Categorieën
gedicht van de dag het moment lyriek

het moment (20)

de schoonheid van een gedachte zit gevangen in het denken van de gedachte, een opgepropte vlinder wachtend op bevrijding uit zijn cocon. voel het weke gefladder dat uitbreekt, zie hoe er wat slijm drupt, schrik dat het draak wordt, plots een gevleugelde

kaart met lijnen en onleesbare cijfers en letters. het moment verschuilt zich en wacht geduldig op jouw afwezigheid, tot je lijf het gebaar vergeten is die de gedachte opwekte, ving in het vervagen van haar herinnering. er is geen verweer mogelijk tegen de uitbraak van het weerloze.

elk begrijpen vernietigt het ontluikende. wij vergeven ons geheugen met harde taal die onze behoefte vergeet, onze nood aan het ondenkbare. dat zijn van je is een sterven en het sterven besmet het levende met de voldoening van de dood.

in het bloeiende rood rilt het, het weet niet meer wat het is. handen strelen armen maar dat zijn de hare, dus wat is het nog? wie is dit geluk?

invoertekst (2015)


over ‘HET MOMENT

deze tekst is uitvoer van het programma ‘HET MOMENT‘.

‘HET MOMENT’ vervolgt ‘LAIS’, een dizain-programma met de Délie van Maurice Scève als voorname invoer, met haar prequel ‘HET’.
samen vormt het drieluik van programma’s een lyrische fictionaliseringscluster, een literair verwordingsproces met een dunne semi-autobiografische verhaallijn en uitgewerkt met virale tekstuele en grafische invoer. een proces dat zichzelf ook recursief gaat herprogrammeren. de auteur is hierbij louter katalysator van de zelfontbranding, asse bij het klare klontje suiker.

de auteursfunctie staat een systematische ver-het-ting van het ‘ik’, van het zelf toe als literaire functie binnen het schrijfproces: het ik wordt een het middels herhaalde doodsbewegingen, afstervingen, verzwijgingen, volgehouden leugens en autodestructieve verheerlijkingen van een onbereikbare geliefde, de fictie van een ander. want elk zijn van het ik verhindert dat het kan gebeuren.

deze weg naar het het-moment, de verwording tot een onzijdige agens wordt ook ideologisch onderschreven vanuit de Neo-Kathedraalse dogmatiek als enig mogelijke sanering van de fallocentrische ‘traditie’ van de literatuur.
de literatuur kan enkel voortbestaan als permanente zelf-moord, transgressie van de ik-cultuur, de opengesperde en gespalkte vreetmuil van het zwarte beest van de consumptiemaatschappij.

de literatuur wordt als non-literatuur de eindoplossing voor uw consumptiestress. deze gedroomde oplossing, evenwel, begint als een walgelijk efficiënte nachtmerrie.

de invoer van ‘HET MOMENT’-programma is een genummerde serie teksten getiteld ‘moment‘ van 2015-2016 die nu door de methodes van het Gedicht van de Dag-programma wordt herwerkt.