Categorieën
lyriek

eed en belofte

Ik begrijp ons in termen van oorlog:
Men neme het ene, dan wat anders & dan
Nog iets, het bestelen van lichaam, zog,
Zucht rond een kleed, iets dat iets vasthoudt, want
De tovenaar is weldra daar, haar sant
In eigen land, het kloppen van waarheid
Op elkaar, dat kruis met liggend spijt,
Vergaan tapijt, dolken dwars door het hart.
Ik begrijp dat het niets is, & ik lijd
Maar ik leid ons wel door dit hart van zwart.

Geef een reactie