Categorieën
asemic reading debuut gedicht van de dag Grafiek LAÏS lyriek

LAIS XV

XV

Honderden handen hangen te drogen
deskundig ontvleesd en ontbot, de huid
weer opgezet, de vingers gebogen
tot wijzen en grijpen dat niets beduidt,
loze gebaren als van iets toch besluit.
   Lomp hun lijven strompelen eronder,
mompelend ze stompen elkaar zonder
doel, enkel daartoe gedreven door nijd.
   En ook het voelt zich heel erg bijzonder,
heeft in de droom voor de ander geen tijd.

dv 2019 – AR van LAIS 15


Geef een reactie