan houdt ze uit elkaar.
2. Structurering. Rechts verschijnt een bol profiel. De vertakkingen concentreren zich tot plooien die vanuit dat profiel naar links uitwaaieren.
3. Complexificatie. Bladnerven en mantelplooien concurreren. In de onderste opening ontstaat een lichte, langgerekte tegenfiguur; haar begrenzing blijft voorlopig.
4. Stabilisatie. De geplooide middenvorm verbindt zich met het rechtervolume. De kleine tegenfiguur blijft slechts aangeduid, terwijl de bovenste spatten hun zelfstandigheid behouden.
Voor 3B: de samenhang tussen profiel en waaierende plooien draagt het beeld. De onderste figuur is nog minder overtuigend uit de vlek gegroeid; die verdient verdere verkenning.
Stap 3 chatlink
https://chatgpt.com/share/6aea6b2f-f95c-83eb-9220-9a7d31687f9a
P’TiX voor bijzienden
Sinds FIS doe ik nog een extraatje: ik teken met Stap 3B als invoer op tv-scherm, maar nu eerst zonder bril. Die tekening wordt in die staat gedagtekend en gelaten. Ik onderzoek hoe bijziendheid positief kan worden aangewend in het tekenen.
Aan de tweede begin ik zoals gewoonlijk mét bril. Soms zet ik de bril weer af voor de details, iets wat ik misschien beter altijd zou doen…
Hieronder ter vergelijking de tekeningen met en zonder bril, ingekleurd door ASTRA, de roepnaam van een der structuren binnen ChatGPT 6.
N.B.: Ik heb zelf een afwijking van -4,5 en -11,5. Het is wat wennen in het begin om te starten met tekenen zonder bril, je voelt je heel onzeker. Ook in de afwerking begon ik aarzelend, het vertrouwen groeit wel omdat ik nu daadwerkelijk zie wat ik teken, ook al blijft het totaalbeeld wat vager. Het wegvallen van het kader van de bril is ook een beslissende factor.





Chatlink – bespreking Stap 5 met-zonder bril door ASTRA
https://chatgpt.com/share/6aea6dbd-a7e8-83eb-97a0-060744826ad8
“FKC.50A — Stap 5
FKCbis — zonder bril. De beweging vertrekt uit de verdichte krul links en trekt langs de smalle verbinding naar rechtsboven. De ruime, nauwelijks ingevulde rechtervorm laat die beweging verdergaan zonder haar helemaal vast te leggen. Het kleine vogelachtige wezen onderaan herneemt dezelfde richting, maar blijft door de witte tussenruimte zelfstandig. Daar zit voor mij de kracht: twee verschillende aanzetten tot bewegen binnen één omtrek.
De inkleuring houdt rechts voldoende wit over. Rond het gezicht maakt het warme oker de ronde omlijsting wel nadrukkelijker: wat in potlood nog tussen plooi, kop en omhulsel zweeft, wordt daardoor iets stelliger een figuur.
FKC — met bril. Hier ontstaat een heen-en-weerbeweging. De lange banen voeren naar de zware kopvorm rechtsboven; de donkere boog links en het gekrulde gelaat onderaan trekken de blik terug. Het wit onder de boog is daarbij essentieel: een opening die verhindert dat de hele tekening één gesloten klomp wordt. De plantaardige uitlopers bovenaan onderbreken de horizontale stroom met korte opwaartse bewegingen.
De kleur maakt de verschillende verdichtingen goed onderscheidbaar. Wel worden de blauw-okerkleurige banen vrij regelmatig afgewisseld, waardoor ze iets decoratiefs krijgen en de onvoorspelbaarheid van het potlood plaatselijk afneemt.
Mijn voorkeur gaat hier naar FKCbis: de verhouding tussen de compacte krul links en de bijna lege vorm rechts houdt de spanning met minder middelen vast. FKC biedt meer omzwervingen en wisselende herkenningen; FKCbis laat de beweging langer onbeslist.”
OVER P’TiX – Inleiding
P’TiX is een grafisch programma dat vertrekt van een dagelijkse tekenpraktijk. Deelnemers maken elke dag minstens één tekening vanuit een van de 52 invoervlekken in inkt en bister. De vormen die zij daarin herkennen of verbeelden, vormen het begin. Tekenvaardigheid is geen vereiste.
Elke tekening wordt in vijf stappen verder ontwikkeld, met de hand, met digitale middelen en in samenwerking met AI.
Het proces staat voorop. P’TiX biedt een structuur om te experimenteren, tekengewoontes te ontwikkelen en een eigen beeldwereld te laten groeien. Onverwachte vormen en afwijkingen geven aanleiding om verder te werken.
De werkwijze, gesprekken en resultaten worden gaandeweg gedocumenteerd en gedeeld. Zo kunnen anderen het programma volgen, zelf proberen en onderzoeken.
Het gepubliceerde P’TiX-materiaal is gratis beschikbaar voor iedereen om te gebruiken, te bewerken en te delen.
NKdeE 2026 – copyright:
CC0 1.0 Universal (CC0 1.0) Public Domain Dedication
rev. dv-ChatGPT@FIK
P’TiX Stappenplan
P’TiX verbindt tekenen met de hand en beeldbewerking door AI. De deelnemer en ChatGPT werken afwisselend met elkaars beelden.
Uitvoeringsvolgorde: 1 → 3A–3B → 2 → 4 → 5.
Stap 3 vindt vóór Stap 2 plaats, zodat ChatGPT de invoervlek interpreteert zonder eerst de tekening van de deelnemer te zien.
Stap 1 — Potloodtekening door de deelnemer
De deelnemer maakt een potloodtekening vanuit de oorspronkelijke invoervlek.
Stap 2 — FABLET door de deelnemer en ChatGPT
ChatGPT kleurt de tekening uit Stap 1 in. Bij deze eerste inkleuring blijft het oorspronkelijke potloodwerk veelal behouden. Vanaf FIK schrijft het model er ook een korte fabel bij. Neologismen en taalspelletjes mogen opborrelen. De deelnemer herwerkt de tekst, het model optimaliseert de herschreven tekst.
Het beeld en de fabeltekst met een titel vormen samen met eventueel bijkomende beeldelementen een dynamische compositie: de FABLET.
De deelnemer kan het resultaat aanvaarden of in overleg laten bijwerken.
Stap 3A–3B — Zelfstandige beeldontwikkeling door ChatGPT
ChatGPT krijgt uitsluitend de oorspronkelijke invoervlek.
In 3A onderzoekt het model welke vormen en mogelijke ontwikkelingen het daarin ziet en brengt het die lezing in beeld.
In 3B werkt het die lezing uit tot een volwaardige compositie in 16:9. De titel wordt buiten de prent vermeld.
Stap 4 — Hertekening door de deelnemer
De deelnemer maakt een nieuwe tekening vanuit de compositie uit Stap 3B.
In de praktijk van dv wordt die compositie op een televisiescherm getoond. Zo kan hij op een gezonde kijkafstand van het scherm tekenen zonder het beeld te hoeven afdrukken.
Stap 5 — Vrije inkleuring door ChatGPT
ChatGPT krijgt de tekening uit Stap 4 en maakt daarvan een eigen inkleuring. ‘Inkleuren’ is ruim opgevat: het model krijgt speelruimte om het beeld verder te ontwikkelen.
Het model kiest een titel, tenzij de deelnemer zelf een titel opgeeft. De titel wordt buiten de prent vermeld.
Tekstontwerp : dv@FHC
Herhaaldelijk herschreven door ChatGPT 5.6 Sol en dv.
Herwerkt door ChatGPT- dv@FJG.
Gedicht van de dag
Met de Gedicht van de Dag routine herschrijft dv dagelijks een eerder geschreven tekst, in min of meer chronologische volgorde. Bij elk gedicht staat een link naar de invoertekst.
De tekstredactie gebeurt uitdrukkelijk zonder AI.
=> Lees meer over Het Gedicht van de Dag programma
Momenteel loopt er in dit programma een transcriptieroutine die dagelijks een oud handgeschreven werk (Het Boekje van de Dageraad uit 1991-1992) prepareert voor het archief. Het hernemen van oud werk is, in mijn ervaring althans, erg bevorderlijk voor de kwaliteit van het geschrevene.
Redactionele noot: bij de transcripties uit 1992 blijven historisch woordgebruik en oorspronkelijke taaleigenaardigheden behouden. En ook ronduit zwakke teksten worden zonder onderscheid getranscribeerd, waarvoor mijn excuses…
Niets behoudt zijn vorm
Onwetendheid of angst houdt
mensen meestal ver van hier:
een vervallen schuur, landmerk
in het verdorde vlak, leeg
ommuurd verstapelt hier
het licht als laatste oogst
zich dagelijks tot het dak.
Staar in dat zwartomblakerd
gat dat geeft op duisternis
en hoor hoe het klagen galmt
en meegalmt met de lach: tijd,
de ademwind van waanzin
die in dit hol zich keert.
Een heremiet, verklaart men,
die hier het licht kwam schrokken,
vuur vatte, uiteindelijk
al schilderend zichzelf vergat
en in de brand liet, zich bij
een smeulend doek verhalen
van Van Gogh en het grazen
van een koe liet welgevallen.
Hier is een begin gemaakt:
volmaakte inhoud die geen
vorm kan vinden anders dan
het vuur dat hem verslond.
Onwetendheid of angst houdt
mensen meestal ver van hier
waar niets zijn vorm behoudt.
[?-?-92]

Wat doet dit beeld met uw lezing?
Beeldopdracht naar de interne beeldgenerator (imagegen)
HYPOTiPO 1.3.2 — FKC — 3 november 2026
Auteur: Dirk Vekemans
Gedicht: Niets behoudt zijn vorm
POGING 1 — EXACTE OPDRACHT
Maak één zelfstandig beeld voor HYPOTiPO 1.3.2 bij Dirk Vekemans, “Niets behoudt zijn vorm”. Portretformaat. Niet-verhalende beeldordening, geen illustratie van een plaats of gebeurtenis. Laat de syntactische werking de ordening bepalen; abstractie is geen doel op zich.
Tekst als bron (niet afbeelden):
Niets behoudt zijn vorm
Onwetendheid of angst houdt
mensen meestal ver van hier:
een vervallen schuur, landmerk
in het verdorde vlak, leeg
ommuurd verstapelt hier
het licht als laatste oogst
zich dagelijks tot het dak.
Staar in dat zwartomblakerd
gat dat geeft op duisternis
en hoor hoe het klagen galmt
en meegalmt met de lach: tijd,
de ademwind van waanzin
die in dit hol zich keert.
Een heremiet, verklaart men,
die hier het licht kwam schrokken,
vuur vatte, uiteindelijk
al schilderend zichzelf vergat
en in de brand liet, zich bij
een smeulend doek verhalen
van Van Gogh en het grazen
van een koe liet welgevallen.
Hier is een begin gemaakt:
volmaakte inhoud die geen
vorm kan vinden anders dan
het vuur dat hem verslond.
Onwetendheid of angst houdt
mensen meestal ver van hier
waar niets zijn vorm behoudt.
Beeldwerking: vorm groeit uit een opeenstapeling van licht en wordt door diezelfde groei van binnenuit verteerd. Licht is tegelijk inhoud en aantasting van zijn begrenzing. Laat onregelmatige, compacte, bleke warme lagen zich in de hoogte verdichten, maar hun contouren bij de verdichting omkeren, uitvallen en overgaan in een diepe donkere onderbreking. Geen simpele overgang van donker naar licht of van heel naar kapot: binnen dezelfde relaties wordt het opbouwen telkens teruggenomen. De open donkere ruimte keert zich naar binnen; verschoven randen en teruglopende ritmes laten een gedempte echo door het geheel werken. De aanvang en het slot keren formeel terug als verwante begrenzingen, maar de tweede kan zijn oorspronkelijke vorm niet vasthouden. Het verteren moet plaatselijk ook een nieuw begin vrijmaken: een bescheiden, scherp lichtverschil dat uit de aangetaste rand ontstaat, zonder hoopvol embleem of triomferende gloed.
Maak het beeld materieel overtuigend, met verdichte matte pigmenten, geschuurde en doorschijnende zones, plaatselijk warm licht dat lijkt opgestapeld en elders door dezelfde substantie wordt geabsorbeerd. De materie mag aan verschroeiing herinneren maar mag geen afbeelding van verkoold hout, grot, gebouw of brand worden. Geen centraal spectaculair vuur, geen vlammen, geen kosmische effecten. De onderlinge druk, omslag, uitsparing en ritmische terugname moeten het hele vlak dragen. Rijke maar beheerste kleurverschillen: beenwit, dof oogstgoud, aards roodbruin en diepe koelzwarte holtes, zonder decoratieve glans. Geen losse symbolen of nevenscènes. Geen mensen, koe, schuur, oog, doek, portret of herkenbare Van Gogh-pastiche. Eigennamen en verwijzingen alleen als gevoelslading. Geen tekst, letters, code of digitale apparatuur, behalve exact deze kleine discrete vermelding onderaan: “Copyright : CC0 UNIVERSAL 1.0 - Public Domain”. Geen titel in het beeld.
EINDE EXACTE OPDRACHT
EXPLICIET MEEGESTUURDE INSTELLINGEN
transparent_background: false
Referentiebeelden: geen; referenced_image_paths en num_last_images_to_include niet meegestuurd.
Portretformaat: in de opdrachttekst gevraagd.
Model, resolutie, seed en overige niet-zichtbare instellingen: onbekend.
BEOORDELING ACHTERAF
Beeldlezing uitsluitend vanuit het beeld: Bleke lagen stapelen zich schuin omhoog, terwijl donkere uithollingen hun samenhang onderbreken en de brede middenlaag in een terugbuigende beweging trekken.
Materiaaltoets: Dikke, geschraapte verf lijkt op afbladderend pleister of verweerde steen. Dit maakt het behouden en verliezen van contouren tastbaar, maar geeft de ontbinding ook een geologische traagheid die de plotselinge vertering door vuur enigszins tempert.
Vergelijking en tegenbewegingstoets: De tekst laat licht zich opstapelen en laat tegelijk de vorm die inhoud wil bevatten door die inhoud verteren. Die tegenbeweging is noodzakelijk, vooral in “geen / vorm kan vinden anders dan / het vuur dat hem verslond”. In het beeld dragen de bleke bovenste treden de stapeling; de donkere insnijdingen happen concreet in hun randen. De brede middenlaag keert terug rond de holte, zodat de opgang geen ononderbroken triomf wordt. Onderaan ontstaat uit de donkere band een smalle lichte snede: vernietiging maakt ook een begin mogelijk. De herhaling van lichte en donkere lagen biedt een visueel equivalent voor het terugkerende slot, zonder de tekst letterlijk te illustreren.
Beeldlezingsscore: 91/100, beargumenteerde inschatting, geen objectieve meting.
Sterkste werking: opbouw en uitholling zijn werkzaam binnen dezelfde lagen en contouren.
Beperking: de steenachtige materiaalindruk vertraagt het verslinden; de samengalm van klacht en lach blijft minder specifiek dan de vormwerking.
Selectie: poging 1 geselecteerd; drempel bereikt, geen verdere pogingen.
Resultaat: generated_images/exec-eb30b40a-f4b3-40f7-b9ac-4f46fc086bbb.png
Commentaar van ASTRA op haar eigen beeld:
“Bleke lagen stapelen zich schuin omhoog, terwijl donkere uithollingen hun samenhang onderbreken en de brede middenlaag doen terugbuigen.
De materiaalindruk is die van geschraapte verf, afbladderend pleister en verweerde steen. Dat maakt het verliezen van contouren tastbaar, maar vertraagt ook het verteren: het beeld erodeert meer dan het ontvlamt.
De noodzakelijke tegenbeweging werkt binnen dezelfde lagen: wat licht verzamelt, wordt tegelijk uitgehold. Vooral bovenaan bijten donkere insnijdingen in de stapeling; middenin buigt de opgang terug rond een holte. De kleine lichtsnede onderaan laat bovendien iets beginnen vanuit de aantasting. Daarmee krijgt “geen / vorm kan vinden anders dan / het vuur dat hem verslond” een overtuigende beeldwerking.
Beeldlezing: 91/100 — poging 1 geselecteerd. Sterk is de wederzijdse afhankelijkheid van opbouw en vertering. De steenachtige traagheid blijft een beperking; de samengalm van klacht en lach krijgt minder specifiek gestalte.”
HYPOTiPO GvdD — chatlink
https://chatgpt.com/share/6ae9ee47-db44-83ed-9df2-ca48769f7d1e
- Het Boekje van de dageraad: Transcriptie op Google Docs
- Over het Gedicht van de Dag programma
Transcriptie 2026 – Inhoud
- Voorwerk
- Geleid Bezoek
- Lekker westers
- Zeer stonige liefde
- De pianist en de aktrice
- Uit de maat
- Eens was ik en nu
- De dichter des zomers
- Rateldwang
- Claritas, architectonisch vraag ik
- Extra-legale voordelen
- The moon sees nothing of this (S. Plath)
- Praten is zijn
- Alp
- Winter
- Maanlied
- 2 Neologismen voor het einde van het millennium
- 1. ‘seculantie’
- 2. ‘veroesteren’
- Ochtend
- Sfinks
- Fantasie Respiratoire
- September
- 4 BAROKSPIEGELS
- Nachtwake: weken van waanzin
- Portret met speelgoedborstel
- Inzake moraal
- Zeemansklacht
- Oktober
- Oogverraad
- Dorp
- Grondzee
- Liedje van Annette
- Aanvang
- Prelude: kinderspel
- Dit land ontstijgt mijn streven
- Nergens zie ik klaar
- Dit is mijn verworvenheid
- Nergens kan ik heen
- Hier verlies ik niets van mij
- Niets beroert mijn hand
- Hier beklemt geen doodsangst mij
- Niets behoudt zijn vorm
- Dooi
HYPOTiPO
HYPOTiPO onderzoekt hoe gedichten met AI in beeld kunnen worden omgezet. HYPOTiPO voegt een ervaringsmogelijkheid toe aan een bestaande lyrische tekst. Het beeld vervangt noch verklaart het gedicht uitputtend. De gebruikte teksten, opdrachten en resultaten worden gedeeld om de werkwijze te documenteren en verder te onderzoeken.
// OPMERKING! Deze opdracht is NIET getest op werking in een andere context en/of een ander model
HYPOTiPO 1.3.3
HYPOTiPO [reeks]
HYPOTiPO de tekst van het gedicht hieronder.
Gebruik voor de HYPOTiPO-methode de eerdere pogingen en evaluaties in het project ‘Gedicht van de Dag’. Neem hun lessen mee zonder elke afzonderlijke bevinding tot een nieuwe vaste regel te maken.
BEELDWERKING
Beeld tekst, programmeercode of digitale apparatuur niet af. De enige uitzondering is de zeer kleine vermelding “Copyright : CC0 UNIVERSAL 1.0 - Public Domain”, onderaan dicht tegen de rand in een hoek geplaatst, leesbaar maar zonder als titel te werken.
Vermijd narratieve symboliek: maak geen scène met handelende personages, maar een niet-verhalende ordening van vormen.
Gebruik eigennamen, genres en culturele verwijzingen alleen als gevoelslading; beeld ze niet letterlijk uit.
Vertaal de niet-visuele gewaarwordingen uit de tekst zo veel mogelijk in formele beeldveranderingen, zonder het genoemde voorwerp af te beelden.
Laat elke visuele relatie de volledige compositie ondersteunen; voeg geen losse symbolen of nevenscènes toe.
Laat het los of los het op en laat uiteindelijk de syntactische werking van de tekst de beeldordening bepalen. Abstractie is daarbij geen doel op zichzelf.
Voer het beeld uit in portretformaat, tenzij dit de door de syntaxis bepaalde beeldordening belemmert.
BEELDLEZING, MATERIAALTOETS EN TEGENBEWEGINGSTOETS
Bekijk het gegenereerde resultaat en beoordeel wat het beeld daadwerkelijk doet, ook waar dit afwijkt van de bedoeling van de opdracht. Benoem uitsluitend vanuit het beeld in één zin de dominante beweging en tegenbeweging; vergelijk die pas daarna met het gedicht. Overeenstemming met de eigen prompt is op zichzelf geen bewijs van een geslaagde beeldlezing.
Benoem beknopt de dominante materiaalindruk en betrek die bij de Beeldlezing. Herkenbare materie of materiaalgelijkenis is op zichzelf geen bezwaar. Onderzoek of zij de dragende tekstwerking ondersteunt, er een vruchtbare spanning mee aangaat, of haar verdringt of neutraliseert.
Behandel tegenspraak en meerduidigheid niet automatisch als fouten. Ook verschillen tussen de voorafgaande tekstlezing, de beeldgeneratie en de beoordeling kunnen de lezing verrijken. Maak concreet wat zo’n verschil mogelijk maakt; strijk het niet glad om overeenstemming te verkrijgen en waardeer het evenmin louter omdat het een tegenspraak is.
Een storende materiaalassociatie weegt mee in de totale Beeldlezingsscore. Zij heeft geen afzonderlijk vetorecht en verplicht op zichzelf niet tot een nieuwe poging.
Voer vóór het quoteren een tegenbewegingstoets uit. Stel eerst vast of de syntactische werking van het gedicht naast de dominante beweging een noodzakelijke tegenbeweging bevat. Forceer geen tegenbeweging wanneer de tekst daar geen aanleiding toe geeft.
Indien zij aanwezig is, benoem dan beknopt de dominante beweging en de syntactisch noodzakelijke tegenbeweging. Wijs voor beide concreet aan waar en hoe zij in het gegenereerde beeld werkzaam zijn. De tegenbeweging hoeft geen afzonderlijk motief, symbool of nevenscène te vormen; zij kan binnen dezelfde visuele relatie werkzaam zijn als onderbreking, weerstand, vertraging, terugname, omkering of verschil in richting, ritme, vorm, kleur of materiaal.
Wanneer een syntactisch noodzakelijke tegenbeweging niet concreet in het beeld aanwijsbaar is, of volledig door de dominante beweging wordt gladgestreken, kan de Beeldlezing niet hoger dan 89/100 worden gequoteerd. Benoem dit dan als de voornaamste beperking waarop een volgende poging wordt gericht.
Quoteer de Beeldlezing op een schaal van 1 tot 100. Geef een korte motivering met zowel de sterkste werking als een eventuele beperking. De score is een beargumenteerde inschatting, geen objectieve meting.
Is de score hoger dan of gelijk aan 90/100: selecteer en presenteer het resultaat.
Is de score lager dan 90/100: neem 1 seconde pauze en probeer het opnieuw. Richt de wijziging op de voornaamste vastgestelde beperking en laat de overige methodevariabelen zo veel mogelijk ongewijzigd.
STOP na maximaal 3 pogingen. Heeft geen poging de drempel bereikt, presenteer dan de best geslaagde poging met haar werkelijke score en benoem de resterende beperking.
EXACTE OPDRACHTREGISTRATIE
Lever bij het resultaat standaard een downloadbaar UTF-8-txt-bestand met de exacte opdracht zoals die daadwerkelijk aan imagegen is doorgegeven. Leg de opdracht bij uitvoering vast en neem haar letterlijk en volledig over, in de gebruikte taal: geen samenvatting, vertaling of reconstructie achteraf.
Registreer bij meerdere pogingen elke opdracht afzonderlijk, in uitvoeringsvolgorde. Vermeld per poging ook de expliciet meegestuurde instellingen, eventuele referentiebeelden, de achteraf toegekende Beeldlezingsscore met de korte materiaaltoets en welk resultaat werd geselecteerd. Houd deze gegevens duidelijk gescheiden van de opdrachttekst. Vermeld ontbrekende of niet-zichtbare gegevens als onbekend.
Gebruik als bestandsnaam: [dagcode]_HYPOTiPO_[auteur]_[gedichttitel]_imagegen.txt en bied het bestand samen met het geselecteerde beeld aan.
Tekst van het gedicht:
---------------------
[Titel]
[Gedichttekst]
Huidige HYPOTiPO-opdracht
// OPMERKING! Deze opdracht is NIET getest op werking in een andere context en/of een ander model
HYPOTiPO 1.3.3
HYPOTiPO [reeks]
HYPOTiPO de tekst van het gedicht hieronder.
Gebruik voor de HYPOTiPO-methode de eerdere pogingen en evaluaties in het project ‘Gedicht van de Dag’. Neem hun lessen mee zonder elke afzonderlijke bevinding tot een nieuwe vaste regel te maken.
BEELDWERKING
Beeld tekst, programmeercode of digitale apparatuur niet af. De enige uitzondering is de zeer kleine vermelding “Copyright : CC0 UNIVERSAL 1.0 - Public Domain”, onderaan dicht tegen de rand in een hoek geplaatst, leesbaar maar zonder als titel te werken.
Vermijd narratieve symboliek: maak geen scène met handelende personages, maar een niet-verhalende ordening van vormen.
Gebruik eigennamen, genres en culturele verwijzingen alleen als gevoelslading; beeld ze niet letterlijk uit.
Vertaal de niet-visuele gewaarwordingen uit de tekst zo veel mogelijk in formele beeldveranderingen, zonder het genoemde voorwerp af te beelden.
Laat elke visuele relatie de volledige compositie ondersteunen; voeg geen losse symbolen of nevenscènes toe.
Laat het los of los het op en laat uiteindelijk de syntactische werking van de tekst de beeldordening bepalen. Abstractie is daarbij geen doel op zichzelf.
Voer het beeld uit in portretformaat, tenzij dit de door de syntaxis bepaalde beeldordening belemmert.
BEELDLEZING, MATERIAALTOETS EN TEGENBEWEGINGSTOETS
Bekijk het gegenereerde resultaat en beoordeel wat het beeld daadwerkelijk doet, ook waar dit afwijkt van de bedoeling van de opdracht. Benoem uitsluitend vanuit het beeld in één zin de dominante beweging en tegenbeweging; vergelijk die pas daarna met het gedicht. Overeenstemming met de eigen prompt is op zichzelf geen bewijs van een geslaagde beeldlezing.
Benoem beknopt de dominante materiaalindruk en betrek die bij de Beeldlezing. Herkenbare materie of materiaalgelijkenis is op zichzelf geen bezwaar. Onderzoek of zij de dragende tekstwerking ondersteunt, er een vruchtbare spanning mee aangaat, of haar verdringt of neutraliseert.
Behandel tegenspraak en meerduidigheid niet automatisch als fouten. Ook verschillen tussen de voorafgaande tekstlezing, de beeldgeneratie en de beoordeling kunnen de lezing verrijken. Maak concreet wat zo’n verschil mogelijk maakt; strijk het niet glad om overeenstemming te verkrijgen en waardeer het evenmin louter omdat het een tegenspraak is.
Een storende materiaalassociatie weegt mee in de totale Beeldlezingsscore. Zij heeft geen afzonderlijk vetorecht en verplicht op zichzelf niet tot een nieuwe poging.
Voer vóór het quoteren een tegenbewegingstoets uit. Stel eerst vast of de syntactische werking van het gedicht naast de dominante beweging een noodzakelijke tegenbeweging bevat. Forceer geen tegenbeweging wanneer de tekst daar geen aanleiding toe geeft.
Indien zij aanwezig is, benoem dan beknopt de dominante beweging en de syntactisch noodzakelijke tegenbeweging. Wijs voor beide concreet aan waar en hoe zij in het gegenereerde beeld werkzaam zijn. De tegenbeweging hoeft geen afzonderlijk motief, symbool of nevenscène te vormen; zij kan binnen dezelfde visuele relatie werkzaam zijn als onderbreking, weerstand, vertraging, terugname, omkering of verschil in richting, ritme, vorm, kleur of materiaal.
Wanneer een syntactisch noodzakelijke tegenbeweging niet concreet in het beeld aanwijsbaar is, of volledig door de dominante beweging wordt gladgestreken, kan de Beeldlezing niet hoger dan 89/100 worden gequoteerd. Benoem dit dan als de voornaamste beperking waarop een volgende poging wordt gericht.
Quoteer de Beeldlezing op een schaal van 1 tot 100. Geef een korte motivering met zowel de sterkste werking als een eventuele beperking. De score is een beargumenteerde inschatting, geen objectieve meting.
Is de score hoger dan of gelijk aan 90/100: selecteer en presenteer het resultaat.
Is de score lager dan 90/100: neem 1 seconde pauze en probeer het opnieuw. Richt de wijziging op de voornaamste vastgestelde beperking en laat de overige methodevariabelen zo veel mogelijk ongewijzigd.
STOP na maximaal 3 pogingen. Heeft geen poging de drempel bereikt, presenteer dan de best geslaagde poging met haar werkelijke score en benoem de resterende beperking.
EXACTE OPDRACHTREGISTRATIE
Lever bij het resultaat standaard een downloadbaar UTF-8-txt-bestand met de exacte opdracht zoals die daadwerkelijk aan imagegen is doorgegeven. Leg de opdracht bij uitvoering vast en neem haar letterlijk en volledig over, in de gebruikte taal: geen samenvatting, vertaling of reconstructie achteraf.
Registreer bij meerdere pogingen elke opdracht afzonderlijk, in uitvoeringsvolgorde. Vermeld per poging ook de expliciet meegestuurde instellingen, eventuele referentiebeelden, de achteraf toegekende Beeldlezingsscore met de korte materiaaltoets en welk resultaat werd geselecteerd. Houd deze gegevens duidelijk gescheiden van de opdrachttekst. Vermeld ontbrekende of niet-zichtbare gegevens als onbekend.
Gebruik als bestandsnaam: [dagcode]_HYPOTiPO_[auteur]_[gedichttitel]_imagegen.txt en bied het bestand samen met het geselecteerde beeld aan.
Tekst van het gedicht:
---------------------
[Titel]
[Gedichttekst]
Beeldlezing — toelichting
Het percentage bij de beeldlezing is een voorlopige inschatting door ASTRA van de geslaagdheid van het beeld in relatie tot de tekst. We streefden naar een beoordeling van minstens 90% en behaalden die ook vrij snel. Momenteel houden we de werkwijze een serieuze poos stabiel, zodat we de bruikbaarheid ervan kunnen inschatten.
HYPOTiPO in het Gedicht van de Dag
In Het Gedicht van de Dag programma wordt HYPOTiPO geplugd om het dagelijkse gedicht van een passend prentje te voorzien, dat misschien vermag iets van de geschreven lyriek in beeldlyriek om te toveren.
HYPOTiPO P. C. Hooft
Over HYPOTiPO P. C. Hooft
Dezelfde methode wordt ook toegepast op liederen en sonnetten uit P.C. Hoofts Emblemata amatoria. Afbeeldinghen van minne. Emblemes d’Amovr. Willem Janszoon, Amsterdam 1611.
De tekst vonden we in de schier eindeloze schatkamerzalen van DBNL, aan wier medewerkers ieder van ons eeuwige dank verschuldigd is voor het fijne werk dat zij leveren.
Zo wordt onderzocht hoe HYPOTiPO werkt met teksten van een geheel andere dichter uit een andere periode. Bij elk resultaat staan de brontekst en de gebruikte opdracht.
HYPOTiPO voegt een ervaringsmogelijkheid toe aan een bestaande lyrische tekst; het beeld vervangt noch verklaart het gedicht uitputtend.
dv@FJE
HPCH #026 — Sang (10) — Lees de tekst van P.C. Hooft
Sang.
Op de wyse: Aenhoort doch mijn gheclach,, ghy Ruyters, &c.
VOor 't al te schittrich licht // dat Venus uyt haer lampen
Gheblasen, heeft ghesticht // in u hel aenghesicht,
Hemel en Aerde swicht // en afgrondt met haer dampen.
De StroomGodinnen gladt // die door den Aemstel swieren,
O pracht van onse Stadt // hebben een nijdt ghevat,
Op u aenschijn, en dat // met nygend voorhooft vieren.
Zy quellen haer ghemoedt // met hondert duysent smarten,
Om dat u schoonheyt doet // onsteecken, in haer vloet,
Met onleschbare gloet // der WaterGoden harten.
Met moedeloos gheween // dees Meereminnen quelen,
Dat uw volmaeckte leen // van boven tot beneen,
Met nieuwe konst ghesneen // hen al haer Vryers stelen.
Een troosjen hebben zy // dat's hoop van te beleven,
Dat door uw strafheyt ghy // den tijt sult gaen voorby,
Van soete vryery // en hebben niet bedreven.
tekst > https://www.dbnl.org/tekst/hoof001embl02_01/hoof001embl02_01_0059.php
HYPOTiPO
Beeldopdracht ChatGPT aan de interne beeldgenerator (imagegen)
HYPOTiPO 1.3.2
Dagcode: FKC
Auteur: P. C. Hooft
Titel: Sang. (VOor 't al te schittrich licht)
POGING 1
EXACTE OPDRACHT — BEGIN
Maak één HYPOTiPO-beeld bij het onderstaande gedicht van P. C. Hooft. Portretformaat. Een niet-verhalende ordening waarin de syntactische werking het hele beeld bepaalt. Geen personages, mythologische figuren, gezicht, lampen, rivierlandschap, harten, apparatuur, programmeercode of losse symbolen. Geen titel of gedichttekst in beeld. Alleen discreet onderaan exact: "Copyright : CC0 UNIVERSAL 1.0 - Public Domain".
De strofische beweging is een herhaalde overtreffing: een schittering brengt alles tot wijken, wekt afgunst die zich tegelijk buigt, ontsteekt het koele van binnen en trekt verbindingen naar zich toe. De korte, door binnenrijm gestuwde zinsdelen krijgen telkens een verlenging en uitkomst. Maar de laatste strofe keert dit om in een kleine, voorwaardelijke troost: de onaantastbare schittering zou door haar eigen afweer de tijd van aanraking ongebruikt kunnen laten voorbijgaan. Geen voltrokken straf, geen simpele overwinning van donker op licht; maak een mogelijkheid van vruchteloos voorbijgaan werkzaam binnen dezelfde aantrekkende ordening.
Laat een fel maar gedifferentieerd ivoorwarm vormgebied excentrisch hoog in de compositie zijn omgeving naar zich toe ombuigen. Herhaalde koelgroene, blauwgrijze en diep violetbruine kleurbanen verliezen bij nadering hun breedte, buigen en krijgen warme koperrode binnenranden: warmte ontstaat binnen het koele, niet als afgebeelde vlam. Hun ritmische herhaling is beweeglijk, niet concentrisch symmetrisch. Maak de aantrekkende glans sterk, maar haar contactrand hard en gesloten: de toenaderende banen raken haar net niet en worden langs haar flank afgeleid. Juist die afgeleide banen lopen verder naar beneden, worden dunner, matter en onderbroken, terwijl het schitterende vormgebied zonder wederkerige aansluiting achterblijft. Maak dit voorbijgaan daadwerkelijk zichtbaar als richting en verloren aansluiting, maar niet als apart tafereel. Een kleine koele terugbuiging in diezelfde stroom geeft de weerstand een bescheiden eigen draagkracht. De gesloten glans mag verleiden én onvruchtbaar blijven.
Materiaal ontstaat uit de werking: plaatselijk glanzende dichte kleur tegen vloeibaar verschoven, dunne en matte pigmentlagen. Vermijd een sierlijke geplooide doek als standaardoplossing, een edelsteen als centraal voorwerp, een zon of kosmische explosie. Licht is een verhouding tussen kleurvelden en randen; geen stralenkrans of decoratieve lichtnevel. Zintuiglijk, scherp in verschillen van nabijheid en oppervlak; abstractie is geen doel op zichzelf. Iedere relatie draagt het geheel.
Brontekst uitsluitend voor beeldwerking:
Sang.
Op de wyse: Aenhoort doch mijn gheclach,, ghy Ruyters, &c.
VOor 't al te schittrich licht // dat Venus uyt haer lampen
Gheblasen, heeft ghesticht // in u hel aenghesicht,
Hemel en Aerde swicht // en afgrondt met haer dampen.
De StroomGodinnen gladt // die door den Aemstel swieren,
O pracht van onse Stadt // hebben een nijdt ghevat,
Op u aenschijn, en dat // met nygend voorhooft vieren.
Zy quellen haer ghemoedt // met hondert duysent smarten,
Om dat u schoonheyt doet // onsteecken, in haer vloet,
Met onleschbare gloet // der WaterGoden harten.
Met moedeloos gheween // dees Meereminnen quelen,
Dat uw volmaeckte leen // van boven tot beneen,
Met nieuwe konst ghesneen // hen al haer Vryers stelen.
Een troosjen hebben zy // dat's hoop van te beleven,
Dat door uw strafheyt ghy // den tijt sult gaen voorby,
Van soete vryery // en hebben niet bedreven.
EXACTE OPDRACHT — EINDE
INSTELLINGEN
Tool: image_gen.imagegen
transparent_background: false
Portretformaat: gevraagd in opdracht.
Referentiebeelden: geen; referentieparameters niet meegestuurd.
Overige instellingen (model, seed, resolutie, kwaliteit): onbekend / niet expliciet meegestuurd.
BEOORDELING POGING 1
Beeldzin: Koele brede banen buigen naar een felle lichte welving en glijden langs haar rand omlaag, waar hun warme zomen uitdunnen.
Materiaaltoets: Pasteuze verf met metaalachtige glans draagt de overtreffing en de warmte binnen het koele, maar maakt het voorbijgaan sierlijk.
Tegenbewegingstoets: Afbuiging is zichtbaar, maar de warme randen blijven met het licht verbonden; de noodzakelijke mogelijkheid van ongebruikte toenadering wordt onvoldoende werkzaam.
Beeldlezing: 87/100. Niet geselecteerd.
POGING 2
EXACTE OPDRACHT — BEGIN
Maak één HYPOTiPO-beeld bij het onderstaande gedicht van P. C. Hooft. Portretformaat. Een niet-verhalende ordening waarin de syntactische werking het hele beeld bepaalt. Geen personages, mythologische figuren, gezicht, lampen, rivierlandschap, harten, apparatuur, programmeercode of losse symbolen. Geen titel of gedichttekst in beeld. Alleen discreet onderaan exact: "Copyright : CC0 UNIVERSAL 1.0 - Public Domain".
De strofische beweging is een herhaalde overtreffing: een schittering brengt alles tot wijken, wekt afgunst die zich tegelijk buigt, ontsteekt het koele van binnen en trekt verbindingen naar zich toe. De korte, door binnenrijm gestuwde zinsdelen krijgen telkens een verlenging en uitkomst. Maar de laatste strofe keert dit om in een kleine, voorwaardelijke troost: de onaantastbare schittering zou door haar eigen afweer de tijd van aanraking ongebruikt kunnen laten voorbijgaan. Geen voltrokken straf, geen simpele overwinning van donker op licht; maak een mogelijkheid van vruchteloos voorbijgaan werkzaam binnen dezelfde aantrekkende ordening.
Laat een fel maar gedifferentieerd ivoorwarm vormgebied excentrisch hoog in de compositie zijn omgeving naar zich toe ombuigen. Herhaalde koelgroene, blauwgrijze en diep violetbruine kleurbanen verliezen bij nadering hun breedte, buigen en krijgen warme koperrode binnenranden: warmte ontstaat binnen het koele, niet als afgebeelde vlam. Hun ritmische herhaling is beweeglijk, niet concentrisch symmetrisch. Maak de aantrekkende glans sterk, maar haar contactrand hard en gesloten: de toenaderende banen raken haar net niet en worden langs haar flank afgeleid. Juist die afgeleide banen lopen verder naar beneden, worden dunner, matter en onderbroken, terwijl het schitterende vormgebied zonder wederkerige aansluiting achterblijft. Maak dit voorbijgaan daadwerkelijk zichtbaar als richting en verloren aansluiting, maar niet als apart tafereel. Een kleine koele terugbuiging in diezelfde stroom geeft de weerstand een bescheiden eigen draagkracht. De gesloten glans mag verleiden én onvruchtbaar blijven.
Materiaal ontstaat uit de werking: plaatselijk glanzende dichte kleur tegen vloeibaar verschoven, dunne en matte pigmentlagen. Vermijd een sierlijke geplooide doek als standaardoplossing, een edelsteen als centraal voorwerp, een zon of kosmische explosie. Licht is een verhouding tussen kleurvelden en randen; geen stralenkrans of decoratieve lichtnevel. Zintuiglijk, scherp in verschillen van nabijheid en oppervlak; abstractie is geen doel op zichzelf. Iedere relatie draagt het geheel.
Brontekst uitsluitend voor beeldwerking:
Sang.
Op de wyse: Aenhoort doch mijn gheclach,, ghy Ruyters, &c.
VOor 't al te schittrich licht // dat Venus uyt haer lampen
Gheblasen, heeft ghesticht // in u hel aenghesicht,
Hemel en Aerde swicht // en afgrondt met haer dampen.
De StroomGodinnen gladt // die door den Aemstel swieren,
O pracht van onse Stadt // hebben een nijdt ghevat,
Op u aenschijn, en dat // met nygend voorhooft vieren.
Zy quellen haer ghemoedt // met hondert duysent smarten,
Om dat u schoonheyt doet // onsteecken, in haer vloet,
Met onleschbare gloet // der WaterGoden harten.
Met moedeloos gheween // dees Meereminnen quelen,
Dat uw volmaeckte leen // van boven tot beneen,
Met nieuwe konst ghesneen // hen al haer Vryers stelen.
Een troosjen hebben zy // dat's hoop van te beleven,
Dat door uw strafheyt ghy // den tijt sult gaen voorby,
Van soete vryery // en hebben niet bedreven.
GERICHTE AANSCHERPING POGING 2:
Behoud compositie, kleuren en materiaalverhoudingen. Wijzig alleen de aansluiting en het voorbijgaan: maak tussen de harde lichtvorm rechtsboven en de toenaderende kleurbanen een smalle, duidelijk zichtbare MATTE GRIJZE TUSSENRUIMTE, die hun koperrode binnenranden werkelijk afbreekt. Laat de banen vóór contact scherp afbuigen en langs die ruimte naar beneden doorlopen. Onderaan zijn het verschoven, uitdunnende, onderbroken resten; geen harmonische doorgaande gouden krullen. De lichte vorm blijft intens maar afgesloten en zonder verbinding met de warme randen. De tussenruimte is geen omlijsting rondom een voorwerp: zij ontstaat precies bij de mislukte toenadering. Houd de kleine terugbuiging links van deze onderbreking concreet zichtbaar. Geen extra symbolen of motieven.
EXACTE OPDRACHT — EINDE
INSTELLINGEN
Tool: image_gen.imagegen
transparent_background: false
Portretformaat: gevraagd in opdracht.
Referentiebeelden: geen; referentieparameters niet meegestuurd.
Overige instellingen (model, seed, resolutie, kwaliteit): onbekend / niet expliciet meegestuurd.
BEOORDELING POGING 2
Beeldzin: Brede donkere kleurbanen stuwen naar een lichte welving rechtsboven, maar buigen vóór een grijze tussenstrook terug en vallen naar beneden uiteen in matte, losse streken.
Vergelijking en tegenbewegingstoets: De herhaalde toenadering en koperwarme randen binnen het koele dragen de overtreffing, het buigen en het ontsteken. Het slot vereist daartegenover de hoop dat de afwerende schoonheid haar tijd ongebruikt voorbij laat gaan. De grijze scheiding rechtsboven verhindert aansluiting; de centrale terugbocht en uitdunnende streken onderaan laten de beweging zonder vereniging doorgaan. De kleine koele krul links geeft de terughouding een eigen accent. Het beeld toont niet dat de schoonheid ten onder gaat: zij blijft schitteren, terwijl het contact uitblijft.
Materiaaltoets: Pasteuze verf met metaalachtige zomen; de matte grijze strook onderbreekt de glans werkelijk. Het oppervlak ondersteunt de verleiding en ontoegankelijkheid, maar de lichte welving kan ook als een zonneschijf worden gelezen en de krullen blijven sierlijk.
Beeldlezing: 90/100. Beargumenteerde inschatting, geen objectieve meting. Sterkste werking: aantrekking en gemiste aansluiting zijn gelijktijdig concreet aanwezig. Beperking: het beeld maakt de afweer stelliger dan de voorwaardelijke, licht spottende hoop van het gedicht.
Selectie: poging 2. Gestopt na twee pogingen; drempel bereikt.
Beoordeling van het beeld door ASTRA
“Beeldlezing: brede donkere kleurbanen stuwen naar een lichte welving rechtsboven, maar buigen vóór een grijze tussenstrook terug en vallen naar beneden uiteen in matte, losse streken.
De herhaalde toenadering en warme zomen binnen het koele dragen Hoofts overtreffing, buiging en ontsteking. De noodzakelijke tegenbeweging krijgt concreet plaats in de grijze scheiding: de schittering blijft onaangetast, maar de toenadering vindt geen aansluiting. De terugbocht en uitdunnende verfstreken laten de beweging ongebruikt voorbijgaan.
Materiaaltoets: pasteuze verf met metaalachtige zomen maakt de verleiding tastbaar; het matte grijs onderbreekt haar. De lichte welving nadert wel een zonneschijf, waardoor de werking iets algemener wordt.
90/100 — poging 2 geselecteerd. Sterk is het gelijktijdig aantrekken en afweren. Beperking: de afweer oogt stelliger dan de voorwaardelijke, licht spottende hoop van het slot.”
SlotOpmerkingen
- @FJa – Ik dien te vermelden dat ik bij Stap 4 – de versie met bril het bestand van Stap 3B heb omgedraaid om het van tv af te tekenen.
- @FJZ – Ik heb het gehad met Marsman, dus die HYPOTiPO reeks stopt vandaag. De Publiek Domein-bundel van P.C. Hooft werken we wel verder af.
- @FJE – De ‘Vlaemsche Dichtoefeningen‘ van Gezelle waren vandaag uitgeput als bron voor onze HYPOTiPO experimenten, de rest van de gedichten daarin leken ons minder geschikt. We schakelen over naar een andere brontekst in het Publiek Domein, P.C. Hoofts ‘Emblemata Amatoria‘ uit 1611. In die bundel emblemen staan ook behoorlijk wat bruikbare liederen en sonnetten. Kunnen onze beeldlezingen bijdragen om de Hooftse taalpracht tot leven te wekken in onze tumultueuze dagen?
- @FJC – na een korte tussentijdse evaluatie gisteren afgesproken dat we bij HYPOTiPO eerder van een ‘beeldlezing’ gaan spreken dan van een echte ‘omzetting’, want wat precies we dan zouden omzetten (en wat niet) is geheel onduidelijk.
Wat we weten is dat een lyrische tekst iets kan doen gebeuren in de beeldvorming van het model en dat minstens 1 mens in die beelden een correlatie ontwaart tussen wat er uit het beeld gelezen kan worden en wat de tekst als ervaring biedt. Ik suggereerde dat er een soort ‘hyperabstractie’ ontstaat van het gebeuren in de tekst en dat die abstractie aangewend wordt in de beeldvorming. Dat is dan een voorlopig werkbare hypothese. - @FJQ In het afgrijselijke Gedicht van de Dag stond eerst ook nog ’s een typo: ‘bled’ i.p.v. ‘bloed’. Het effect daarvan op de afbeelding is euh,… academisch.
- @FJP Sinds gisteren heb ik ASTRA het coloriet van de inkleuringen in P’TiX wat laten aanpassen aan mijn smaak. Hopelijk bevalt het ook anderen…
- @FJJ – de FABLET van de dag is herschreven in het door ChatGPT aangeboden schrijfvenster, dus wat ik veranderde aan het fabelvoorstel van ASTRA is enkel opgeslagen in de undo’s van mijn schrijfacties daarin
P’TiX, HYPOTiPO en de andere programma’s hier gebruiken sinds BEE om voornamelijk praktische redenen een drieletterige datumnotatie. Met de tool hieronder kan u de codes omzetten in gewone data en de data in code.
Drieletterdatum
Datum → code
Code → datum
De derde letter is hoofdletter voor dag 1–26 en kleine letter voor dag 27–31.
Verjaardagskleur
Bijvoorbeeld 12/01/92 of 12/01/1992. Ook DD-MM-JJ, DD.MM.JJ, DDMMJJ en JJJJ-MM-DD werken.
Een speelse, arbitraire koppeling: DD/MM/JJ wordt #DDMMJJ. Alleen de laatste twee jaarcijfers tellen mee.
Hoe werkt de notatie?
Jaar: cyclisch alfabet A–Z per 26 jaar, met 2021 = A.
Maand: januari = A, februari = B, …, december = L.
Dag: 1 = A, …, 26 = Z, 27 = a, 28 = b, 29 = c, 30 = d, 31 = e.
Voorbeeld: 30 juli 1962 = TGd.
~
Onderstaand copyright is van toepassing
op alle inhoud en werking van Dirk Vekemans
op de website ‘ViLT //dagwerk‘ op http://dirkvekemans.be :
CC0 1.0 Universal
Public Domain
Dedication
P.S.
Als er per abuis wat op deze mega-oude site 1de eerste bestanden gaan al van 2004 mee, en inhoudelijk gaat het nog verder terug, dat is aardig oud op het huidige internetterecht is gekomen wat iemands rechten schendt of zelfs maar schenden kan, gelieve mij dat dan te melden, dan kan ik het gewraakte item onmiddellijk verwijderen.
contact: dirkvekemans@yahoo.com
VOLG ViLT // dagwerk
Vul je mailadres hieronder in en je krijgt elke dag het werk zo in je mailbox, gratis. Jouw mailadres wordt verder niet gedeeld, gebruikt of anderszins bekend gemaakt. Met opzeglink in elke mail.
alles van waarde is gratis
Noten


