Categorieën
lyriek zwartzachte sterren

Terwijl de nacht zijn stille diepe vreugde vindt

Whilst The Night Rejoices Profound And Still – David Tibet – 1998
vert. NKdeE 2020

Wijl wij uit de ramen staarden
Naar de tuinen daar
Die er nooit waren
En die nooit meer groeien zullen
Hoe ver niet
Hoe ver niet
De blanke-blinkesterren
De hoge veel te
Hoge wolken
Die naar een eindster wezen
En ’t saaie hemelengelaat
En ’t klinken van het roepen laat
De klok in ’t dorp ver weg
Dat soort dingen

De zon volstaat niet meer
Voor ons
En ook haar lach niet
Zelfs niet met haar hoed op
En hoe zij straalt en blij is
Maar het brandend lijf niet dekt
Met haar glorie en haar gloed
In de flarden nimbuswolk
Ik zie het wel
Daar net voorbij de buren
Het raakt niet uitgeklaard

De laatste zielezucht
Terwijl de nacht zijn stille diepe vreugde vindt
Op het einde van jouw straat
Schaduw brengt hij en vernietiging
Maar niet helaas
Een troostgebaar

David Tibet



over ZWARTZACHTE STERREN

zwartzachte sterren is een Current 93 – adaptatieprogramma voor Laaglanders en Erger door E.D., T.B. en de voltallige NKdeE

“zoek ons niet op, u hoort wel van ons

WORD document met de vertalingen: zwartzachte sterren.docx

inhoud