Categorieën
lyriek

netjes in het kessels

euver da  restoroase van de stoase

veu sofieke

ge goat ievers binnen & ge ziet & hoat alleen
dana ave  ziever van jaloezie & piscandoase.
d’r zit ne vent of tien oan den toog & z’hemme
somen1 gebit. dane kwijl doaroat zakt 1 veur1

hun gruute stella’s in.  mo dane  wereld hi is toch zu schoan
& ge wilt persé da spel rund a nog veule scheunder moaken
ge wilt dan rap & allega het keutste maske binnen doen
moa van te veul te vogelen begint g’al rap te stinken

dus  doe de moa assoef ge weet van niks & niks `n ziet
da zwette panties zen pertang  serieus plezant want
as ge ne prot loat vliegen a sloefen van hun eigen oat.

ge lacht u kriek me dane  voar da hetoep zegt, mè veul
hetzeer in zaan eigen hèt: het veudeel van alzheimer is da
ge alle doagen vremd kunt goan. is da niks, oef wa?

Één reactie op “netjes in het kessels”

Lieve Dirk, et es schoen, et es schitterend, ik em troane in men oege van ’t lache! Ge et et wei gepresteit, ge zoa ne krak. Dikke beis, mercie!!!

Laat een reactie achter bij Sofieke Reactie annuleren