Categorieën
lyriek

NEEM EEN STAD, PLOOI ZE OPEN

a fragmentary Song for Europe, going Dutch

I

[helicopters vliegen over, geluiden van een woedende menigte]

Zeefdruk van een werelddeel : het heeft een vinger in de inkt, legt hem eruit, verscheurt de vrede op papier. Het rolt. Gedachtegang waar bij benadering nooit een einde komt. Natura naturans, de vinger vingerend in de pappende pap.
Doordraven? luidop? over die Europese teef? dat in pathetische oliekleuren vereeuwigd vlaggenwijf, over die afhangende vleeslappen …

…terwijl op 4 juli 2022 om 0u.50 stipt het stof van haar netjes imploderende vrijheidslijf opwolkt door de straten, de genetwerkte camera’s tegemoet stuift…

…want wiens krakende stem was het, hoe schoon werd er niet gestorven, wie droeg daar de woorden de straat uit, het veld in:

“Schuw niet die verbijsterende hemelbreedte tussen de kramp in je voet en het spoor op beton van een slak zonder huis, dat slijmrestje sterven, als je wil dat ik kom.” ?

Walging en ontzetting om de wreedheid legt het de handen op, het schrift en de mond, de trillende lippen. Het is een erger dan bestiale discrepantie die zich meten kan met de Inquisitie, de Rode Khmer, het ingecalculeerde falen der precisiebombardementen.

… leegloop van kranen, stortvloed van flessen, klaterend glas in een spiegelplas haat. Vuur zal het stelpen wel stoppen.

Is er een wens in het hart, een voorkeur van vinger, een wijzen in het wit van de lach? Wat heet nog behoedzaam als het vel toch al openligt? Kleumt de zon morgen nog een klad kleur op de tong? Een lijk struint door de duinen, krijst een meeuw aan dat het béter kan schuimbekken, snéller plukken, langere dagen kloppen.

hanging3

II

[Section III van Berio’s Synfonia]

Strijkers!  De snaren stonden te springen.

In een uithoek van de tent wil een heftige zo nodig  met de billen stevig in het zeil gedrukt het bloederige torso met repen spek beslaan. Ze weet nochtans best dat er dan water in de tent kan komen. Het luchtafweergeschut begeleidt met hoge plukjes wolk haar driftige slaan. Het torso schokschoudert de spookgezangen van Maldoror.

(…)

klappertandt tot het stilvalt en om. Een doodshoofd met ambitie bemant een ouwe Messerschmidt en decimeert met precisiesalvo’s de aan elkaar vastgeklonkenen, snijdt er hier en daar een enkel rijtje uit om zo het gejammer in de juiste toonaard te houden.  Dit soort meesterschap verwerf je niet zomaar.

(…)

Ik is er weer want ik voel mijn buik zich bedenken : stroom is niet éénieder gegund, er wordt in verdere steden nog verdeling gepredikt : twee maten, twee dagen, een duizendtal driemasters om het plat van de aarde te besnijden. Kommer en kwel, uiteraard, maar deze wildgroei krijg je niet uitgeroeid. Zwelg wat je wil, een lijflied blijft kleven. Klok in je keel, hand op je hals: waar eindigt mijn hand, waar begint het gebaar? Zie je de handen branden achter de randen van mijn handen?

Het moet weg van hier.

hanging4

III

[stilte, waar beschikbaar]

Neem een stad.  Plooi ze open. Hangt er een peertje naakt in een cel te gloeien? Zegt het teveel als het om het uur de kom rozig water door een sjofele sprinkhaan in stofjas laat ledigen?

Plooi ze weer dicht. Vraag dan verder ook maar niet meer naar wat er al dan niet het geval is.

Daar heb je haar, ontegensprekelijk. Wie heeft er haar toch weer ontboden? Ze leest ons de les, legt ons de kaarten. Een berg stormt ze af. Zo snel als ze kan, om de beweging daarin niet te voelen. Beetje zoals ik doe als ik wekenlang stokstijf het draaien van de zon rond mijn hoofd sta te ontkennen. Maar ik is er niet.

Beneden gekomen wenkt ze wuft naar de man die boven bleef staan: “zie je nu wel, hoe makkelijk dat was?” Geen reactie.

[Trekt de stof tot een strik op haar borst]

”Kom je dan niet?” Geen kik. Ze gaat weg, bergt haar rug in de kast van dit land. Boven haakt de man
zijn armen uit het kruis en maant de hemel aan tot spoed, vooral omdat hij dat elke dag zo doet. Het vervolg laat zich raden: hij daalt en met hem de massa kreunenden onder hem. Al die onzin is en blijft
te veel voor een man alleen.

invoer (2017)

HEMELNETLYRIEK

lyrische teksten vanop http://vilt.skynetblogs.be 2004-2007
herwerkt voor 2020 en erger