Categorieën
finis mundi Harusmuze NKdeE Tarot P'Tix

BKS

T:WK IT:35

gedicht

de tijd is een tempel

de tijd is een boom die vertakt
en scheurt in de wortel.
de tijd is een helende wonde.

wat zou het?

zonder haat komen we nergens.

vandaag is het
hout dood hout
en het hout doodt.

zij schuurt het ik er af en zegt
‘ik schuur je af’ en ik snuif de houtgeur op
vermengd met rook en spuug en boenwas.

en zij polijst het en poliert het
zacht en lang en geduldig
met een oude onderbroek, ja,
die blauwe met de roestvlekken in,
weet je nog?

‘ja hoor, de hemel houdt van jou’.

dood hout is het vandaag
en het glanst als een eikel.

en voor wie

invoer (2018), rev. dv@BKS 

code
0where1what3whatneed4when5action6withwhat/how7result8forwho

voor finis mundi

FINIS MUNDI produceert een aantal lyrische teksten die een fictief narratief kader gemeen hebben. FINIS MUNDI vraagt derhalve van de lezer enig inlevingsvermogen:

stel dat de doemdenkers het aan het rechte eind hebben, en dat je je in de situatie bevindt dat je het ziet gebeuren. OMG. het is écht zover. de Apocalyps, het Einde der Tijden is aangebroken. jeuh.

stel nu dat X een dichter is die zich in die situatie bevindt.

FINIS MUNDI presenteert wat X, die hypothetische dichter, zou geschreven kunnen hebben.
technisch: de vertelruimte waarin het programma loopt, bevindt zich in die voorwaardelijk voltooid verleden tijd.

P’TiX
P’TiX BKS – ‘adjusting prognosis to newly acquired certainties’

P’TiX is een grafisch NKdeE programma dat van accidentele en intentionele invoer middels intuïtieve, semi-bewuste visuele projecties van de gebruiker (proefpersoon/patient/tekenares) elke dag minstens 1 narratieve potloodtekening produceert in een vierkant formaat.

P’TiX Basics

– de code van drie letters in de titels van de uitvoer is de datum van publicatie in een eigen formaat van de NKdeE.

– de accidentele invoer bestaat 52 vlekken in Oost-Indische inkt en bister gemaakt door de gebruiker.
de vlekken werden met een glasplaat op verloren kartonpapier afgedrukt, een procédé waarover de gebruiker geen enkele controle heeft en ze zijn ook in een duur gemaakt (minder dan 5 minuten) die geen intentionaliteit toelaat.

– elke volledige cyclus van het programma bestaat uit 52 dagen/tekeningen.

i tjing hexagram

hexagram 35  (jìn) – “floreren”

H A R U S M U Z E

171 – ’t volmaakte heeft geen bewustzijn nodig
280 – een bron welt zelden op in een moeras

sic transit gloria mundi. het verval evenwel duurt een eeuwigheid en het kan altijd nog een stuk erger, want elk vermeend eindpunt is maar een keerpunt naar een diepere wending, een nieuwe perforatie in het geaccumuleerde rot.

uiteindelijk is het dus de transitie die je dient te accepteren, want daar leef je in: noch de vergane glorie, noch het eindpunt dat misschien nog rust belooft liggen binnen handbereik, en het is enkel met onze handen dat we kunnen denken, schrijven en doen.

22B90

onze generatie van gepriviligieerden behelst de erfgenamen van de erfgenamen van de exploitanten die moordden, plunderden, verkrachten en verdrukten teneinde hun erfenis te bewerkstelligen, de weelde van hun goederen tot ons te brengen.
hun moorden, plunderingen, verkrachtingen en verdrukkingen betrof de voorouders van hen die nu aan onze poorten staan met een uiterst rechtmatige claim op deelname aan de kosmopolis, de globale stad die in ons, door ons en rondom ons vervalt tot het gekende rot (zie de onuitputtelijke bibliografie).

het wordt warmer, dat alvast.
het water stijgt, de lippen zakken en de woorden deinen uit tot een oceaan van oeverloos geblaat.

we hebben nog een weg te gaan, tot het weer droog wordt achter onze rode oortjes. misschien kunnen we van de lange, lange weg, beter een aangename wandeling maken waarin we geduldig luisteren naar de noden van de ander.

als de ander dan geheel democratisch stemt op iemand die van de vrouw zegt dat het maar een kutslons is die aan de afwas hoort, kunnen we misschien begrijpen dat het niet de mensen zijn die daarom op die oetlul stemden en die dat zeggen, maar dat zij geheel iets anders willen zeggen aan de geprivilegieerden die zich niet geheel ten onrechte in hun privileges bedreigd voelen.

o hemeltje wat zou dat zijn? er is toch aldi, drank en drugs en medicijn? staan wij niet klaar met volle spuiten gratis dood bij psychisch lijden? is het niet heerlijk om naar onze gezangen te luisteren bij de ondergaande zon op de terrassen? trekken wij niet jaarlijks tot drie maal toe dapper ten strijde in onze verre bestemmingen en branden wij niet stralend wit en breed de kerosine over gans het hemelrijk?

voorwaar waaraan hebben wij deze ondankbaarheid te wijten, dat u niet luisteren wil naar onze dagelijkse mompelingen omtrent een goed bestuur maar dat u zich tot zulk sujet gaat wenden die niet eens zijn Kant kent!

346 – de waarneming is een open spiraal

voor elke waarneming kan er een andere waarneming gedacht worden die een verband onthult dat in de eerste niet kon waargenomen worden.

ἁρµονίη ἀφανὴς φανερῆς κρείττων is fragment 22B54 in de Dielz-Krantz verzameling. Paul Claes vertaalt het met “onzichtbare gaat zichtbare samenhang te boven” .

veel van hoe je dat fragment wil begrijpen hangt af van hoe je de kwalificatie κρείττων (beter, superieur, meer excellent, sterker,…) van de ‘harmonia’ (de samenhang) gaat lezen.

je kan je misschien om te beginnen afvragen of er verbanden denkbaar zijn die op enige of dergelijke wijze gekwalificeerd dienen te worden: is de ene vorm van samenhang beter (superieur,…) dan de andere?

wetenschappelijk zijn we niet (meer) geneigd dat te doen, denk je dan: als we op basis van onze waarnemingen vaststellen dat er een verband is tussen zure regen en de sterfte van bomen gaan we niet snel beweren dat zulk een onthulde samenhang beter is of slechter dan het verband tussen de stijgende temperatuurgemiddelden en de sterfte van bomen.

we merken wel dat ‘onthulde verbanden’ financieel-politieke implicaties kunnen hebben die maakt dat wetenschappers op sommige gebieden meer verbanden willen gaan opsporen dan op andere gebieden: de GeldRuimte stelt ook haar wetten in de wetenschap, de verbanden kunnen ‘gekocht’ worden, hoezeer men ook in alle toonaarden zal ontkennen dat de gepubliceerde onthullingen die ‘waarde’ hebben, dat er ergens krachten zijn die ‘willen’ dat er publicaties gebeuren.

dat soort ontkenning van het evident zichtbare is inderdaad niet erg wetenschappelijk, men wil vergeten dat elk label een recursie is van de intentie om te labellen, men wil niet (w)eten van de grond van taligheid onder elke wetenschap.

maar is elk gekwalificeerd verband daarom in strijd met de wetenschappelijkheid? nee toch, want waar zou de wetenschap zijn als er niet voortdurend naar het ‘achterliggende’ verband gezocht werd, naar de ‘ruimere’ samenhang? zonder bias geen science want de wil tot begrijpen die de wetenschapster drijft is een recursie van de functies van de intelligentie zelf. of het loonbriefje en dan is het corporate bias.

interessant is misschien eerder dat elke kwalificatie van een verband, elke poging tot rangorde daarin, meteen de vraag stelt naar de grenzen van de humane kennis, en dus naar het begrip van de oneindigheid daarin. we hebben immers de onomstotelijke ervaring dat elk verklaringsmodel, elk aangetoond verband op een gegeven moment door nieuwe waarnemingen zal worden gekwalificeerd als achterhaald, daar de nieuwe waarneming in het oude model een samenhang onthult dat daarvoor onzichtbaar was gebleven.

wat daarin, in die ervaring, zichtbaar wordt is dat elk verklaringsmodel naast de verklarende kracht die het aanreikt, meteen ook de weg opent naar nieuwe hypothesen die het uiteindelijk zullen ontkrachten: het feit dat we een model bekijken, maakt dat er een ruimer verband denkbaar wordt.

dat nu is een fameuze trek van wat wij gemoedelijk onze intelligentie noemen: als we iets denkbaar en vervolgens begrijpelijk kunnen maken, maken we meteen ook het voorheen ondenkbare denkbaar. daarom nog niet op vruchtbare wijze, maar hoe dan ook : het gebeurt.

en op dergelijke wijze gelezen en opnieuw geformuleerd geeft Heracleitos ons te kennen wat uiteindelijk ondenkbaar is, gewoon omdat het niet bestaat, zoals er au fond nooit echt iets bestaat: ondenkbaar is, namelijk, dat er ooit een buitengrens zou opdoemen aan het denkbare dat reeds gebeurd is als gedachte.

358 – profeten zijn dom of staatsgevaarlijk

de profeet, zij dus, is diegene die van buiten het gekende het gekende verrijkt met het toekomende, haar ‘phèmein’ (praten, spreken) toont de toegesproken wat er te gebeuren staat.
zij spreekt ‘wat er te gebeuren staat’ uit in beide betekenissen met die dubbele boodschap: ‘dit is zoals het zàl zijn’ en ‘dit is zoals het moet zijn’ (dus als ge ewa slim zijt, kunt ge u er beter maar naar gedragen ook).

de Harusmuze heeft het – zelf orakel zijnde – op profeten niet zo begrepen, het is een heel verhaal. in ieder geval: dat ze dom en staatsgevaarlijk zouden zijn, dient gelezen te worden als een orakelend onderonsje. de profetie van de domme profeet of het staatsgevaarlijke orakel met haar dienaar, beduidt een nog niet-gerealiseerde update van de liegende Kretenzer. het komt wel goed.

niets is nog zeker.

de NKdeE spreekt daarom over de profetie louter als over code: de profetie is programmacode die het gebeuren binnen het Expressieveld bepaalt en zal blijven bepalen.
uit geprofeteerde code kunnen we derhalve ook voorspellende uitspraken gaan afleiden over het expressieveld waarin zij werden uitgedrukt.

maar, en hier gaat het Harusmuze-vingertje met stelligheid de hoogte in, weet: wanneer de profeterende méér wil worden dan ‘doorgeefluik van het verlangen’, spreekbuis van het hogere, en alzo de eigen wil in de uitspraak poogt te leggen, ondergraaft zij heur eigen status, daar zij dan immers niet meer van buiten het gekende spreekt, maar het al te bekende deel laat uitmaken van het gezegde.

deze Harusmuzeuitspraak (ons muzetteke is zelf een orakel, dus het profetendom is haar niet geheel vreemd) waarschuwt ons voor niet voor valse profeten, het waarschuwt de tot profetie geneigden zich niet aan het profeteren te wagen indien zij niet geheel verlangensloos de profetieën door zich heen kunnen laten stromen.

het is immers met de profetie gesteld zoals met de meeste plezante dingen: als ge ’t probeert te pakken, is’t foetsie, en uit met de pret…

[nog aan te vullen]

compiled by dv@BKS

de HARUSMUZE is een eigentijds orakel, een NKdeE generatief schrijfprogramma gebaseerd op het Boek der Veranderingen, de I Tjing.

NKdeE Tarot
mogelijks weldra beschikbaar…

Steun de Vrije Lyriek!

de Neue Kathedrale des erotischen Elends
is een gave van iedereen voor iedereen

financiële steun voor de NKdeE is welkom op
IBAN BE22 7340 2968 5847 BIC KREDBEBB
op naam van Dirk Vekemans.

VOLG dirkvekemans.be
Vul je mailadres hieronder in en je krijgt alle berichten in je mailbox.

Uw adres wordt verder NIET gebruikt of doorgegeven en u kan op elk moment opzeggen.

Geef een reactie

This website uses the awesome plugin.