Categorieën
lyriek

klein haakje bengeltekst

HULS

het
vallen dat
het vallen in
het vallen stut

weerhoudt
je weer

het breekt & het brokkelt
& de vloer ligt al vol

hier ben je  wat ik
stutte
& nu  het strompelt
daar, ben ik

het vallen &

lost het als
een lege lus
haar hals

in lijnen op:

een huls, maar

hoort je oor  wel de gaten,
ziet je oog  wel het holle, passen
je vingers wel vol in het grijpen , zuigt je
mond de monden & zuigen de monden als manden je monden vol monden?

Geef een reactie