Categorieën
asemic reading asemisch gedicht van de dag Grafiek LAÏS lyriek

LAIS LXI

De wilg rilt en stort zijn bladeren neer.
Zijn takken wijzen naar beneden, grond
waarop het oordeel wordt gevormd, verkeer
van leesbaarheid op kale ondergrond.
Het leven heeft zich aan de dood verwond
en trekt zich af van wat gaat sterven:
Het ideaal wil alles bederven,
stilstand, met dingen die alleen bestaan
opdat wij zouden iets daarvan verwerven,
het Zijn dat zich dan ons heeft aangedaan.

invoertekst (2011)

over het ‘Gedicht van de Dag‘- programma
over LAIS en de geaugmenteerde schrijverij
LAIS 2020.docx

Geef een reactie