Categorieën
gedicht van de dag lyriek verval

verval (8)

GRIJS

het lied werd dode lus en schelpte woord:
moerglans in ruwte, leeuw aan de koord.
het latente klotst nog in code aan de pier,
kapotte botten, alg en kelp en wier.

het zwijgen heeft haar kern bereikt:
het is nu stip, punt, korrel in de tijd.
het zingen had kortstondigen verrijkt:
parels in hun kop van haat en nijd.

droom werd wet, verwoordde moord,
harpoen die zich door lijven boort.
kleur is uitgeknipt, grijs is het land

een hand grijpt haren samen in een dot.
het richt de lippen en het lijf wordt zot.
het breekt het open, duwt, en ’t strandt.

invoertekst (2017)

grafiek: Catherine Buyle 2016