Categorieën
debuut lyriek

uit het Booischotse Liedboek (2037)

in ’t donker dal
het licht valt diep
door ’t bladerdek

de witte vogel fladdert weg

de gorzen en de rallen
en de schrille karekieten
zingen bij de  rotte stam

in ’t donker dal
het licht valt diep
door ’t bladerdek

wij zwoegen hier en zingen
zweten bij de rotte stam
wij zwoegen hier en zingen luid:

op schorsen slaan en stengels splijten
niemand heeft een beter kleed
alle naden soepel slijten
niemand heeft een beter kleed

witte vogel, witte vogel
vlieg en zoek mijn Minnelief
zeg haar dat ik bij haar kom

op schorsen slaan en stengels splijten
niemand heeft een beter kleed
alle naden soepel slijten
niemand heeft een beter kleed

in ’t donker dal
het licht valt diep
door ’t bladerdek

de witte vogel fladdert weg

 

suicidaalPrentje
dv 2018 – “suicidaal prentje dat zich misbruikt voelt als lokmiddel bij oubollige liedjes uit een niet eens zo verre toekomst”

Geef een reactie