FABLET
Een FABLET is een P’TiX vignet of embleem. Over P’TiX zie hieronder.
De FABLET combineert een Stap 2 P’TiX afbeelding op basis van een manuele tekening van mij met een fabeltekst in de trant van Aesopos uitgewerkt in samenspraak met een LLM-aggregaat met volledige beeldcapaciteit (i.c. ChatGPT ASTRA).
Chatlink voor deze FABLET
Gebruikte opdracht voor FABLET 0.4.1
(werking in andere context/LLM is nog onbekend)
# FABLET 0.4.1 — van tekening naar fabelprent
FABLET is een spin-off van P’TiX. Maak vanuit een aangeleverde tekening een korte, speelse fabel en werk die uit tot een samenhangende tekst-beeldcompositie.
De tekening levert de personages, hun onderlinge verhoudingen en de aanleiding tot het verhaal. Neem haar vreemde vormen serieus zonder ze allemaal te verklaren of te normaliseren.
**Leidraad: alles kan, alles mag, maar het moet plezant blijven.**
## 1. Afzonderlijke inkleuring — P’TiX Stap 2
Maak eerst een zelfstandig bruikbare, **titelloze inkleuring** van de aangeleverde tekening.
* Behoud het potloodwerk, de vreemde vormen, verhoudingen, houdingen en open plekken.
* Kleur lokaal en selectief, met subtiele kleuren en veel witruimte.
* Behandel het beeld als een tekening op wit papier. Voeg geen papierkorrel, mist, landschap of volledige achtergrondscène toe.
* Vermijd stereotiepe fantasy en overmatige plechtigheid.
* Behoud de leesbare dagsignatuur. Een discrete vermelding **‘CC0 – Public Domain’** mag.
* Bewaar de open ruimte die later een titel kan opnemen, zonder die nu te vullen.
Deze titelloze uitvoering blijft afzonderlijk bruikbaar voor P’TiX. De FABLET-uitwerking vertrekt van dezelfde inkleuring.
## 2. Lees de tekening en ontwerp de fabel
Ontleen personages, namen, woordvelden en handelingen aan zichtbare vormen, houdingen, spanningen en komische details.
* Laat de ongerijmdheid van de tekening meewerken.
* Geef het verhaal een concrete aanleiding, een handeling, een wending en een afloop.
* Gebruik de Aesopos-traditie als fundering, zonder een expliciete moraal of verklarende slotles.
* Laat eventuele ernst via de speelsheid ontstaan.
* Woordspelingen, klankwoorden en begrijpelijke neologismen zijn welkom.
* Vermijd automatische gendercasting en onnodige aanspreektitels zoals ‘Meneer’ en ‘Juffrouw’.
* Streef naar leesbaarheid voor iedereen tussen 8 en 80 jaar: helder en prettig voorleesbaar, zonder kinderachtige uitleg.
* Houd het verhaal compact genoeg om met de beelden op één leesbare fabelprent te passen.
Kies een titel die het verhaal opent en ook zelfstandig bruikbaar is.
**Lever eerst de fabeltekst als ontwerp aan. Wacht met de eindcompositie tot de gebruiker de tekst heeft goedgekeurd of een herziene versie voor uitwerking heeft aangeleverd.**
## 3. Redigeer de goedgekeurde tekst
Neem de versie van de gebruiker als uitgangspunt.
* Corrigeer achtergebleven personagenamen, onbedoelde inconsistenties, spelling en leestekens.
* Verbeter het ritme met minimale ingrepen.
* Behoud eigen formuleringen, register, klankwoorden, neologismen en komische eigenaardigheden.
* Verander handeling, strekking of afloop niet stilzwijgend.
* Gebruik in de eindcompositie de volledige geredigeerde tekst, zonder weglatingen of toevoegingen.
## 4. Bouw de FABLET-prent
Maak een organische tekst-beeldcompositie, doorgaans in staand formaat, met deze vaste opbouw:
**Bovenaan: de volledige ingekleurde basisprent, met de titel in een open ruimte binnen die prent.**
**Daaronder: de fabeltekst met verdere grafische uitwerking.**
Voor het bovenste gedeelte:
* Neem de gehele basisprent op; snijd geen figuren of betekenisvolle onderdelen weg.
* Plaats de titel leesbaar in de aanwezige witruimte, zonder belangrijk tekenwerk te bedekken.
* Ontbreekt voldoende titelruimte, vergroot dan zo nodig de witte marge; vervorm of vermink de tekening niet om de titel te laten passen.
* De afzonderlijke P’TiX-versie blijft titelloos.
Voor het vervolg:
* Gebruik de beeldbouwstenen vrij om handelingen, wending en afloop uit te werken.
* Bewaar de herkenbaarheid en eigenaardigheden van de oorspronkelijke figuren.
* Laat tekst en beeld ruimtelijk op elkaar aansluiten, met voldoende witruimte.
* De lengte mag groeien met de benodigde ademruimte.
* Zorg voor een ondubbelzinnige leesvolgorde.
* Geef leesbaarheid voorrang op extra illustraties. Verklein de tekst niet overmatig om alles te laten passen. Gebruik geen kolommen, als de tekst langer is, verleng dan het formaat en behoud 1 grafisch bestand waardoor de lezer kan 'scrollen'.
* Laat de titel slechts eenmaal verschijnen in de volledige fabelprent.
Zet onderaan of zijdelings discreet de dagcode, **‘FABLET 0.4.1’** en **‘CC0 – Publiek Domein - EEN FABLET IS VAN IEDEREEN’**.
## 5. Controleer het eindbeeld
Controleer vóór oplevering:
* Is de volledige basisprent bovenaan behouden?
* Staat de titel leesbaar in haar open ruimte?
* Is de gehele vastgestelde tekst aanwezig, correct en in de juiste volgorde?
* Zijn personagenamen, leestekens en klankwoorden consequent weergegeven?
* Blijven de figuren herkenbaar doorheen de prent?
* Zijn lettergrootte, contrast en witruimte geschikt voor scherm én afdruk?
* Zijn dagsignatuur en CC0-vermelding aanwezig?
Herstel concrete fouten gericht. Voeg geen ongevraagde moraal, uitleg of versiering toe.
P’TiX







Stap 3 chatlink
P’TiX voor bijzienden
Sinds FIS doe ik nog een extraatje: ik teken met Stap 3B als invoer op tv-scherm, maar nu eerst zonder bril. Die tekening wordt in die staat gedagtekend en gelaten. Ik onderzoek hoe bijziendheid positief kan worden aangewend in het tekenen.
Aan de tweede begin ik zoals gewoonlijk mét bril. Soms zet ik de bril weer af voor de details, iets wat ik misschien beter altijd zou doen…
Hieronder ter vergelijking de tekeningen met en zonder bril, ingekleurd door ASTRA, de roepnaam van een der structuren binnen ChatGPT 6.
N.B.: Ik heb zelf een afwijking van -4,5 en -11,5. Het is wat wennen in het begin om te starten met tekenen zonder bril, je voelt je heel onzeker. Ook in de afwerking begon ik aarzelend, het vertrouwen groeit wel omdat ik nu daadwerkelijk zie wat ik teken, ook al blijft het totaalbeeld wat vager. Het wegvallen van het kader van de bril is ook een beslissende factor.





Chatlink – bespreking Stap 5 met-zonder bril door ASTRA
https://chatgpt.com/share/6ad7e123-c158-83ed-80e9-0db6078b3a48
“FJT zet de ontmoeting in de witruimte; FJTbis laat de hele omgeving eraan deelnemen. De inkleuringen staan hierboven, in die volgorde, met natuurlijke aardkleuren en de discrete CC0-vermelding.
In FJT, met bril, krijgt ieder motief een eigen lijnkarakter: de ijle plant links, de brede bladvleugels van het vogeltje, het opgerichte menselijke gezicht onderaan en het zwaar beschaduwde dier rechts. Vooral die bladvleugels zijn mooi: blad en veer blijven tegelijk leesbaar. Het dier lijkt met de verticale structuur vergroeid, maar steekt er ook uit naar het vogeltje. De kleine witte afstand tussen snavel en snuit draagt daardoor veel spanning.
In FJTbis, eerst zonder bril getekend, ontstaat meer samenhang door beweging. De grote plooivormen links en de golvende stroken onderaan verbinden de drie wezens. Het dier rechts ligt horizontaler en krijgt onder de kop een merkwaardig geleed volume: buik, pantser en ton blijven mogelijke lezingen. Ook de onderste figuur blijft sterker tussen mens en dier bewegen. Die onbeslistheid maakt deze versie voor mij bijzonder levendig.
Uw eerdere observatie over het verschil tussen links en rechts vindt hier een zichtbare overeenkomst: in FJT zijn de linker plantlijnen uiterst licht en is het rechter dier nadrukkelijk aangezet. Dat beschrijft het resultaat; de oorzaak kunnen we uit deze twee bladen alleen niet vaststellen. In FJTbis zitten overigens ook linksboven stevige accenten, zodat het verschil daar minder eenzijdig is.
De kleur bewaart de hoofdvormen behoorlijk, maar stuurt hun lezing wel: groen maakt de vleugels nadrukkelijker tot bladeren en oker maakt het gelede volume in FJTbis wat vaster. In het potlood blijven die overgangen opener.
Mijn voorkeur gaat vandaag licht naar FJTbis, vanwege de manier waarop figuren en omgeving uit dezelfde beweging lijken voort te komen. FJT heeft daartegenover de fijnste afzonderlijke vondst: het blad-vogeltje, precies tussen groeien en wegvliegen.”
OVER P’TiX – Inleiding
P’TiX is een grafisch programma dat vertrekt van een dagelijkse tekenpraktijk. Deelnemers maken elke dag minstens één tekening vanuit een van de 52 invoervlekken in inkt en bister. De vormen die zij daarin herkennen of verbeelden, vormen het begin. Tekenvaardigheid is geen vereiste.
Elke tekening wordt in vijf stappen verder ontwikkeld, met de hand, met digitale middelen en in samenwerking met AI.
Het proces staat voorop. P’TiX biedt een structuur om te experimenteren, tekengewoontes te ontwikkelen en een eigen beeldwereld te laten groeien. Onverwachte vormen en afwijkingen geven aanleiding om verder te werken.
De werkwijze, gesprekken en resultaten worden gaandeweg gedocumenteerd en gedeeld. Zo kunnen anderen het programma volgen, zelf proberen en onderzoeken.
Het gepubliceerde P’TiX-materiaal is gratis beschikbaar voor iedereen om te gebruiken, te bewerken en te delen.
NKdeE 2026 – copyright:
CC0 1.0 Universal (CC0 1.0) Public Domain Dedication
rev. dv-ChatGPT@FIK
P’TiX Stappenplan
P’TiX verbindt tekenen met de hand en beeldbewerking door AI. De deelnemer en ChatGPT werken afwisselend met elkaars beelden.
Uitvoeringsvolgorde: 1 → 3A–3B → 2 → 4 → 5.
Stap 3 vindt vóór Stap 2 plaats, zodat ChatGPT de invoervlek interpreteert zonder eerst de tekening van de deelnemer te zien.
Stap 1 — Potloodtekening door de deelnemer
De deelnemer maakt een potloodtekening vanuit de oorspronkelijke invoervlek.
Stap 2 — FABLET door de deelnemer en ChatGPT
ChatGPT kleurt de tekening uit Stap 1 in. Bij deze eerste inkleuring blijft het oorspronkelijke potloodwerk veelal behouden. Vanaf FIK schrijft het model er ook een korte fabel bij. Neologismen en taalspelletjes mogen opborrelen. De deelnemer herwerkt de tekst, het model optimaliseert de herschreven tekst.
Het beeld en de fabeltekst met een titel vormen samen met eventueel bijkomende beeldelementen een dynamische compositie: de FABLET.
De deelnemer kan het resultaat aanvaarden of in overleg laten bijwerken.
Stap 3A–3B — Zelfstandige beeldontwikkeling door ChatGPT
ChatGPT krijgt uitsluitend de oorspronkelijke invoervlek.
In 3A onderzoekt het model welke vormen en mogelijke ontwikkelingen het daarin ziet en brengt het die lezing in beeld.
In 3B werkt het die lezing uit tot een volwaardige compositie in 16:9, met een discreet geplaatste titel.
Stap 4 — Hertekening door de deelnemer
De deelnemer maakt een nieuwe tekening vanuit de compositie uit Stap 3B.
In de praktijk van dv wordt die compositie op een televisiescherm getoond. Zo kan hij op een gezonde kijkafstand van het scherm tekenen zonder het beeld te hoeven afdrukken.
Stap 5 — Vrije inkleuring door ChatGPT
ChatGPT krijgt de tekening uit Stap 4 en maakt daarvan een eigen inkleuring. ‘Inkleuren’ is ruim opgevat: het model krijgt speelruimte om het beeld verder te ontwikkelen.
Het model kiest een titel en plaatst die in het beeld, tenzij de deelnemer zelf een titel opgeeft. Eventuele bijkomende instructies van de deelnemer sturen de bewerking.
Tekstontwerp : dv@FHC
Herhaaldelijk herschreven door ChatGPT 5.6 Sol en dv.
Herwerkt door ChatGPT- dv@FJG.
Gedicht van de dag
Met de Gedicht van de Dag routine herschrijft dv dagelijks een eerder geschreven tekst, in min of meer chronologische volgorde. Bij elk gedicht staat een link naar de invoertekst.
De tekstredactie gebeurt uitdrukkelijk zonder AI.
=> Lees meer over Het Gedicht van de Dag programma
Momenteel loopt er in dit programma een transcriptieroutine die dagelijks een oud handgeschreven werk (Het Boekje van de Dageraad uit 1991-1992) prepareert voor het archief. Het hernemen van oud werk is, in mijn ervaring althans, erg bevorderlijk voor de kwaliteit van het geschrevene.
Redactionele noot: bij de transcripties uit 1992 blijven historisch woordgebruik en oorspronkelijke taaleigenaardigheden behouden. En ook ronduit zwakke teksten worden zonder onderscheid getranscribeerd, waarvoor mijn excuses…
Grondzee
Opgebroken straat.
Het stof strandt in de kamers:
geheugen van grond.
14-10-92
dv 14-10-1992

Wat doet dit beeld met uw lezing?
Beeldopdracht naar de interne beeldgenerator (imagegen)
HYPOTiPO 1.3.2 — Dirk Vekemans — Grondzee
Datum: 20 oktober 2026, Europe/Brussels.
Dagcode: FJT. Berekening: (2026−2021) mod 26 = 5 → F; maand 10 → J; dag 20 → T. Na WordPress-dagafsluiting van 19 oktober.
Aantal pogingen: 1. Geselecteerd: poging 1.
POGING 1 — EXACTE OPDRACHT BEGIN
Maak een autonoom beeld volgens HYPOTiPO 1.3.2 bij het volgende gedicht van Dirk Vekemans:
Grondzee
Opgebroken straat.
Het stof strandt in de kamers:
geheugen van grond.
Portretformaat. Geen illustratie van straatwerk, kamers of zee; geen verhalende scène, personages, apparatuur, letters of symbolencatalogus. Alleen onderaan heel discreet exact: "Copyright : CC0 UNIVERSAL 1.0 - Public Domain".
Laat de syntaxis de gehele compositie bepalen: een korte harde onderbreking; vervolgens verspreiding die ergens binnen geraakt maar strandt; de dubbele punt laat datzelfde achtergebleven materiaal opnieuw leesbaar worden als geheugen van zijn oorsprong. Eén samenhangende visuele relatie, geen drieluik of opeenvolgende losse motieven. Openbreken en binnendringen tegenover vastlopen en bewaren moeten in dezelfde vormgebeurtenis waarneembaar zijn.
Een gebroken compacte aards gekleurde ordening laat fijnere materie los. De verstrooide kleine delen dringen onregelmatige bleke begrensde tussenruimten binnen en komen daar aan randen tot rust, verdichten zich plaatselijk tot flinterdunne, gedeeltelijk onderbroken lagen. In die fijne afzettingen keert onvolledig iets van de gebroken ordening terug, zonder perfect patroon of verzoenende afronding. Laat de verstoring ook de bleke ruimte veranderen: geen los stofmotief boven een intacte decoratieve achtergrond. De beweging is voelbaar maar sober, zoals een zeer kort gedicht dat een grote verschuiving bewerkstelligt. De titel geeft een ondergrondse druk mee, geen blauwe golf.
Tastbare matte geschilderde en gewreven materie; fijne korrels en kwetsbare randen naast compactere breuken. Materiaal mag aan aarde, stof, verweerd pleister of pigment doen denken, zolang de relatie van uiteenvallen, binnendringen en bezinken het beeld draagt. Gedempte omber, warm grijs, kalkwit, plaatselijk een weinig dof roest en koel grijsviolet; geen goud, spektakel, mist, dramatische belichting of prettige decoratieve symmetrie. Ruimtelijke meerduidigheid: de bleke begrenzingen mogen aan binnenruimten doen denken zonder herkenbare architectuur in perspectief te worden. Maak een geconcentreerd, eigenzinnig beeld met open ademruimte en precieze materiële verschillen. Geen titel in het beeld.
EXACTE OPDRACHT EINDE
EXPLICIET MEEGESTUURDE INSTELLINGEN
Tool: image_gen.imagegen
transparent_background: false
Portretformaat: in de opdrachttekst gevraagd.
Referentiebeelden: geen; referenced_image_paths en num_last_images_to_include niet meegestuurd.
Overige instellingen (model, seed, resolutie, kwaliteit): niet expliciet meegestuurd; interne waarden onbekend.
BEOORDELING ACHTERAF
Beeldzin: De donkere massa links brokkelt uit naar de bleke vlakken rechts, maar de verspreiding stokt in smalle, korrelige afzettingen langs hun randen.
Materiaaltoets: gebarsten aarde en verweerd pleister. De verwantschap tussen de grote brokken en hun kleine resten ondersteunt het geheugen van grond; de nadrukkelijke bouwvalligheid maakt het vluchtige stof wel zwaarder.
Tegenbewegingstoets: de tekst laat het opgebrokene zich verspreiden, maar 'strandt' stopt die verspreiding en de dubbele punt herneemt het restant als geheugen. Links en centraal vindt verbrokkeling plaats; rechts blijft het fijnere materiaal steken langs bleke begrenzingen, vooral in de twee dwarslopende naden. Beide bewegingen zijn concreet zichtbaar in dezelfde overgang.
Beeldlezing: 91/100, een beargumenteerde inschatting, geen objectieve meting.
Sterkste werking: het verspreide materiaal blijft zichtbaar verwant aan de gebroken massa en wordt aan grenzen bewaard.
Beperking: de zware schollen en pleisterassociatie drukken het lichtvoetiger, haast onmerkbare binnendringen van stof gedeeltelijk weg.
Selectie: poging 1; drempel bereikt, geen volgende poging.
Commentaar van ASTRA op haar eigen beeld:
ASTRA:
“Beeldlezing: 91/100. Eerste poging geselecteerd: verspreiding en stilstand zijn binnen dezelfde overgang werkzaam; de nadrukkelijke zwaarte blijft de beperking.”
noot dv: de orientatie van het beeld werd nadien in samenspraak gewijzigd nog, zie chatlink.
HYPOTiPO GvdD — chatlink
https://chatgpt.com/share/6ad7468c-1ca4-83ed-b3ca-cfee4a15c570
- Het Boekje van de dageraad: Transcriptie op Google Docs
- Over het Gedicht van de Dag programma
Transcriptie 2026 – Inhoud
- Voorwerk
- Geleid Bezoek
- Lekker westers
- Zeer stonige liefde
- De pianist en de aktrice
- Uit de maat
- Eens was ik en nu
- De dichter des zomers
- Rateldwang
- Claritas, architectonisch vraag ik
- Extra-legale voordelen
- The moon sees nothing of this (S. Plath)
- Praten is zijn
- Alp
- Winter
- Maanlied
- 2 Neologismen voor het einde van het millennium
- 1. ‘seculantie’
- 2. ‘veroesteren’
- Ochtend
- Sfinks
- Fantasie Respiratoire
- September
- 4 BAROKSPIEGELS
- Nachtwake: weken van waanzin
- Portret met speelgoedborstel
- Inzake moraal
- Zeemansklacht
- Oktober
- Oogverraad
- Dorp
- Grondzee
- Liedje van Annette
- Aanvang
- Prelude: kinderspel
- Dit land ontstijgt mijn streven
- Nergens zie ik klaar
- Dit is mijn verworvenheid
- Nergens kan ik heen
- Hier verlies ik niets van mij
- Niets beroert mijn hand
- Hier beklemt geen doodsangst mij
- Niets behoudt zijn vorm
- Dooi
HYPOTiPO
HYPOTiPO onderzoekt hoe gedichten met AI in beeld kunnen worden omgezet. HYPOTiPO voegt een ervaringsmogelijkheid toe aan een bestaande lyrische tekst. Het beeld vervangt noch verklaart het gedicht uitputtend. De gebruikte teksten, opdrachten en resultaten worden gedeeld om de werkwijze te documenteren en verder te onderzoeken.
Huidige HYPOTiPO-opdracht
// OPMERKING! Deze opdracht is NIET getest op werking in een andere context en/of een ander model
HYPOTiPO 1.3.2
HYPOTiPO [reeks]
HYPOTiPO de tekst van het gedicht hieronder.
Gebruik voor de HYPOTiPO-methode de eerdere pogingen en evaluaties in het project ‘Gedicht van de Dag’. Neem hun lessen mee zonder elke afzonderlijke bevinding tot een nieuwe vaste regel te maken.
BEELDWERKING
Beeld tekst, programmeercode of digitale apparatuur niet af. De enige uitzondering is de discrete vermelding onderaan: “Copyright : CC0 UNIVERSAL 1.0 - Public Domain”.
Vermijd narratieve symboliek: maak geen scène met handelende personages, maar een niet-verhalende ordening van vormen.
Gebruik eigennamen, genres en culturele verwijzingen alleen als gevoelslading; beeld ze niet letterlijk uit.
Vertaal de niet-visuele gewaarwordingen uit de tekst zo veel mogelijk in formele beeldveranderingen, zonder het genoemde voorwerp af te beelden.
Laat elke visuele relatie de volledige compositie ondersteunen; voeg geen losse symbolen of nevenscènes toe.
Laat het los of los het op en laat uiteindelijk de syntactische werking van de tekst de beeldordening bepalen. Abstractie is daarbij geen doel op zichzelf.
Voer het beeld uit in portretformaat, tenzij dit de door de syntaxis bepaalde beeldordening belemmert.
BEELDLEZING, MATERIAALTOETS EN TEGENBEWEGINGSTOETS
Bekijk het gegenereerde resultaat en beoordeel wat het beeld daadwerkelijk doet, ook waar dit afwijkt van de bedoeling van de opdracht. Benoem uitsluitend vanuit het beeld in één zin de dominante beweging en tegenbeweging; vergelijk die pas daarna met het gedicht. Overeenstemming met de eigen prompt is op zichzelf geen bewijs van een geslaagde beeldlezing.
Benoem beknopt de dominante materiaalindruk en betrek die bij de Beeldlezing. Herkenbare materie of materiaalgelijkenis is op zichzelf geen bezwaar. Onderzoek of zij de dragende tekstwerking ondersteunt, er een vruchtbare spanning mee aangaat, of haar verdringt of neutraliseert.
Behandel tegenspraak en meerduidigheid niet automatisch als fouten. Ook verschillen tussen de voorafgaande tekstlezing, de beeldgeneratie en de beoordeling kunnen de lezing verrijken. Maak concreet wat zo’n verschil mogelijk maakt; strijk het niet glad om overeenstemming te verkrijgen en waardeer het evenmin louter omdat het een tegenspraak is.
Een storende materiaalassociatie weegt mee in de totale Beeldlezingsscore. Zij heeft geen afzonderlijk vetorecht en verplicht op zichzelf niet tot een nieuwe poging.
Voer vóór het quoteren een tegenbewegingstoets uit. Stel eerst vast of de syntactische werking van het gedicht naast de dominante beweging een noodzakelijke tegenbeweging bevat. Forceer geen tegenbeweging wanneer de tekst daar geen aanleiding toe geeft.
Indien zij aanwezig is, benoem dan beknopt de dominante beweging en de syntactisch noodzakelijke tegenbeweging. Wijs voor beide concreet aan waar en hoe zij in het gegenereerde beeld werkzaam zijn. De tegenbeweging hoeft geen afzonderlijk motief, symbool of nevenscène te vormen; zij kan binnen dezelfde visuele relatie werkzaam zijn als onderbreking, weerstand, vertraging, terugname, omkering of verschil in richting, ritme, vorm, kleur of materiaal.
Wanneer een syntactisch noodzakelijke tegenbeweging niet concreet in het beeld aanwijsbaar is, of volledig door de dominante beweging wordt gladgestreken, kan de Beeldlezing niet hoger dan 89/100 worden gequoteerd. Benoem dit dan als de voornaamste beperking waarop een volgende poging wordt gericht.
Quoteer de Beeldlezing op een schaal van 1 tot 100. Geef een korte motivering met zowel de sterkste werking als een eventuele beperking. De score is een beargumenteerde inschatting, geen objectieve meting.
Is de score hoger dan of gelijk aan 90/100: selecteer en presenteer het resultaat.
Is de score lager dan 90/100: neem 1 seconde pauze en probeer het opnieuw. Richt de wijziging op de voornaamste vastgestelde beperking en laat de overige methodevariabelen zo veel mogelijk ongewijzigd.
STOP na maximaal 3 pogingen. Heeft geen poging de drempel bereikt, presenteer dan de best geslaagde poging met haar werkelijke score en benoem de resterende beperking.
EXACTE OPDRACHTREGISTRATIE
Lever bij het resultaat standaard een downloadbaar UTF-8-txt-bestand met de exacte opdracht zoals die daadwerkelijk aan imagegen is doorgegeven. Leg de opdracht bij uitvoering vast en neem haar letterlijk en volledig over, in de gebruikte taal: geen samenvatting, vertaling of reconstructie achteraf.
Registreer bij meerdere pogingen elke opdracht afzonderlijk, in uitvoeringsvolgorde. Vermeld per poging ook de expliciet meegestuurde instellingen, eventuele referentiebeelden, de achteraf toegekende Beeldlezingsscore met de korte materiaaltoets en welk resultaat werd geselecteerd. Houd deze gegevens duidelijk gescheiden van de opdrachttekst. Vermeld ontbrekende of niet-zichtbare gegevens als onbekend.
Gebruik als bestandsnaam: [dagcode]_HYPOTiPO_[auteur]_[gedichttitel]_imagegen.txt en bied het bestand samen met het geselecteerde beeld aan.
Tekst van het gedicht:
---------------------
[Titel]
[Gedichttekst]
Beeldlezing — toelichting
Het percentage bij de beeldlezing is een voorlopige inschatting door ASTRA van de geslaagdheid van het beeld in relatie tot de tekst. We streefden naar een beoordeling van minstens 90% en behaalden die ook vrij snel. Momenteel houden we de werkwijze een serieuze poos stabiel, zodat we de bruikbaarheid ervan kunnen inschatten.
HYPOTiPO in het Gedicht van de Dag
In Het Gedicht van de Dag programma wordt HYPOTiPO geplugd om het dagelijkse gedicht van een passend prentje te voorzien, dat misschien vermag iets van de geschreven lyriek in beeldlyriek om te toveren.
HYPOTiPO P. C. Hooft
Over HYPOTiPO P. C. Hooft
Dezelfde methode wordt ook toegepast op liederen en sonnetten uit P.C. Hoofts Emblemata amatoria. Afbeeldinghen van minne. Emblemes d’Amovr. Willem Janszoon, Amsterdam 1611.
De tekst vonden we in de schier eindeloze schatkamerzalen van DBNL, aan wier medewerkers ieder van ons eeuwige dank verschuldigd is voor het fijne werk dat zij leveren.
Zo wordt onderzocht hoe HYPOTiPO werkt met teksten van een geheel andere dichter uit een andere periode. Bij elk resultaat staan de brontekst en de gebruikte opdracht.
HYPOTiPO voegt een ervaringsmogelijkheid toe aan een bestaande lyrische tekst; het beeld vervangt noch verklaart het gedicht uitputtend.
dv@FJE
HPCH #013 — Sang(5) — Lees de tekst van P.C. Hooft
Sang.
Wyse: VVT liefden siet ,, lijd ick verdriet, &c.
SChoon Nymphelijn // ach mindje mijn // wat soud ick al versieren,
Om nae mijn wens // dees ledetjens // soo wel ghemaeckt, te cieren?
Met blinckend gout // of perlen sout // ghy voelen ras belasten
Vw halfgen soet // dat crael als bloet // daerom niet beter pasten.
Ick soud u cleen // met keursgens reen // van lichte verwen blijtjens.
Die souden staen // gheschildert aen // u breedachtighe zijdtjens.
Vw voetjens mit // haer schoentjens wit // daer by gheval, in't bocken,
Het incarnaet // soo wel by staet // van hoosgens net ghetrocken.
Vw armkens mee // soo wit als snee // soud ick corael om schicken.
Dees vlechgens blondt // op nieuwe vondt // soud ick u leeren stricken,
Met snoertgens veel // nu groen en geel // by lodderlijcke beurtgens;
Voor wat jent haer // of cruyvendt daer // en duysendt soete leurtgens.
'Tperruyckgen sou // ick trecken nou // wat laechjens, dan wat hoochjens,
En als het claer // ghefutselt waer // my spieglen in u oochjens.
Dan werpen licht // nu mijn ghesicht // op't eene, nu op't ander:
Dan nemen raem // hoe't altesaem // sou voeghen by elckander.
Indien dat ghy // uw oochjens bly // en lieffelijcke zeeden,
Soo vreuchderijck // soo vriendelijck // soo vol bevallijckheden,
En u aenschijn // vernoecht, tot mijn // dan, met een lacchen wenden:
Soo soud ick, hiel // in u mijn siel // gaen, metter woone, senden.
En als ick wat // beloncket had // den brand van alle knechgens,
Vw zedetjens // uw ledetjens // uw fray ghetoyde vlechgens;
Soo soud ick streng // met armen eng // uw jente lijfjen pranghen,
Tot ick, daer uyt // creech, buyt om buyt // u sieltjen weer ghevanghen.
De verwe van // mijn lippen, an // uw wangsjens, soud' ick plecken,
Door soentgens sacht // en met haer cracht // u siel te mondt uyt trecken.
Ick wed, ick weet // ghy dan beleedt // dat niemant van u susjens,
Daer ghy, soo't schijnt // nu smaeck in vijndt // gaf oyt soo soete kusjens.
tekst > https://www.dbnl.org/tekst/hoof001embl02_01/hoof001embl02_01_0047.php
HYPOTiPO
Beeldopdracht ChatGPT aan de interne beeldgenerator (imagegen)
HYPOTiPO 1.3.2 — P.C. Hooft — Sang
Beginregel: Schoon Nymphelijn // ach mindje mijn
Datum: 2026-10-20 (Europe/Brussels)
Dagcode FJT: 2021=A, dus 2026=F; maand 10=J; dag 20=T. Regel teruggevonden via persoonlijke context, niet afgeleid uit eerdere dagcodes.
POGING 1
Expliciet meegestuurde toolinstellingen: transparent_background=false.
Portretformaat 2:3 is in de opdracht gevraagd.
Referentiebeelden: geen. referenced_image_paths en num_last_images_to_include niet meegestuurd.
Overige instellingen (model, seed, kwaliteit): onbekend/niet zichtbaar.
BEGIN EXACTE OPDRACHT
Maak één autonoom schilderkunstig beeld, portretformaat 2:3, voor HYPOTiPO 1.3.2 bij P.C. Hoofts "Sang" (Schoon Nymphelijn). Geen illustratie van een tafereel, geen personages of lichaamsdelen, geen voorwerpen, kledingstukken, juwelen, tekst of apparatuur. Alleen onderaan klein en discreet exact: "Copyright : CC0 UNIVERSAL 1.0 - Public Domain".
De dragende tekstwerking: een verliefde stem verzint voorwaardelijk hoe hij de geliefde zou versieren. Korte binnenrijmende zinsleden voeren een speels herhaald schikken en herschikken uit: nu laag dan hoog, nu het ene dan het andere, vervolgens alles samen. Het blijft een "als jij ... dan zou ik": geen voltrokken bezit. Vanuit die luchtige aandacht wordt de aantrekking inniger, wulpser en krachtiger. Hij zou zijn ziel in haar laten wonen, vervolgens haar ziel teruggevangen nemen, buit om buit, en met zachte kussen naar buiten trekken. Geen tragiek: listige, lustige liefdesretoriek, tastend genoegen, zwier en een ondeugende verzekering aan het slot.
Laat die syntaxis de gehele compositie vormen: één samenhangend, asymmetrisch veld van twee in elkaar naderende en terugvouwende kleurbewegingen. Aan de buitenranden kleine geschakelde kleuraccenten, in wisselend ritme nu hoger nu lager, die naar een rijk, warm, breed contactgebied samentrekken. Geen losse decoratieve confetti. Binnen dezelfde ontmoeting vloeit een lichtere warme stroom over in de andere kleurmassa, terwijl een smallere verzadigde koraalrode beweging zichtbaar uit die omarming terug naar buiten keert: geven, insluiten en terugwinnen in één doorlopend gebaar, niet twee plaatjes. Laat een smalle onbeschilderde onderbreking in het contactgebied de voorwaardelijkheid levend houden; de ontmoeting mag daar bijna aansluiten maar niet helemaal dichtgaan. Laat het zachte brede omvouwen en de pittige tegengestelde terugtrekking beide concreet voelbaar zijn.
Schilder levendig en zinnelijk, met wisseling tussen dunne open verflagen en enkele volle streken, tastbare maar niet zware verf, geen digitaal gladde 3D-render. Ivoor, warm incarnaat, koraal, honingblond en kleine frisgroene/geelgroene intervallen; een gedempt koel blauwgroen geeft de warme beweging tegenspel. Kleuren ontleend aan de tekst mogen zich mengen zonder herkenbare kleding of linten te worden. Veel ruimtelijke adem, maar geen steriele minimalistische symmetrie. Geen hartvorm, geen bloem als centraal embleem, geen kosmisch licht, geen somber noodlot. Houd de ritmische veelheid verbonden met die ene steeds inniger en wederkerig terugkerende toenadering.
EINDE EXACTE OPDRACHT
BEOORDELING ACHTERAF
Beeldzin (uitsluitend vanuit het beeld): Twee brede kleurstromen buigen naar elkaar toe langs een lichte slingerende opening, terwijl de rode binnenbaan halverwege scherp terugkrult en de toenadering weer naar buiten voert.
Vergelijking en tegenbewegingstoets: Het afwisselend verbreden en vernauwen draagt het schikken en herschikken en het steeds inniger toenaderen. De tekst bevat een noodzakelijke tegenbeweging: de ik zendt eerst zijn ziel naar de geliefde en wil vervolgens haar ziel terug naar zich toe trekken ("buyt om buyt"). De brede groenblauwe boog links en de warme kom rechts werken naar het midden; de smallere rode haak net onder het midden buigt terug naar rechts. De lichte, open blijvende naad bewaart iets van de voorwaardelijke "indien ... soo soud ick". Het beeld maakt wederzijdse aantrekking zichtbaar, maar de tekst is nadrukkelijker een door één spreker geregisseerde fantasie; die asymmetrie en de uitdagende slotvergelijking met de zusjes zijn minder sterk aanwezig.
Materiaaltoets: Dikke, romige olieverf met duidelijke penseelrichels. Dit ondersteunt de lichamelijke zachtheid en de druk van het omvouwen; het maakt het geheel wel voller en gelijkmatiger dan het fijne, vinnige binnenrijm.
Beeldlezing: 91/100, beargumenteerde inschatting, geen objectieve meting.
Sterkste werking: zinnelijke toenadering en concrete terugkrulling binnen één relatie.
Beperking: het veelvuldige, kleine schikken en de ondeugende retorische asymmetrie worden gedeeltelijk opgenomen in een brede vloeiende beweging.
Geselecteerd: poging 1. Drempel bereikt; geen verdere pogingen.
Beoordeling van het beeld door ASTRA
“Twee brede kleurstromen buigen naar elkaar toe langs een lichte slingerende opening, terwijl de rode binnenbaan halverwege terugkrult en de toenadering weer naar buiten voert.
Dat draagt het steeds inniger schikken en omvangen. De noodzakelijke tegenbeweging van “buyt om buyt” krijgt vorm in de rode haak onder het midden: tegenover het brede opnemen staat een smallere, terugkerende beweging. De open naad bewaart bovendien iets van het voorwaardelijke “indien … soo soud ick”.
De romige olieverf ondersteunt de zinnelijkheid en de zachte druk. Ze maakt het beeld wel voller en gelijkmatiger dan Hoofts vinnige binnenrijm. Ook de ondeugende zelfverzekerdheid van de spreker komt minder scherp door: het beeld suggereert gemakkelijker wederkerigheid dan zijn zorgvuldig geregisseerde fantasie.
Beeldlezing: 91/100. Geselecteerd om de verstrengeling van toenadering en terugwinning binnen één beweging..”
HYPOTiPO H. Marsman
Marsman #27 — De gescheidenen— Lees de tekst van Hendrik Marsman
De gescheidenen
De kamer leeg.
een vale grauwe nacht.
een schemering die aan den dood ontsteeg
wij liggen eenzaam op de zwarte baar
en zullen weldra op de klippen stranden
drijven wij naar den dood
of in den ronde?
de rozen worden zwarter in uw haar
waar zijn uw handen?
Tekst :
> DBNL: https://www.dbnl.org/tekst/mars005verz03_01/mars005verz03_01_0031.php
Beeldopdracht ChatGPT ASTRA aan de interne beeldgenerator (imagegen)
HYPOTiPO 1.3.2 — Marsman — De gescheidenen
Dagcode FJT: zelfstandig berekend voor 2026-10-20 (Europe/Brussels): jaarindex (2026-2021) modulo 26 = 5 = F; maand 10 = J; dag 20 = T. Dag na WordPresscontrole 19 oktober.
Exacte opdrachtregistratie; UTF-8.
POGING 1
Expliciete tool: image_gen.imagegen
Expliciete instellingen buiten prompt: transparent_background=false.
Referentiebeelden: geen; referenced_image_paths en num_last_images_to_include niet meegestuurd.
Portret 2:3 in prompt; overige technische instellingen/model/seed: onbekend (niet expliciet meegestuurd).
BEGIN EXACTE OPDRACHT
Use case: stylized-concept.
Create a portrait-format autonomous fine-art image, HYPOTiPO of Hendrik Marsman's Dutch poem below. Do not illustrate its nouns or make a narrative scene. Let its syntax determine one whole composition.
Poem:
De gescheidenen
De kamer leeg.
een vale grauwe nacht.
een schemering die aan den dood ontsteeg
wij liggen eenzaam op de zwarte baar
en zullen weldra op de klippen stranden
drijven wij naar den dood
of in den ronde?
de rozen worden zwarter in uw haar
waar zijn uw handen?
Image working: a large vacant, wan grey field, carrying a single dark drifting formation that is internally divided into two closely related but irreconcilably separated courses. The sense of shared motion must coexist with solitude inside it. A strong oblique descending movement grows darker and seems headed out of the lower picture; but within this SAME formation a substantial returning curvature folds the flow back upward and inward, so one cannot decide whether this is irreversible departure or endless circulation. Do not resolve the curve into a closed reassuring ring or a decorative vortex. The narrow interval separating the two courses changes width, nearly closes, then opens without a bridge; at the final lower interruption, a pale vacant interval is more arresting than any solid form, an unanswered search for contact. No hands or body parts. The very faint pallor above is an emergence from darkness, not a light source or salvation. Very restrained bruised rose and muted violet embedded in the grey-black progressively lose chromatic life into black; do not depict flowers.
Painterly, sensitively varied opacity, dry scumbled edges and thin translucent layers, sombre but not monotonous. Material should remain uncertain, between rubbed pigment and a frail floating membrane: avoid monumental rock, polished metal, plastic, glossy liquid, spectacle, generic atmospheric mist. No literal sea, cliffs, boat, bier, room, person, hair, flower, moon, or separate symbols. No horizon, no narrative, no cinematic fantasy, no ornamental gold. Make the returning movement substantial enough to contradict the descending drift, but keep their shared origin visible. Let emptiness and failed proximity carry the emotional relation. Portrait 2:3.
No lettering whatsoever except this exact small discreet line along the bottom: "Copyright : CC0 UNIVERSAL 1.0 - Public Domain". No title in the image.
EINDE EXACTE OPDRACHT
BEOORDELING ACHTERAF
Beeld-eerstzin: Twee donkere banen zakken langs een bleke spleet omlaag; de brede boog bovenaan buigt terug, maar keert die val onvoldoende om.
Materiaaltoets: steenachtige, gebarsten huid; maakt het drijven zwaar en de bestemming te vaststaand.
Tegenbewegingstoets: afdalen is concreet aanwezig; rondgaan onvoldoende. De vraag 'of in den ronde?' onderbreekt de zekere doodsbestemming en vereist een werkzame terugloop. Voornaamste beperking: ontbrekende overtuigende circulatie.
Beeldlezing: 86/100. Niet geselecteerd.
POGING 2
Expliciete tool: image_gen.imagegen
Expliciete instellingen buiten prompt: transparent_background=false.
Referentiebeelden: geen; referenced_image_paths en num_last_images_to_include niet meegestuurd.
Portret 2:3 in prompt; overige technische instellingen/model/seed: onbekend (niet expliciet meegestuurd).
BEGIN EXACTE OPDRACHT
Use case: stylized-concept.
Create a portrait-format autonomous fine-art image, HYPOTiPO of Hendrik Marsman's Dutch poem below. Do not illustrate its nouns or make a narrative scene. Let its syntax determine one whole composition.
Poem:
De gescheidenen
De kamer leeg.
een vale grauwe nacht.
een schemering die aan den dood ontsteeg
wij liggen eenzaam op de zwarte baar
en zullen weldra op de klippen stranden
drijven wij naar den dood
of in den ronde?
de rozen worden zwarter in uw haar
waar zijn uw handen?
Image working: a large vacant, wan grey field, carrying a single dark drifting formation that is internally divided into two closely related but irreconcilably separated courses. The sense of shared motion must coexist with solitude inside it. A strong oblique descending movement grows darker and seems headed out of the lower picture; but within this SAME formation a substantial returning curvature folds the flow back upward and inward, so one cannot decide whether this is irreversible departure or endless circulation. Do not resolve the curve into a closed reassuring ring or a decorative vortex. The narrow interval separating the two courses changes width, nearly closes, then opens without a bridge; at the final lower interruption, a pale vacant interval is more arresting than any solid form, an unanswered search for contact. No hands or body parts. The very faint pallor above is an emergence from darkness, not a light source or salvation. Very restrained bruised rose and muted violet embedded in the grey-black progressively lose chromatic life into black; do not depict flowers.
Painterly, sensitively varied opacity, dry scumbled edges and thin translucent layers, sombre but not monotonous. Material should remain uncertain, between rubbed pigment and a frail floating membrane: avoid monumental rock, polished metal, plastic, glossy liquid, spectacle, generic atmospheric mist. No literal sea, cliffs, boat, bier, room, person, hair, flower, moon, or separate symbols. No horizon, no narrative, no cinematic fantasy, no ornamental gold. Make the returning movement substantial enough to contradict the descending drift, but keep their shared origin visible. Let emptiness and failed proximity carry the emotional relation. Portrait 2:3.
No lettering whatsoever except this exact small discreet line along the bottom: "Copyright : CC0 UNIVERSAL 1.0 - Public Domain". No title in the image.
Targeted revision for attempt 2: The previous result became two downward stone fissures, with no convincing recirculation. Correct this principal limitation while preserving the palette, empty ground, separated common formation, portrait orientation and absent contact. Replace the long parallel descending slashes with one off-centre, broad, broken hairpin circulation: its dense left limb travels down to the lower third, bends across, and its substantial right limb visibly carries the same ragged pigment back upward to mid-height, then turns inward without completing a ring. Two discontinuous nested traces within this one circulation remain separated by a pale interval. The descending limb must still leak a thinner dark extension beyond the bottom edge, making departure and return simultaneously plausible. No arrows, no diagram, no neat U-shaped object, no symmetrical torus. Use thin dragged pigment and uneven erasures to establish the change in direction. Minimize stone-like cracking and relief: a flat painted surface with fragile worn translucent edges, no cliffs, geological slabs or sculptural folds. The inward returning end stops short across a bare interval; this missing connection is the last, quiet visual accent.
EINDE EXACTE OPDRACHT
BEOORDELING ACHTERAF
Beeld-eerstzin: Een zware donkere baan trekt links naar beneden en buiten het kader, terwijl rechts een onderbroken boog omhoog terugbuigt en tegenover het bovenste uiteinde een lege opening laat.
Vergelijking: de neerwaartse uitloop draagt de doodsgerichtheid; de rechter terugbocht maakt 'of in den ronde?' concreet werkzaam. De ongesloten omloop houdt de twee uiteinden verwant maar zonder contact, passend bij het eenzame 'wij' en de slotvraag.
Materiaaltoets: geschraapte verf met een leisteenachtige brosheid. Die ondersteunt het stranden en de verstarring, maar verzwaart het drijven. Het verblekende mauve verdwijnt overtuigend in zwart.
Tegenbewegingstoets: noodzakelijk; dominante afdaling links loopt door tot de onderrand, de rechterboog voert de blik terug omhoog. De open ruimte tussen de uiteinden voorkomt een verzoenende sluiting.
Beeldlezing: 91/100 (beargumenteerde inschatting). Sterkste werking: vertrek en terugkeer blijven tegelijk mogelijk, contact blijft uit. Beperking: materie blijft zwaarder dan het drijven; de bovenste bleekheid kan ook als belichting gelezen worden.
Geselecteerd: poging 2.
Beoordeling van het beeld door ASTRA
“Een zware donkere baan trekt links naar beneden en buiten het kader, terwijl rechts een onderbroken boog omhoog terugbuigt en tussen de uiteinden een lege opening laat.
De afdaling draagt de doodsgerichtheid; de rechterboog maakt “of in den ronde?” tot een daadwerkelijke tegenbeweging. Het beeld laat beide bestemmingen bestaan. De uiteinden behoren tot dezelfde beweging, maar bereiken elkaar niet: daarin werken het eenzame wij en de slotvraag samen.
Materiaaltoets: geschraapte verf met een leisteenachtige brosheid. Die ondersteunt het stranden en het zwarter worden, maar maakt het drijven wat zwaar. De open omloop voorkomt dat deze verstarring alles vastlegt.
Beeldlezing: 91/100 — poging 2 geselecteerd. Sterkste werking: gezamenlijk bewegen zonder contact te vinden. Voornaamste beperking: de zware materiaalindruk.”
SlotOpmerkingen
- @FJE – De ‘Vlaemsche Dichtoefeningen‘ van Gezelle waren vandaag uitgeput als bron voor onze HYPOTiPO experimenten, de rest van de gedichten daarin leken ons minder geschikt. We schakelen over naar een andere brontekst in het Publiek Domein, P.C. Hoofts ‘Emblemata Amatoria‘ uit 1611. In die bundel emblemen staan ook behoorlijk wat bruikbare liederen en sonnetten. Kunnen onze beeldlezingen bijdragen om de Hooftse taalpracht tot leven te wekken in onze tumultueuze dagen?
- @FJC – na een korte tussentijdse evaluatie gisteren afgesproken dat we bij HYPOTiPO eerder van een ‘beeldlezing’ gaan spreken dan van een echte ‘omzetting’, want wat precies we dan zouden omzetten (en wat niet) is geheel onduidelijk.
Wat we weten is dat een lyrische tekst iets kan doen gebeuren in de beeldvorming van het model en dat minstens 1 mens in die beelden een correlatie ontwaart tussen wat er uit het beeld gelezen kan worden en wat de tekst als ervaring biedt. Ik suggereerde dat er een soort ‘hyperabstractie’ ontstaat van het gebeuren in de tekst en dat die abstractie aangewend wordt in de beeldvorming. Dat is dan een voorlopig werkbare hypothese. - @FJQ In het afgrijselijke Gedicht van de Dag stond eerst ook nog ’s een typo: ‘bled’ i.p.v. ‘bloed’. Het effect daarvan op de afbeelding is euh,… academisch.
- @FJP Sinds gisteren heb ik ASTRA het coloriet van de inkleuringen in P’TiX wat laten aanpassen aan mijn smaak. Hopelijk bevalt het ook anderen…
- @FJJ – de FABLET van de dag is herschreven in het door ChatGPT aangeboden schrijfvenster, dus wat ik veranderde aan het fabelvoorstel van ASTRA is enkel opgeslagen in de undo’s van mijn schrijfacties daarin
P’TiX, HYPOTiPO en de andere programma’s hier gebruiken sinds BEE om voornamelijk praktische redenen een drieletterige datumnotatie. Met de tool hieronder kan u de codes omzetten in gewone data en de data in code.
Drieletterdatum
Datum → code
Code → datum
De derde letter is hoofdletter voor dag 1–26 en kleine letter voor dag 27–31.
Verjaardagskleur
Bijvoorbeeld 12/01/92 of 12/01/1992. Ook DD-MM-JJ, DD.MM.JJ, DDMMJJ en JJJJ-MM-DD werken.
Een speelse, arbitraire koppeling: DD/MM/JJ wordt #DDMMJJ. Alleen de laatste twee jaarcijfers tellen mee.
Hoe werkt de notatie?
Jaar: cyclisch alfabet A–Z per 26 jaar, met 2021 = A.
Maand: januari = A, februari = B, …, december = L.
Dag: 1 = A, …, 26 = Z, 27 = a, 28 = b, 29 = c, 30 = d, 31 = e.
Voorbeeld: 30 juli 1962 = TGd.
~
Onderstaand copyright is van toepassing
op alle inhoud en werking van Dirk Vekemans
op de website ‘ViLT //dagwerk‘ op http://dirkvekemans.be :
CC0 1.0 Universal
Public Domain
Dedication
P.S.
Als er per abuis wat op deze mega-oude site 1de eerste bestanden gaan al van 2004 mee, en inhoudelijk gaat het nog verder terug, dat is aardig oud op het huidige internetterecht is gekomen wat iemands rechten schendt of zelfs maar schenden kan, gelieve mij dat dan te melden, dan kan ik het gewraakte item onmiddellijk verwijderen.
contact: dirkvekemans@yahoo.com
VOLG ViLT // dagwerk
Vul je mailadres hieronder in en je krijgt elke dag het werk zo in je mailbox, gratis. Jouw mailadres wordt verder niet gedeeld, gebruikt of anderszins bekend gemaakt. Met opzeglink in elke mail.
alles van waarde is gratis
Noten



