Categorieën
Harusmuze NKdeE Tarot P'Tix rigorisme

BKb

T:P8 IT:19

gedicht

zelfdruk

I

Zelfdruk, druk van de ziel.
Ik hakte en hakte en hakte en ik had
een vinger in de inkt, legde hem eruit,
rolde met een vinger de druipende vinger
over het papier, over de bleke vrede
van het uitgeschepte vel.

Verzwegen werd mij alsnog het geheim:
de ring ontnam elk zicht daarop. Plaats,
waar al het zwart belijnde eenvoud werd,
en tijd zich in zichzelf ontsloot
en bliksem in de bliksem het zegel
van het zwijgen brandde.

Wie maakt welk onderscheid? Waarin
schuilt het meesterschap? De kenner weet:
de zelfdrukkunst kent alle vragen,
maar een antwoord kent het niet.

II

Men had haar veel te vaak als niets omschreven,
geen papier dat daar nog wit voor had.
Maar het geschepte slurpte inkt om haar te maken nu,
vond haar vreugde en haar beeld, wist zich draagster
van het kerngegeven, moeder van betekenis.

Ik voelde haar per afdruk groeien. Eindeloos
dwaasheid verliet mij in zijn slijmige slierten.
Zij vertelde, terwijl de tijd de afdruk mat:
hoe ik haar eerst onwennig, angstig en dan
met overgave dienen zou, hoe almaar
meer papier ter loutering dezelfde bak in wou.

Vlotheid van beweging kreeg ik mettertijd, verfijning,
stijl en samenhang, zodat de ziel zich in de inkt
verschool en op het blad haar tupothenta gaf.

Ik hakte en rolde. Want op een dag schoof de nagel
eraf. Vel werd vlees. Vlees week in draden voor been.
De afdruk werd stroever, er kraakte al wat, ze
fluisterde scherven, krijste een einde en brak
tot elke vorm onaanraakbaar in donker verzonk.

Ik stapelde bladen, haar stem werd een echo.
Ik nummerde dagen, er was geen verband.
Ik telde vlekken, lijnen en gaten, scheurde
en lijmde, brak het zichtbaar verhaalde tot letters
en woorden, zonderde cijfers zwijgende af.

III

Pulp rest mij nu.
Ik hef weer de bijl tussen de duim
en de geringde stomp: zijn blad is het raster,
de slag is de inkt.

O heilige sleutel, o slot op mijn lot,
gun mij een sintel van gratie,
gun mij de sloop van uw nacht:
gans mijn hand is met u verbonden,
de middenvinger wijst, de zelfdruk begint.

invoer (2018 > 2008) – voor ‘Rigorisme’

RIGORISME is een verzameling gedichten geschreven voor ik online begon te schrijven (1992-2004), herschreven door het Gedicht van de Dag programma

rigorisme INHOUD

Invers-chronologische scroll

RIGORISME.docx
[B.I.O.]

P’TiX
P’TiX BKb

over P’TiX

P’TiX is een educatief, grafisch NKdeE programma dat van accidentele en intentionele invoer middels intuïtieve, semi-bewuste visuele projecties van de gebruiker (proefpersoon/patient/tekenares) elke dag minstens 1 narratieve potloodtekening produceert in een vierkant formaat.

P’TiX Basics

– de code van drie letters in de titels van de uitvoer is de datum van publicatie in een eigen formaat van de NKdeE.

– de accidentele invoer bestaat 52 vlekken in Oost-Indische inkt en bister gemaakt door de gebruiker.
de vlekken werden met een glasplaat op verloren kartonpapier afgedrukt, een procédé waarover de gebruiker geen enkele controle heeft en ze zijn ook in een duur gemaakt (minder dan 5 minuten) die geen intentionaliteit toelaat.

– elke dag wordt 1 vlek ‘nagetekend’ tot een niet nader bepaalde gelijkenis. de gebruiker is geheel vrij op welke manier en in hoeverre/hoelang zij de invoervlek wil ‘natekenen’.

– een volledige cyclus van het programma bestaat uit 52 dagen/tekeningen. een uitvoercyclus is pas geldig als er geen hiaten zijn in de productie.

– het P’TiX programma kent een aantal varianten waarbij de ervaring opgedaan in de dagelijkse routine wordt toegepast op andere invoer. de uitvoer daarvan wordt desgevallend benoemd met [XXX]+ ‘Extra’ waarbij XXX staat voor de lettercode van de dag waarop de uitvoer geproduceerd werd.

P’TiX invoer
12345678
910111213141516
1718192021222324
2526272829303132
3334353637383940
4142434445464748
49505152
Klik op het cijfer om de invoer met hun uitvoer tot nog toe te bekijken.

blader invers chronologisch door alle P’TiX uitvoer

P’TiX INDEX

i tjing hexagram

hexigram 19 (lín) –  “Naderen”

H A R U S M U Z E

28 – niets is onbewogen in beweging

jij bent onbewogen in beweging en dat komt omdat je niets bent (het Zijn bestaat niet).

79 – het moet weg om weg te kunnen worden

elk systeem dat bedoeld is om mensen te helpen, dient zo te worden geprogrammeerd dat het zichzelf overbodig maakt, anders helpt het alleen zichzelf.

118 – zelfbedrog dooft de angst met hoop en moed
137 – allez vooruit, de achteruit is stuk
141 – de zon is zo groot als haar linkervoet
170 – maak de weg tot woonst en de woonst tot weg
326 – het zeggen hekelt spraak die ’t spreken mist

het feit dat we ons kunnen afvragen wat iets wil zeggen als er iemand spreekt is een mooi voorbeeld van hoe de taal ons niet nodig heeft om zich van zichzelf bewust te zijn.

met dat (Indogermaanse?) onderscheid tussen zeggen en spreken, (FR: dire en parler) geeft onze taal het heft wat uit handen ook, want het lijkt de prioriteit te leggen in het motorische en het sensibele van het hoorbare zeggen, terwijl het spreken dat wij als uiting achten van het hogere bewustzijn toch vooral met het ‘objectieve’ gegeven ’taal’ wordt geassocieerd. wanneer wij beweren dat ons denken talig is, vergeten wij prompt alles wat spier is, klank, of schrift of mond…

hebben we in de taal dan te maken met een soort taaldemon die aan onze controle wil ontsnappen en het zeggen in de mond legt van een lichaam dat wij denken te ‘hebben’? en zijn wij talig vies van wat het zeggen met ons spreken doet?

een demon, de duivel, een demoon is alles wat we inwaarts en uitwaarts projecteren van het niets dat ons ego is. het is onze intentie, die nooit de onze was, maar die wij overal ontwaren. de demon is de duivel van de vrijheid die niet de onze is.
het is de kwaadaardige intentie omdat het onze controle weet te ontvluchten.
het wordt goedaardig weer als we dat alles netjes duaal reduceren kunnen tot het tegengestelde van onszelf, in het hogere (neo-)platonische falluszwaaien dat met geveinsde zachtaardigheid de Oud-Griekse mysogenie moeiteloos overtreft.

de taal is tricky, zeggen we dan, om ons uit de voeten te kunnen maken.
misschien kunnen we best zoveel mogelijk zwijgen.
de vlucht in het formele. het daadwerkelijke spreken verraadt ons immers vaak, ‘iets’ doet er ons meermaals iets anders zeggen dan wat wij wouden zeggen.

het onbewuste kent haar eigen wetten, zo hoor je al de psychologe, maar goed: naast de freudiaanse verspreking (let wel: ‘verspreking’ – het zeggen zelf verzegt zich nooit, het is altijd wat het zegt) heb je ook het mompelen, het stotteren, het haperen en doodgewoon het gebrek aan lucht.

het angstbeeld dat onze woorden verloren gaan, de zekerheid die wij zoeken, weg van de vluchtige uitspraak, het overgeleverd zijn van al het denken aan die vervloekte contingentie in de tijd: het noopt ons tot schrijven, tot koesterend bewaren van het woord, dat in bewaarde vorm meteen ook code wordt, versleuteling van het gezegde in de algoritmische voortgang van de abstracte gedachten.

we hebben het eruit gesleurd, nu trekken wij onze handen af van al die mondigheid: het is bewaard en ter beveiliging met waarde omkleed.

maar waar is nog het midden van die taal, die nu geboekstaafd staat? wat was ook weer haar grond? elke keer wanneer wij spreken opent zich de afgrond van de mond.
de taal toont nooit het achterste van haar tong.

van al dat talige rot was de schreeuw het eerste stadium. en het zingen ook, dat van het zwijgen nog voldoening zong. de neurofysiologisch correcte explicatie van de werking van de taal gaat nooit de pijn van haar falen kunnen verzachten. het duurt ewa lang, die uitleg.

zie je wel?”, zo zeggen wij en dat zeggen is voldoende dan, het snoert elk spreken de mond. ik kwam, ik zag en ik ging ten onder.

343 – de taakverdeling heeft uw hulp niet nodig

het is [niet alleen] in woelige tijden niet raadzaam om te willen gaan roeren in het gewoel, dat is nogal een koddig zicht dan en je spettert alleen maar vrij hinderlijk in de ogen van de anderen met zulk een nutteloos gedrets.

opdracht
(lees eerst Heracleitos fragment 22B106 en dan pas deze verklarende opmerekingen):

bon: de Heracleitos die Plutarchos gelezen heeft vindt dat Hesiodos maar zwanst want die wist niet eens dat alle dagen één en dezelfde zijn.

sommige hedendaagse Heracleitoslezers vinden dat Plutarchos zich moet vergist hebben en dat Heracleitos het eigenlijk over Homeros had die inderdaad ergens over het verschil in dagen wel ’s iets heeft laten optekenen.

zowel Homeros als Hesiodos hadden het eigenlijk over totaal verschillende dingen wanneer ze iets over de aard of de natuur van de dag ( φύσιν ἡμέρας – fúsin hijméras) en Plutarchos gebruikt het bezwaar van Heracleitos ook maar omdat ie totaal wat anders aan het beweren was, en de bewering van Heracleitos hem daarbij van pas kwam.

maar waarover had Heracleitos het eigenlijk als ie zegt dat alle dagen eender zijn?
over de herhaling die enkel een herhaling kan zijn omdat wij ergens hetzelfde ontwaren in de natuur en vervolgens onze idee van de ‘natuur’ gaan toepassen op de ‘natuur’ van de dag?
dat zou best kunnen, want onze dag, dat weten wij, is dan wel nooit helemaal hetzelfde, maar de beweging is wel eender, het tijdsverloop is wat er overeenkomt met de draaiing van de aardkloot.

helemaal hetzelfde is die nooit (gelukkig hebben we, als ‘wetenschappelijk verantwoorde vereenvoudiging’ de Plank-constante uitgevonden om toch nog ergens iets hetzelfde te kunnen laten zijn.
wij maken onze dag, dus onze dag is eender.
wou H. dat zeggen?
welke H.?

de overlevering is waarin wij schrijven.
ons schrijven is een lezen van de overlevering en verandert de overlevering, zij het slechts minimaal, meestal.

wat bedoelt dan de Harusmuze met ‘jouw standpunt is waar jij zal ondergaan’?

max. 20 regels en leesbaar schrijven a.u.b.

compiled by dv@ BJU rev. BKJ

de HARUSMUZE is een eigentijds interactief orakel, het Beginsel van een NKdeE generatief schrijfprogramma gebaseerd op het Boek der Veranderingen, de I Tjing.

NKdeE Tarot

steunabonnement (gift) :
IBAN BE22 7340 2968 5847 BIC KREDBEBB

VOLG dirkvekemans.be
Vul je mailadres hieronder in en je krijgt elke dag het werk zo in je mailbox, gratis. jouw mailadres wordt verder niet gedeeld, gebruikt of anderszins bekend gemaakt.

Geef een reactie

NL EN FR RU ZH-CN AM
%d bloggers liken dit:
This website uses the awesome plugin.