Categorieën
lyriek

moment (67)

cdbv130(voor cb)

het einde is des doods, zo eindeloos.
armen wapperen verlangen in de wind,
benen omstrengelen de leegte, misbaar
in een bed dat beter heeft gekend. klaar

de dag is daar. sla de handen tot bloedende
klompen van de pianist, neem de stem
van het zingen weg, schiet op de fazanten
stap in, stap uit, stap in het carrousel

er is het rode in de ochtend van het gloren
er is de zee die zegt wat wij hebben verloren
er is een maan die wijst naar ons bestaan
ontoelaatbaar is de schoonheid, oogverblindend.

ik voel jouw lichaam, geheel terzijde
alles trilt & tinkelt, het is een paradijs
ik zwijg. ik zwicht. er is een illusie.

Geef een reactie