Categorieën
asemic reading asemisch gedicht van de dag Grafiek LAÏS 0 lyriek

LAIS LVIII

Men zegt (de goden fluisteren) dat door
de barst de ziel valt in ’t mensenlijf
uiteen alsof iets daar zichzelf verloor,
de vent vernederd werd en ook het wijf.
Men spreekt maar weet met eigen taal geen blijf.
En ’t feit dat wij zo triest zijn naderhand
wanneer wij weer op ’t strand zijn aanbeland,
waar alle dingen vatbaar zijn bij naam,
waar niets gebeurt dan sterfte in het zand!
Maar keer op keer wij hijgen toch tesaam.

invoertekst (2011)

LAIS is de geschiedenis van een verwording.
het ‘ik’ van de dichter sterft af en is een ‘het’ geworden.
het ego van de auteur sterft in wansmakelijk zelfbeklag als god in ’t diepst van zijn gedachten, het schrijven zelf echter wil van geen wijken weten.
‘het’ is restant, begraven in het desolate landschap van een dode taal.
argeloze lezers wekken het sporadisch tot de hel van een onmogelijk leven.

LAIS wordt sinds 2010 rechtstreeks online geschreven op deze website en elders. het werk zal uiteindelijk uit minimaal 449 dizaines bestaan.

LAIS is dan ook in zekere zin een update van de DELIE van Maurice Scève, een complex werk gepubliceerd in 1544, waarvan alvast de strikte vorm en het aantal dizaines werden overgenomen.

het dizain van Scève is een oude Franse dichtvorm die na hem in onbruik raakte ten voordele van het sonnet.
het telt 10 regels van elk 10 lettergrepen in een vast rijmschema ababbccdcd.

dv 2019 – Asemische Lezing van LAIS LVIII

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:
This website uses the awesome plugin.