FIb

OpenAI ASTRA Work-sessie:
https://chatgpt.com/share/6aba9aa0-e170-83eb-986c-8d497dadfa84

dv’s FABLET.docx

https://chatgpt.com/share/6abab0e4-cf24-83eb-8aaf-dbc592c86c69

FIb.19A — Stap 3A
Visuele rapportage van de gesimuleerde vormontwikkeling.

Orientation: de brede middenmassa trekt de aandacht; de witte doorgang scheidt haar van de vertakking onderaan.

Structuring: de opwaartse haak en de uitloop naar rechts organiseren twee bewegingsrichtingen.

Complexification: binnencontouren vormen plooien en mogelijke overlappingen; blauw en oker blijven plaatselijke accenten.

Stabilization: de massa wordt lichter en krijgt een opener lijnstructuur. De onderste vertakking blijft zelfstandig; de mogelijke figuren liggen nog niet vast.

https://chatgpt.com/share/6abab0e4-cf24-83eb-8aaf-dbc592c86c69

Zonder bril — ‘Er kan nog lucht bij’
(FI_bbis.jpg, als ZB gelezen)

De eerst gemaakte tekening heeft een ruime, onderbroken samenhang. De dierachtige koppen zijn plaatselijk herkenbaar, maar de lange verbindingen ertussen blijven onbeslist. Vooral rechts krijgt het wit een actieve rol: de lijn trekt verder zonder overal een lichaam te moeten sluiten. Het kleine figuurtje bovenaan vormt een geestig tegengewicht voor de grote kop onderaan.

Met bril — ‘Iedereen zit eraan vast’
(FI_b.jpg)

Hier grijpen de vormen steviger in elkaar. Het grote centrale gezicht, het profiel met hoed en de kleine gezichten bovenaan delen vrijwel één doorgaande beweging. De brede boog naar rechts houdt die opeenstapeling bijeen. Het cabareteske zit vooral in de schaalverschillen: boven op een gezicht kan blijkbaar nog een heel gezelschap terecht.

https://chatgpt.com/share/6aba68ff-6284-83eb-acf8-c38fb9369dfd

// OPMERKING! Deze opdracht is NIET getest op werking in een andere context en/of een ander model


HYPOTiPO 1.0

HYPOTiPO de tekst van het gedicht hieronder. 

 Gebruik en optimaliseer voor de HYPOTiPO-methode de eerdere pogingen in het ‘Gedicht van de Dag’ project
 Beeld tekst, programmeercode of digitale apparatuur niet af. 
 Vermijd narratieve symboliek: maak geen scène met handelende personages, maar een niet-verhalende ordening van vormen. 
 Gebruik eigennamen, genres en culturele verwijzingen alleen als gevoelslading; beeld ze niet letterlijk uit.
 Vermeld discreet onderaan “Copyright : CC0 UNIVERSAL 1.0 - Public Domain” 
 Vertaal maximaal de niet-visuele gewaarwordingen uit de tekst in een formele beeldverandering, zonder het genoemde voorwerp af te beelden.
 Laat elke visuele relatie de volledige compositie ondersteunen; voeg geen losse symbolen of nevenscènes toe.
 Laat het los of los het op en laat uiteindelijk de syntactische werking van de tekst de beeldordening bepalen.
 Voer het beeld uit in portraitformaat, tenzij dit de door de syntaxis bepaalde beeldordening belemmert.
 Bekijk het resultaat en kwoteer het op een schaal van 1 tot 100 :
                     
is de kwotatie hoger of gelijk aan 90,000%:
     => presenteer het resultaat aan de gebruiker
is de kwotatie hoger dan het huidige kwaliteitspercentage:
     => presenteer het resultaat aan de gebruiker
is de kwotatie lager dan het huidige kwaliteitspercentage:
probeer het opnieuw maar dan anders.
STOP na 3 pogingen.
Neem 1 seconde pauze.



Tekst van het gedicht:

[zet hier de tekst van het gedicht]

De ‘Omzet‘ is niet meer dan een voorlopige inschatting door ASTRA van de geslaagdheid van de tekst-omzetting. We streefden naar een Omzet gelijk aan of boven 90% en behaalden die ook vrij snel. Momenteel houden we de kwaliteit van de beeldomzetting een serieuze poos stabiel, zodat we er ook de bruikbaarheid van kunnen inschatten.

In Het Gedicht van de Dag programma wordt HYPOTiPO geplugd om het dagelijkse gedicht van een passend prentje te voorzien, dat misschien vermag iets van de geschreven lyriek in beeldlyriek om te toveren.

Dezelfde methode wordt ook toegepast op gedichten uit Guido Gezelles Vlaemsche Dichtoefeningen. Zo wordt onderzocht hoe ze werkt met teksten van een andere dichter. Bij elk resultaat staan de brontekst en de gebruikte opdracht. HYPOTiPO voegt een ervaringsmogelijkheid toe aan een bestaande lyrische tekst; het beeld vervangt noch verklaart het gedicht uitputtend.

dv@FIH – rev. ChatGPT-dv@FIS

De Waterspegel.

Εν μεν γαιαν ετευξ', εν δ'ουρανον,..........
Ηελιον τ' ακαμαντα, Σεληνην τε πληθουσαν, εν δε τα τειρεα παντα, τατ' ουρανος εστεφανωται
Hom. Il. XVIII, 483.2Hephaestos maakt het Schild van Achilles - vert. Google: "Daarop maakte hij de aarde, de hemel en de zee, de onvermoeibare zon en de volle maan,en ook alle sterrenbeelden waarmee de hemel gekroond is" - noot dv


 Ik wete ik een spegel, een spegel zoo klaer,
Zoo klaer en was nimmer een spegel:
 Zyn blinkende vlakte ze'n schilde geen hair,
Of mate ze 't pas en de regel;
 Noch is hy van glas, of van yzer of stael,
Noch smaekt' hy den gloeijenden oven. 
 Niet anders en is hy dan helder kristael,
Niet anders van onder te boven.
 Hy rust op het zand, op het goudene zand;
En rond hem, van blinkende blâren
 En blinkende keijen, zoo loopt er een rand
Van kunstenaers niet te evenaren.
 Ei! een die een wondere Kunstenaer is,
Een heeft er dien rand aen gebonden
 Met vlietgérs en vlotgérs en biezen en lis,
Den lieflyken rand ende ronden.
 Ei! een die een wondere Kunstenaer was,
Hy miek er al wondere dingen:
 Hy miek en Hy schilderde in 't speeglende glas
Wat weerd is om hier te bezingen.
 Hy miek er vooreerst de onafmeetbaerheid in
En 't eendlyk vereende gewemel
Waer dat ik geen einde aen en zie, geen begin,
 Maer altyd voort hemel en hemel.
Hy dei er de ontelbare sterren in staen,
 En beven en tintlen en pinken:
Hy dei ze vervliegen, Hy dei ze vergaen,
 En altyd ten hemelwaerd winken.
Hy miek er de Roomstrate in, 't blinkend gewest,
 Den Woênswagen, regt, en omverre,
En gy die zit oost in den morgen en west
 In den avond, en 't Zevengesterre,
En 't klimmende wiel van de Zonne die nooit,
 Van klimmen of dalen, nooit moede is,
Maer klimt en des morgens heur tranen uitstrooit,
 Lyk vier 's noens, en later lyk bloed is;
Hy miek er de Mane in: ze zat er zoo bloot,
 Zoo koud en zoo bleek en zoo blank in,
Ze zat er nu kleene, ze zat er nu groot,
 Ze zat er half, nieuw, vol en krank in;
Hy miek er de bergen, de dalen, de weên,
 De hupplende vliezige schapen,
Met huizen en torren en rotsen en steen
 En leeuwen, van wolken die gapen.
Hy stak er 'nen boge in die 't blyde vertoog
 Van alle de verruwen paerde:
Die klom in den hemel, die kwam van omhoog,
 Die steunde zyn voeten op de aerde:
Ja, de aerde lag ook in den spegel geprent
 En sprak van de kunde des Meesters;
Zy lag en zy loech er zoo lief en zoo djent
 Vol kruiden en bloeijende heesters.
Hy miek er de wiedsters die lagen in 't vlas;
 En ál daer zy hadden gekropen,
Daer lagen - ik zag het in 't speeglende glas -
 Al d'hairelkes nedergestopen.
Hy miek er den oest in en 'k hoorde den steen
 Die zingezangde over de pikke;
En 'k zag er de binders aen 't werk ondereen,
 En 't kooren viel dapper en dikke:
Daer stond het, gestuikt op den stoppelden grond,
 De landman-zyn herte ging open
Wanneer hy zyn krulhairde kinders er rond
 Of, spelend, zag bachten gekropen.
Hy miek er de koeijen die stallewaerds aen,
 Een kneeuwlende langzame reke,
Daer kwamen, en neunden hun steerten al slaen,
 En zoopen 'nen zeup uit de beke.
Zoo wondere dingen aenschouwde ik aldaer,
 Aenschouwde myn wonderend wezen,
En 'k peisde: hoe kon, die een spegel zoo klaer
 Gemaekt heeft, een mensche toch wezen?
Dat peizende, stoop ik al over den boord
 Des spegels om nader te neigen,
En 'k dei om den spegel te omhelzen, - maer hoort!
 'k Aenschouwde en erkende... myn eigen.
Dus ben, o die hemel en zon ende maen,
 Die wolken en bergen en landen,
Die alles liet worden dat mogte bestaen,
 Dus ben ik het werk uwer handen!
O moge de ziele des Priesters, myn ziel,
 De ziele geprent met uw zegel,
U Zelven bevallen zoo als my beviel
 't Vertoog in den wonderen spegel!

Tekst > DBNL :
https://www.dbnl.org/tekst/geze002vlae01_01/geze002vlae01_01_0025.php

https://chatgpt.com/share/6aba7ad2-b158-83eb-b2a8-24d9e440d7b5

WACHT

Zee, storm en duister 
 
en eeuwigheden breken in den nacht; 
mij worde dracht van firmamenten 
zeer verzacht. 
 
ik kan der vuren huiverende wacht 
niet langer hoeden 
ik ben gansch ontkracht 
 
geef mij uw schemering 
geef mij uw grijzen wind 
 

Tekst :
> DBNL: https://www.dbnl.org/tekst/mars005verz03_01/mars005verz03_01_0009.php

https://chatgpt.com/share/6aba8cf4-dd9c-83ed-816b-afe32e9c0893