Categorieën
lyriek

moment (69)

cbdv132(voor cb)

ik mag misschien verslagen zijn, triest
op het einde van een weg die ik niet koos
ik mag gebroken zijn, alles stuk & weg
ik zie het zwart, alles wat ik naast mij leg.

ik heb mij nooit vergist dus nu ook niet
de kraaien beantwoorden mijn huilen
de bomen krommen gelaten hun ruggen,
de lente komt & ik moet wachten, zon

die met haar stralen in de buidels tast.
het doorzicht is ellendig, diafaan, wit
de stilte is moordend, gebrek aan stem
de ijzerharde leegte van het bestaan.

ik weet dat jij mij bent, jij voelt de glans
& gloed die ik voor u ben zoals ik u  voel.
wij zijn elkaar waard. gebruik mij maar.

Geef een reactie